Declamatio 30

τῆς ὑστεραίας ταὐτὰ πάλιν. ὁ μὲν σκοπεῖται περὶ [*](1 Arist. Ταγην. com. II 1153, 12 M Ι 521, 503 K). Alciphr. ep. I 1, 4 2 cf. t. I 296, 3; 358, 20; III 111, 5; 385, 2 | cf. t. IV 102, 5 13 cf. ad t. III 143, 13 | cf. ad t. IV 262, 6 | av. 63) [*](1 ἔωθεν — πρόεισι praemissis verbis σὺ δὲ ὀπωρώνης λέγε, ὧς καὶ βοώνης καὶ ὀψώνης. Λιβάνιος ἐν τῇ τοῦ φθονεροῦ με- λἐτῃ citat Thomas Mag. s. v. ὀπωρῶν ὠνήτωρ p. 258, 10 R | ὁ ante ὀψώνης Μο | πρόσεισιν Μο κάτεισιν Thom 2 Ρ 3 ἄγων om PMViClVa Mor 4 τί HPLaCl 6 λουό- μενος Μ | ἔρχεται La sed ρ inser n (??)ρχεται Ρ 9 μενος Mor sed γρ αἰδούμενος in marg 10 σὺν ἔτι λαμπρῷ Μο 11 ᾄδουσι BLa edd 13 ὀρνιθοθῆραι θηραταὶ ΗVΜο Β ὀρνιθοθηραταὶ PMLaViClVa Mor 14 καὶ om ΗVΜοΒ | θῆρες Ρ 16 ἄγων MoPCl | ᾦ Ρ Mor sed „melius in alt. mnsc. Reg. scribitur ὃ“ Not 17 τῆ ὑστεραία LaViCl cf. ad p. 519, 10 | ταῦτα BLa)

τῶν δαιτυμόνων, ἐγὼ δὲ περὶ τῶν ἀναγκαίων. ὁ μὲν φαιδρὸς ἐν φαιδροῖς οἰκέταις, ἐγὼ δὲ κατηφὴς ἐν συνεσταλμένοις, ὁ μὲν ἐν πολλοῖς νεωνήτοις, ἐγὼ δὲ ἐν πατρῴοις δυοῖν. ἔξεισιν ἐκεῖνος καὶ πᾶς τις ὑπο- χωρεῖ καθάπερ τυράννῳ, ἔξειμι καὶ αὐτὸς καὶ πᾶς τις ἐμβάλλει καθάπερ ἀτίμῳ.