Oratio 1

Libanius

Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 1: Orationes I-V. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.

χρηστῷ [*](7 Eur Phoen. 443 12 p. 162 16 sq.) [*](16 ἀπὸ τοῦ ἀδικοῖμι πρώτου προσώπου τρίτον τὸ ἀδικοῖ· τώ ἀδικοῖμι πρώτῳ προσώπῳ ἐκείνῳ παράλληλον τίθεται καὶ τὸ ἀδικοίην. χρηστέον δὲ ἑκατέρῳ κατὰ τὸν τῆς τέχνης ρόν V) [*](1 ἐκεῖνο L | φακῆν libri edd 2 γυναικὸς om Β | τελευ- τῆς 1)18 Β. τελευτὴν L | ἡ Β 3 ἤδη L 6 με] γε L 7 Χω- ρήσειν scripsi κεχωρηκέναι ΡΒ et in marg Α om reliqui libri edd ἂν ἰδεῖν aut ἂν καταφυγεῖν aut ἂν κατιέναι“ Re Anim | εἰς] οἴσειν MSchmidt Philol. Χ 613 | πεσεῖσθαι post σπονδὰς V, quod tuetur Gasda | συμπλεκέντος V 8 ἵξω τὴν ἑαυτοῦ L | spir. asper in αὑτοῦ in ras P3 10 ἐκείνω V 11 νόθῳ Re νόμῳ libri Ferr Mor 12 ἀθλῶν L | ον in κληρονόμον Cf 18 οἳ δώσειν scripsi auctoribus Wyttenb, MSchmidt Philol. X 609, Cobet Mnem. III 253, nisi quod bic ἀποδώσειν coniecit οἴ (οἱ Α ὃν Ferr) δ’ ὡς ἴνα ἴνα L Ferr in marg Mor Re) libri edd 14 spiritus et accentus in ὅδε in ras P2 16 ἀπο- τίσεως L | ἀδικεῖ edd)

172
δὴ βασιλεῖ τῆς ἡμετέρας βουλῆς εἰς τοῦτο χρησαμένης τῶν τε βασιλεῖ φίλων αἰτησάντων ἐπαινεσάντων τὴν χάριν νεύει τε ὁ καθήμενος, καὶ ἠνείχετο τῆς δωρεᾶς ὁ νόμος, ᾧ τε μάλιστα τὴν ψυχὴν ἐβαρυνόμην, ἐλέλυτο, τῶν ἐμῶν εἰς τὸν ἐμὸν ἐλευθέρως τε ἡξόντων ἐν βεβαίῳ τε μενούντων. ταυτὶ δὲ πεπεισμένον ἀφεῖναί [*](R 126) τε τὴν ψυχὴν ἐλθεῖν τε εἰς Αἴδου | πῶς οὐκ ἂν εὐ- δαίμονος εἴη;

197. Ἐν οὖν τῇ ἀπὸ τούτων εὐφροσύνῃ διάγοντι πνεῦμα πολέμιον ἐπελθὸν ἐκβάλλει μὲν τὴν ἡδονήν, ἀντεισάγει δὲ τραῦμα, οἷον οὔπω πρότερον. ἦν μοι ἀδελφὸς νεώτερος οἰχομένου τοῦ πρεσβυτέρου, μέσος γὰρ δὴ ἦν ἐγὼ κατὰ τὸν τόκον ἀμφοῖν. οὗτος πρό τε τῆς ἀποδημίας μοι συνέζη, καὶ ἐπειδὴ παρὰ Βιθυνοῖς ἐκαθήμην, ἦλθεν ἵππον ἐλαύνων μέγα ποιούμενος ἰδεῖν ὑπ’ ἐμοῦ νεμομένους παῖδας.