Oratio 1

τοῦτό μοι πολλῶν δίκη παραμυθουμένου με τοῦ δαίμονος. καὶ τοῦτο μὲν ἀντὶ τῶν εἰς τὸν ἐμὸν μὲν ἀνεψιὸν ἕνεκεν, αὐτοῦ δὲ κηδεστήν, ὂν ἐξέβαλε τῶν [*](1 Arist. Ran. 618. Fr. com. IV 67 p. 622 Μ. III p. 488 n 422 Κ 8 Dem. corr § 24 p. 233, 8. Suid. s. ν. Εὐρ. 9 Her. III 160) [*](3 ὡς edd 4 ἐκεῖνος? 6 ἄνθρωπον L 7 γλώσσης B | ἁπάσης ἐστὶ] ἔστιν ἁπάσης L 9 ἐτεθνήκει sed ἑ suprapos Β τεθνήκει reliqui libri | ποθεινότερον scripsi δεινότερον libri οὐ δεινότερον coni Mor αἱρετώτερον Vel εὐκτότερον MSchmidt Phi- lol. Χ 612 10 ζῆν ἐν ὀνείδεσιν ἢ μηκέτ᾿ εἶναι vel τοῦ μηκέτ᾿ εἶναι τὸ ζῆν ἐν ὀν. Re Anim 12 τις om Ferr (sed add in marg) et Re L ἥκει | 18 καὶ — γράμμασιν] ἐν οἷς ἐγέγραπτο γρ Mor in marg 14 αὐτὸν scripsi e Β auctore Re αὖ reliqui libri edd | καὶ αὖ αποτίσαι L ἀποτίσαι libri edd 16 ἡδονὴ scripsi cum Gasda ἡδονὴν libri sed ν erasum in V, edd 18 καί om VL | „aut ἀντὶ aut ἕνεκεν delendum“ Re, posterius prae- tulerim | ω in τῶν in ras P2 | μὲν inserui e VL)

ὄντων, ὥστε εἶναι τὸ δεῖπνον ἐκείνῳ φακῆν, τοῦτο δὲ ἀντὶ τῆς ἐν ἀγρῷ τῆς γυναικὸς τελευτῆς, ᾗ μία μὲν νύξ, μία δὲ ἀπέχρησεν ἡμέρα. ᾔδει καὶ τὰ περὶ τὴν τοῦ νεκροῦ κεφαλὴν ἡ Τύχη, ἣν ἀπεκάλυψέ τε νος καὶ ἐμὸν ἔργον οὖσαν ἐπειρᾶτο δεικνύειν, ἐπιστολῇ ψευδεῖ τοῦτο μηχανώμενος. καὶ ᾤετο μέν με πτήξαντα χωρήσειν εἰς σπονδάς, συμπλακέντος δὲ μάλα γενναίως ἔξω τε ἦν αὑτοῦ καὶ ἱκέτευε.

195. Καὶ τούτου οὖν ἰστέον τῇ Τύχῃ χάριν καὶ [*](9) πρὸ τούτου γε ἐκείνου· καὶ γὰρ αὖ | πρὸ τοῦδε γέ- [*](R 125) γονεν. ὁ νόμος ἐπολέμει τῷ νόθῳ κληρονομεῖν οὐκ ἐῶν, ἀνελὼν παλαιὸν νόμον ποιοῦντα κληρονόμον. φίλων μὲν οὖν ἦν ἀφθονία μοι δικαίων, οἳ δώσειν ὅ λάβοιεν ἔμελλον, τοὺς δὲ τοῖς ὧδε δρωμένοις ἐπιθη- σομδένους ἦν οὐ ῥᾴδιον διαφυγεῖν γραφομένους τὴν ὁδὸν τῆς κτήσεως, ὡς ἀδικοῖ τὸν νόμον.