Oratio 1

ὁ δὲ οὐκ ἄρα ἦν ἀγαθὸς ἥ τε σοφία αὐτοῦ πιστευθέντα ἀδικῆσαι τὰ μὲν τέχνῃ, τὰ δὲ καὶ ἀναιδείᾳ, ὥστε ἤδη τι λαβών, ὡς ἀποδώσων, ἐν μέσῳ μυρίων ὀμμάτων, εἶτα ἠρνήσατο ἐπί τε δικαστὴν ἧκε τῶν ἅπαντα εἰδό- των ἀποθαυμαζόντων, λόγου δὲ ἀπορῶν, οὐκ ἔχων κρατῆσαι τοῦ δικαίου, πλασάμενος σκοτοδινιᾶν ἐξελθών, ὡς δὴ εὐθέως ἥξων αὖθις ἐπὶ τὴν δίκην, ἀναβὰς ἐπὶ [*](12 εὑρόμενος] ἀεὶ τὸ τοιοῦτον παθητικὸν ἐπὶ τιμῆς νεται οἷον εὕρετο ἀτέλειαν βασιλεῖ καὶ γέ- ρας τόδε V) [*](1 ἐκείνου, sed tota vox renovata A 4 ἐπ’ ante ἀπελ- θόντι inserere vult Re, fortasse recte 6 ἐπανῆγε V 8 post κακόν lacuna 4 litterarum C 11 χρημάτων εἵνεκα] ἕνεκα χρημάτων Β | ἕνεκα ACP Ferr | γενόμενος L Ferr in marg Mor 12 ἐρευνώμενος L 13 ἐγείρειν L 18 ὀνομάτων L 21 σκοτοδινιᾶν scripsi Cobeto Coll p. 282 σκοτοδινίαν libri edd)

τὸν ἵππον ἔρρωτό τε καὶ ἤλαυνε καὶ λαβόμενος τῆς κλίμακος ἐπὶ τραύματα τοὺς οἰκέτας ἔταττεν.