Oratio 1

τῆς δὲ ἐπιούσης προσειπὼν τὸν βασιλέα δεύτερον αἰτηθεὶς λόγον, ἄκων μέν, φόβῳ δὲ μιάζω κύκλῳ περιερχόμενος· καὶ παρῆν μὲν ὁ διδά- [*](13 Ep. 394a. Amm. Marc. XIV 7, 2 15 Ζηνόβιον cf. p. 132, 9 et ep. 407 16 Od. θ 80. π 41) [*](19 δόξα συνεισῆλθε δηλονότι ὡς ἀπὸ κοινοῦ V) [*](2 ἀήτης VL | διαφθειράσης? 4 ἐκεῖ L, sed ν, m2 6 του AVL 7 λίποιτο V et corr in λείποιτο L2 11 διατεθυμ- μένῃ scripsi auctorinus Re et Cobeto Mnem. III 249 coll. Anth. Pal. V 131, 4 ψυχὴ τυφομένη, etsi veritatem lectionis praestare nolo διατετυμμένῃ libri edd 12 τίς Β 14 κτείνοιεν Β)

σκαλος οὔπω καθαρῶς ἀναπεπνευκώς, εἰσάγω δὲ αὐτὸν εἰς τὸν λόγον ὡς δὴ ἐπῃνεκότα πρός με πολλάκις τοῦ βασιλέως τὴν γλῶτταν, ὁ δὲ ἡσθεὶς ὀρέγει τὴν δεξιὰν τὸ διηλλάχθαι δηλῶν, καὶ ὁ μὲν κατεφίλει προσκεκυ- φώς, ἡμεῖς δὲ ἐβοῶμεν, ὁπόσα ἐν τοιούτοις εἰκὸς) εἰς βασιλέα δέους ἠλευθερωκότα διδάσκαλον γέροντα.