Theogony
Hesiod
Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor
- πείρασιν ἐν γαίης, πρόπαρ Εσπερίδων λιγυφώνων,
- ἑστηὼς κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτῃσι χέρεσσιν·
- ταύτην γάρ οἱ μοῖραν ἐδάσσατο μητίετα Ζεύς.
- δῆσε δʼ ἀλυκτοπέδῃσι Προμηθέα ποικιλόβουλον
- δεσμοῖς ἀργαλέοισι μέσον διὰ κίονʼ ἐλάσσας·
- καί οἱ ἐπʼ αἰετὸν ὦρσε τανύπτερον· αὐτὰρ ὅ γʼ ἧπαρ
- ἤσθιεν ἀθάνατον, τὸ δʼ ἀέξετο ἶσον ἁπάντη
- νυκτός ὅσον πρόπαν ἦμαρ ἔδοι τανυσίπτερος ὄρνις.
- τὸν μὲν ἄρʼ Ἀλκμήνης καλλισφύρου ἄλκιμος υἱὸς
- Ἡρακλέης ἔκτεινε, κακὴν δʼ ἀπὸ νοῦσον ἄλαλκεν
- Ἰαπετιονίδῃ καὶ ἐλύσατο δυσφροσυνάων
- οὐκ ἀέκητι Ζηνὸς Ὀλυμπίου ὑψιμέδοντος,
- ὄφρʼ Ἡρακλῆος Θηβαγενέος κλέος εἴη
- πλεῖον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθεν ἐπὶ χθόνα πουλυβότειραν.
- ταῦτʼ ἄρα ἁζόμενος τίμα ἀριδείκετον υἱόν·
- καί περ χωόμενος παύθη χόλου, ὃν πρὶν ἔχεσκεν,
- οὕνεκʼ ἐρίζετο βουλὰς ὑπερμενέι Κρονίωνι.
- καὶ γὰρ ὅτʼ ἐκρίνοντο θεοὶ θνητοί τʼ ἄνθρωποι
- Μηκώνῃ, τότʼ ἔπειτα μέγαν βοῦν πρόφρονι θυμῷ
- δασσάμενος προέθηκε, Διὸς νόον ἐξαπαφίσκων.
- τοῖς μὲν γὰρ σάρκας τε καὶ ἔγκατα πίονα δημῷ
- ἐν ῥινῷ κατέθηκε καλύψας γαστρὶ βοείῃ,
- τῷ δʼ αὖτʼ ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ
- εὐθετίσας κατέθηκε καλύψας ἀργέτι δημῷ.
- δὴ τότε μιν προσέειπε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
- Ἰαπετιονίδη, πάντων ἀριδείκετʼ ἀνάκτων,
- ὦ πέπον, ὡς ἑτεροζήλως διεδάσσαο μοίρας.
- ὣς φάτο κερτομέων Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Προμηθεὺς ἀγκυλομήτης
- ἦκʼ ἐπιμειδήσας, δολίης δʼ οὐ λήθετο τέχνης·
- ζεῦ κύδιστε μέγιστε θεῶν αἰειγενετάων,
- τῶν δʼ ἕλεʼ, ὁπποτέρην σε ἐνὶ φρεσὶ θυμὸς ἀνώγει.
- Φῆ ῥα δολοφρονέων· Ζεὺς δʼ ἄφθιτα μήδεα εἰδὼς
- γνῶ ῥʼ οὐδʼ ἠγνοίησε δόλον· κακὰ δʼ ὄσσετο θυμῷ
- θνητοῖς ἀνθρώποισι, τὰ καὶ τελέεσθαι ἔμελλεν.
- χερσὶ δʼ ὅ γʼ ἀμφοτέρῃσιν ἀνείλετο λευκὸν ἄλειφαρ.
- χώσατο δὲ φρένας ἀμφί, χόλος δέ μιν ἵκετο θυμόν,
- ὡς ἴδεν ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ.
- ἐκ τοῦ δʼ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων
- καίουσʼ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν.
- τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
- Ἰαπετιονίδη, πάντων πέρι μήδεα εἰδώς,
- ὦ πέπον, οὐκ ἄρα πω δολίης ἐπιλήθεο τέχνης.
- ὣς φάτο χωόμενος Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς·
- ἐκ τούτου δὴ ἔπειτα δόλου μεμνημένος αἰεὶ
- οὐκ ἐδίδου Μελίῃσι πυρὸς μένος ἀκαμάτοιο
- θνητοῖς ἀνθρώποις, οἳ ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσιν.
- ἀλλά μιν ἐξαπάτησεν ἐὺς πάις Ἰαπετοῖο
- κλέψας ἀκαμάτοιο πυρὸς τηλέσκοπον. αὐγὴν
- ἐν κοΐλῳ νάρθηκι· δάκεν δέ ἑ νειόθι θυμόν,
- Ζῆνʼ ὑψιβρεμέτην, ἐχόλωσε δέ μιν φίλον ἦτορ,
- ὡς ἴδʼ ἐν ἀνθρώποισι πυρὸς τηλέσκοπον αὐγήν.
- αὐτίκα δʼ ἀντὶ πυρὸς τεῦξεν κακὸν ἀνθρώποισιν·
- γαίης γὰρ σύμπλασσε περικλυτὸς Ἀμφιγυήεις
- παρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς.
- ζῶσε δὲ καὶ κόσμησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
- ἀργυφέη ἐσθῆτι· κατὰ κρῆθεν δὲ καλύπτρην
- δαιδαλέην χείρεσσι κατέσχεθε, θαῦμα ἰδέσθαι·
- ἀμφὶ δέ οἱ στεφάνους, νεοθηλέος ἄνθεα ποίης,
- ἱμερτοὺς περίθηκε καρήατι Παλλὰς Ἀθήνη.
- ἀμφὶ δέ οἱ στεφάνην χρυσέην κεφαλῆφιν ἔθηκε,
- τὴν αὐτὸς ποίησε περικλυτὸς Ἀμφιγυήεις
- ἀσκήσας παλάμῃσι, χαριζόμενος Διὶ πατρί.
- τῇ δʼ ἐνὶ δαίδαλα πολλὰ τετεύχατο, θαῦμα ἰδέσθαι,
- κνώδαλʼ, ὅσʼ ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδὲ θάλασσα,
- τῶν ὅ γε πόλλʼ ἐνέθηκε,—χάρις δʼ ἀπελάμπετο πολλή,—
- θαυμάσια, ζῴοισιν ἐοικότα φωνήεσσιν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε καλὸν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο.
- ἐξάγαγʼ, ἔνθα περ ἄλλοι ἔσαν θεοὶ ἠδʼ ἄνθρωποι,
- κόσμῳ ἀγαλλομένην γλαυκώπιδος ὀβριμοπάτρης.
- θαῦμα δʼ ἔχʼ ἀθανάτους τε θεοὺς θνητούς τʼ ἀνθρώπους,
- ὡς εἶδον δόλον αἰπύν, ἀμήχανον ἀνθρώποισιν.
- ἐκ τῆς γὰρ γένος ἐστὶ γυναικῶν θηλυτεράων,
- τῆς γὰρ ὀλώιόν ἐστι γένος καὶ φῦλα γυναικῶν,
- πῆμα μέγʼ αἳ θνητοῖσι μετʼ ἀνδράσι ναιετάουσιν
- οὐλομένης πενίης οὐ σύμφοροι, ἀλλὰ κόροιο.
- ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν σμήνεσσι κατηρεφέεσσι μέλισσαι
- κηφῆνας βόσκωσι, κακῶν ξυνήονας ἔργων—
- αἳ μέν τε πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
- ἠμάτιαι σπεύδουσι τιθεῖσί τε κηρία λευκά,
- οἳ δʼ ἔντοσθε μένοντες ἐπηρεφέας κατὰ σίμβλους
- ἀλλότριον κάματον σφετέρην ἐς γαστέρʼ ἀμῶνται—
- ὣς δʼ αὔτως ἄνδρεσσι κακὸν θνητοῖσι γυναῖκας
- Ζεὺς ὑψιβρεμέτης θῆκεν, ξυνήονας ἔργων
- ἀργαλέων· ἕτερον δὲ πόρεν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο·
- ὅς κε γάμον φεύγων καὶ μέρμερα ἔργα γυναικῶν
- μὴ γῆμαι ἐθέλῃ, ὀλοὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἵκοιτο
- χήτεϊ γηροκόμοιο· ὅ γʼ οὐ βιότου ἐπιδευὴς
- ζώει, ἀποφθιμένου δὲ διὰ κτῆσιν δατέονται
- χηρωσταί· ᾧ δʼ αὖτε γάμου μετὰ μοῖρα γένηται,
- κεδνὴν δʼ ἔσχεν ἄκοιτιν ἀρηρυῖαν πραπίδεσσι,
- τῷ δέ τʼ ἀπʼ αἰῶνος κακὸν ἐσθλῷ ἀντιφερίζει
- ἐμμενές· ὃς δέ κε τέτμῃ ἀταρτηροῖο γενέθλης,
- ζώει ἐνὶ στήθεσσιν ἔχων ἀλίαστον ἀνίην
- θυμῷ καὶ κραδίῃ, καὶ ἀνήκεστον κακόν ἐστιν.
- ὣς οὐκ ἔστι Διὸς κλέψαι νόον οὐδὲ παρελθεῖν.
- οὐδὲ γὰρ Ἰαπετιονίδης ἀκάκητα Προμηθεὺς
- τοῖό γʼ ὑπεξήλυξε βαρὺν χόλον, ἀλλʼ ὑπʼ ἀνάγκης
- καὶ πολύιδριν ἐόντα μέγας κατὰ δεσμὸς ἐρύκει.
- Βριάρεῳ δʼ ὡς πρῶτα πατὴρ ὠδύσσατο θυμῷ
- Κόττῳ τʼ ἠδὲ Γύῃ, δῆσεν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ
- ἠνορέην ὑπέροπλον ἀγώμενος ἠδὲ καὶ εἶδος
- καὶ μέγεθος· κατένασσε δʼ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης.
- ἔνθʼ οἵ γʼ ἄλγεʼ ἔχοντες ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες
- εἵατʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ, μεγάλης ἐν πείρασι γαίης,
- δηθὰ μάλʼ ἀχνύμενοι, κραδίῃ μέγα πένθος ἔχοντες.
- ἀλλά σφεας Κρονίδης τε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι,
- οὓς τέκεν ἠύκομος Ῥείη Κρόνου ἐν φιλότητι,
- Γαίης φραδμοσύνῃσιν ἀνήγαγον ἐς φάος αὖτις·
- αὐτὴ γάρ σφιν ἅπαντα διηνεκέως κατέλεξε
- σὺν κείνοις νίκην τε καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι.
- δηρὸν γὰρ μάρναντο πόνον θυμαλγέʼ ἔχοντες
- Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο,
- ἀντίον ἀλλήλοισι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας,
- οἳ μὲν ἀφʼ ὑψηλῆς Ὄθρυος Τιτῆνες ἀγαυοί,
- οἳ δʼ ἄρʼ ἀπʼ Οὐλύμποιο θεοί, δωτῆρες ἐάων,
- οὓς τέκεν ἠύκομος Ῥείη Κρόνῳ εὐνηθεῖσα.
- οἵ ῥα τότʼ ἀλλήλοισι χόλον θυμαλγέʼ ἔχοντες
- συνεχέως ἐμάχοντο δέκα πλείους ἐνιαυτούς·
- οὐδέ τις ἦν ἔριδος χαλεπῆς λύσις οὐδὲ τελευτὴ
- οὐδετέροις, ἶσον δὲ τέλος τέτατο πτολέμοιο.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ κείνοισι παρέσχεθεν ἄρμενα πάντα,
- νέκταρ τʼ ἀμβροσίην τε, τά περ θεοὶ αὐτοὶ ἔδουσι,
- πάντων ἐν στήθεσσιν ἀέξετο θυμὸς ἀγήνωρ.
- ὡς νέκταρ τʼ ἐπάσαντο καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινήν,
- δὴ τότε τοῖς μετέειπε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
- κέκλυτε μευ, Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀγλαὰ τέκνα,
- ὄφρʼ εἴπω, τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
- ἤδη γὰρ μάλα δηρὸν ἐναντίοι ἀλλήλοισι
- νίκης καὶ κράτεος πέρι μαρνάμεθʼ ἤματα πάντα
- Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐκγενόμεσθα.
- ὑμεῖς δὲ μεγάλην τε βίην καὶ χεῖρας ἀάπτους
- φαίνετε Τιτήνεσσιν ἐναντίοι ἐν δαῒ λυγρῇ
- μνησάμενοι φιλότητος ἐνηέος, ὅσσα παθόντες
- ἐς φάος ἂψ ἀφίκεσθε δυσηλεγέος ὑπὸ δεσμοῦ
- ἡμετέρας διὰ βουλὰς ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος.
- ὣς φάτο· τὸν δʼ ἐξαῦτις ἀμείβετο Κόττος ἀμύμων·
- Δαιμόνιʼ, οὐκ ἀδάητα πιφαύσκεαι· ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ
- ἴδμεν, ὅ τοι περὶ μὲν πραπίδες, περὶ δʼ ἐστὶ νόημα,
- ἀλκτὴρ δʼ ἀθανάτοισιν ἀρῆς γένεο κρυεροῖο.
- σῇσι δʼ ἐπιφροσύνῃσιν ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος
- ἄψορρον δʼ† ἐξαῦτις ἀμειλίκτων ὑπὸ δεσμῶν
- ἠλύθομεν, Κρόνου υἱὲ ἄναξ, ἀνάελπτα παθόντες.
- τῷ καὶ νῦν ἀτενεῖ τε νόῳ καὶ ἐπίφρονι βουλῇ
- ῥυσόμεθα κράτος ὑμὸν ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι
- μαρνάμενοι Τιτῆσιν ἀνὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
- ὣς φάτʼ· ἐπῄνεσσαν δὲ θεοί, δωτῆρες ἐάων,
- μῦθον ἀκούσαντες· πολέμου δʼ ἐλιλαίετο θυμὸς
- μᾶλλον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθε· μάχην δʼ ἀμέγαρτον ἔγειραν
- πάντες, θήλειαι τε καὶ ἄρσενες, ἤματι κείνῳ,
- Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο,
- οὕς τε Ζεὺς Ἐρέβευσφιν ὑπὸ χθονὸς ἧκε φόωσδε
- δεινοί τε κρατεροί τε, βίην ὑπέροπλον ἔχοντες.
- τῶν ἑκατὸν μὲν χεῖρες ἀπʼ ὤμων ἀίσσοντο
- πᾶσιν ὁμῶς, κεφαλαὶ δὲ ἑκάστῳ πεντήκοντα
- ἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν.
- οἳ τότε Τιτήνεσσι κατέσταθεν ἐν δαῒ λυγρῇ
- πέτρας ἠλιβάτους στιβαρῇς ἐν χερσὶν ἔχοντες.
- Τιτῆνες δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
- προφρονέως, χειρῶν τε βίης θʼ ἅμα ἔργον ἔφαινον
- ἀμφότεροι· δεινὸν δὲ περίαχε πόντος ἀπείρων,
- γῆ δὲ μέγʼ ἐσμαράγησεν, ἐπέστενε δʼ οὐρανὸς εὐρὺς
- σειόμενος, πεδόθεν δὲ τινάσσετο μακρὸς Ὄλυμπος
- ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἵκανε βαρεῖα
- Τάρταρον ἠερόεντα, ποδῶν τʼ αἰπεῖα ἰωὴ
- ἀσπέτου ἰωχμοῖο βολάων τε κρατεράων·
- ὣς ἄρʼ ἐπʼ ἀλλήλοις ἵεσαν βέλεα στονόεντα.
- φωνὴ δʼ ἀμφοτέρων ἵκετʼ οὐρανὸν ἀστερόεντα
- κεκλομένων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.
- οὐδʼ ἄρʼ ἔτι Ζεὺς ἴσχεν ἑὸν μένος, ἀλλά νυ τοῦ γε
- εἶθαρ μὲν μένεος πλῆντο φρένες, ἐκ δέ τε πᾶσαν
- φαῖνε βίην· ἄμυδις δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανοῦ ἠδʼ ἀπʼ Ὀλύμπου
- ἀστράπτων ἔστειχε συνωχαδόν· οἱ δὲ κεραυνοὶ
- ἴκταρ ἅμα βροντῇ τε καὶ ἀστεροπῇ ποτέοντο
- χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, ἱερὴν φλόγα εἰλυφόωντες
- ταρφέες· ἀμφὶ δὲ γαῖα φερέσβιος ἐσμαράγιζε
- καιομένη, λάκε δʼ ἀμφὶ πυρὶ μεγάλʼ ἄσπετος ὕλη.
- ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα
- πόντος τʼ ἀτρύγετος· τοὺς δʼ ἄμφεπε θερμὸς ἀυτμὴ
- Τιτῆνας χθονίους, φλὸξ δʼ αἰθέρα δῖαν ἵκανεν
- ἄσπετος, ὄσσε δʼ ἄμερδε καὶ ἰφθίμων περ ἐόντων
- αὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ τε στεροπῆς τε.
- καῦμα δὲ θεσπέσιον κάτεχεν Χάος· εἴσατο δʼ ἄντα
- ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν ἠδʼ οὔασι ὄσσαν ἀκοῦσαι
- αὔτως, ὡς εἰ Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
- πίλνατο· τοῖος γάρ κε μέγας ὑπὸ δοῦπος ὀρώρει
- τῆς μὲν ἐρειπομένης, τοῦ δʼ ὑψόθεν ἐξεριπόντος·
- τόσσος δοῦπος ἔγεντο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.
- σὺν δʼ ἄνεμοι ἔνοσίν τε κονίην τʼ ἐσφαράγιζον
- βροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν,
- κῆλα Διὸς μεγάλοιο, φέρον δʼ ἰαχήν τʼ ἐνοπήν τε
- ἐς μέσον ἀμφοτέρων· ὄτοβος δʼ ἄπλητος ὀρώρει
- σμερδαλέης ἔριδος, κάρτος δʼ ἀνεφαίνετο ἔργων.
- ἐκλίνθη δὲ μάχη· πρὶν δʼ ἀλλήλοις ἐπέχοντες
- ἐμμενέως ἐμάχοντο διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
- οἳ δʼ ἄρʼ ἐνὶ πρώτοισι μάχην δριμεῖαν ἔγειραν
- Κόττος τε Βριάρεώς τε Γύης τʼ ἄατος πολέμοιο,
- οἵ ῥα τριηκοσίας πέτρας στιβαρῶν ἀπὸ χειρῶν
- πέμπον ἐπασσυτέρας, κατὰ δʼ ἐσκίασαν βελέεσσι
- Τιτῆνας, καὶ τοὺς μὲν ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
- πέμψαν καὶ δεσμοῖσιν ἐν ἀργαλέοισιν ἔδησαν
- χερσὶν νικήσαντες ὑπερθύμους περ ἐόντας,
- τόσσον ἔνερθʼ ὑπὸ γῆς, ὅσον οὐρανός ἐστʼ ἀπὸ γαίης·
- τόσσον γάρ τʼ ἀπὸ γῆς ἐς Τάρταρον ἠερόεντα.
- ἐννέα γὰρ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμων
- οὐρανόθεν κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς γαῖαν ἵκοιτο·
- ἐννέα δʼ αὖ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμων
- ἐκ γαίης κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς Τάρταρον ἵκοι.
- τὸν πέρι χάλκεον ἕρκος ἐλήλαται· ἀμφὶ δέ μιν νὺξ
- τριστοιχεὶ κέχυται περὶ δειρήν· αὐτὰρ ὕπερθεν
- γῆς ῥίζαι πεφύασι καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.
- ἔνθα θεοὶ Τιτῆνες ὑπὸ ζόφῳ ἠερόεντι
- κεκρύφαται βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταο
- χώρῳ ἐν εὐρώεντι, πελώρης ἔσχατα γαίης.
- τοῖς οὐκ ἐξιτόν ἐστι. θύρας δʼ ἐπέθηκε Ποσειδέων
- χαλκείας, τεῖχος δὲ περοίχεται ἀμφοτέρωθεν.
- ἔνθα Γύης Κόττος τε καὶ Ὀβριάρεως μεγάθυμος
- ναίουσιν, φύλακες πιστοὶ Διὸς αἰγιόχοιο.
- ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντος
- πόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
- ἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασιν
- ἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ,
- χάσμα μέγʼ, οὐδέ κε πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
- οὖδας ἵκοιτʼ, εἰ πρῶτα πυλέων ἔντοσθε γένοιτο,
- ἀλλά κεν ἔνθα καὶ ἔνθα φέροι πρὸ θύελλα θυέλλῃ
- ἀργαλέη· δεινὸν δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσι
- τοῦτο τέρας. Νυκτὸς δʼ ἐρεβεννῆς οἰκία δεινὰ
- ἕστηκεν νεφέλῃς κεκαλυμμένα κυανέῃσιν.
- τῶν πρόσθʼ Ἰαπετοῖο πάις ἔχει οὐρανὸν εὐρὺν
- ἑστηὼς κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτῃσι χέρεσσιν
- ἀστεμφέως, ὅθι Νύξ τε καὶ Ἡμέρη ἆσσον ἰοῦσαι
- ἀλλήλας προσέειπον, ἀμειβόμεναι μέγαν οὐδὸν
- χάλκεον· ἣ μὲν ἔσω καταβήσεται, ἣ δὲ θύραζε
- ἔρχεται, οὐδέ ποτʼ ἀμφοτέρας δόμος ἐντὸς ἐέργει,
- ἀλλʼ αἰεὶ ἑτέρη γε δόμων ἔκτοσθεν ἐοῦσα
- γαῖαν ἐπιστρέφεται, ἣ δʼ αὖ δόμου ἐντὸς ἐοῦσα
- μίμνει τὴν αὐτῆς ὥρην ὁδοῦ, ἔστʼ ἂν ἵκηται,
- ἣ μὲν ἐπιχθονίοισι φάος πολυδερκὲς ἔχουσα,
- ἣ δʼ Ὕπνον μετὰ χερσί, κασίγνητον Θανάτοιο.
- Νὺξ ὀλοή, νεφέλῃ κεκαλυμμένη ἠεροειδεῖ.
- ἔνθα δὲ Νυκτὸς παῖδες ἐρεμνῆς οἰκίʼ ἔχουσιν,
- Ὕπνος καὶ Θάνατος, δεινοὶ θεοί· οὐδέ ποτʼ αὐτοὺς
- Ἠέλιος φαέθων ἐπιδέρκεται ἀκτίνεσσιν
- οὐρανὸν εἲς ἀνιὼν οὐδʼ οὐρανόθεν καταβαίνων.
- τῶν δʼ ἕτερος γαῖάν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
- ἥσυχος ἀνστρέφεται καὶ μείλιχος ἀνθρώποισι,
- τοῦ δὲ σιδηρέη μὲν κραδίη, χάλκεον δέ οἱ ἦτορ
- νηλεὲς ἐν στήθεσσιν· ἔχει δʼ ὃν πρῶτα λάβῃσιν
- ἀνθρώπων· ἐχθρὸς δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.
- ἔνθα θεοῦ χθονίου πρόσθεν δόμοι ἠχήεντες
- ἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης
- ἑστᾶσιν, δεινὸς δὲ κύων προπάροιθε φυλάσσει
- νηλειής, τέχνην δὲ κακὴν ἔχει· ἐς μὲν ἰόντας
- σαίνει ὁμῶς οὐρῇ τε καὶ οὔασιν ἀμφοτέροισιν,
- ἐξελθεῖν δʼ οὐκ αὖτις ἐᾷ πάλιν, ἀλλὰ δοκεύων
- ἐσθίει, ὅν κε λάβῃσι πυλέων ἔκτοσθεν ἰόντα.
- ἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης.
- ἔνθα δὲ ναιετάει στυγερὴ θεὸς ἀθανάτοισι,
- δεινὴ Στύξ, θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο
- πρεσβυτάτη· νόσφιν δὲ θεῶν κλυτὰ δώματα ναίει
- μακρῇσιν πέτρῃσι κατηρεφέʼ· ἀμφὶ δὲ πάντη
- κίοσιν ἀργυρέοισι πρὸς οὐρανὸν ἐστήρικται.
- παῦρα δὲ Θαύμαντος θυγάτηρ πόδας ὠκέα Ἶρις
- ἀγγελίην πωλεῖται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
- ὁππότʼ ἔρις καὶ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρηται
- καί ῥʼ ὅστις ψεύδηται Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,
- Ζεὺς δέ τε Ἶριν ἔπεμψε θεῶν μέγαν ὅρκον ἐνεῖκαι
- τηλόθεν ἐν χρυσέῃ προχόῳ πολυώνυμον ὕδωρ
- ψυχρόν, ὅτʼ ἐκ πέτρης καταλείβεται ἠλιβάτοιο
- ὑψηλῆς· πολλὸν δὲ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
- ἐξ ἱεροῦ ποταμοῖο ῥέει διὰ νύκτα μέλαιναν
- Ὠκεανοῖο κέρας· δεκάτη δʼ ἐπὶ μοῖρα δέδασται·
- ἐννέα μὲν περὶ γῆν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
- δίνῃς ἀργυρέῃς εἱλιγμένος εἰς ἅλα πίπτει,
- ἣ δὲ μίʼ ἐκ πέτρης προρέει μέγα πῆμα θεοῖσιν.
- ὅς κεν τὴν ἐπίορκον ἀπολλείψας ἐπομόσσῃ
- ἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου,
- κεῖται νήυτμος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτόν·
- οὐδέ ποτʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἔρχεται ἆσσον
- βρώσιος, ἀλλά τε κεῖται ἀνάπνευστος καὶ ἄναυδος
- στρωτοῖς ἐν λεχέεσσι, κακὸν δέ ἑ κῶμα καλύπτει.
- αὐτὰρ ἐπεὶ νοῦσον τελέσῃ μέγαν εἰς ἐνιαυτόν,
- ἄλλος γʼ ἐξ ἄλλου δέχεται χαλεπώτερος ἄεθλος.
- εἰνάετες δὲ θεῶν ἀπαμείρεται αἰὲν ἐόντων,
- οὐδέ ποτʼ ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται οὐδʼ ἐπὶ δαῖτας
- ἐννέα πάντα ἔτεα· δεκάτῳ δʼ ἐπιμίσγεται αὖτις
- εἴρας ἐς ἀθανάτων, οἳ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσιν.
- τοῖον ἄρʼ ὅρκον ἔθεντο θεοὶ Στυγὸς ἄφθιτον ὕδωρ
- ὠγύγιον, τὸ δʼ ἵησι καταστυφέλου διὰ χώρου.
- ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντος
- πόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
- ἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασιν
- ἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ.
- ἔνθα δὲ μαρμάρεαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδὸς
- ἀστεμφής, ῥίζῃσι διηνεκέεσσιν ἀρηρώς,
- αὐτοφυής· πρόσθεν δὲ θεῶν ἔκτοσθεν ἁπάντων
- Τιτῆνες ναίουσι, πέρην Χάεος ζοφεροῖο.
- αὐτὰρ ἐρισμαράγοιο Διὸς κλειτοὶ ἐπίκουροι
- δώματα ναιετάουσιν ἐπʼ Ὠκεανοῖο θεμέθλοις,
- Κόττος τʼ ἠδὲ Γύης· Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόντα
- γαμβρὸν ἑὸν ποίησε βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος,
- δῶκε δὲ Κυμοπόλειαν ὀπυίειν, θυγατέρα ἥν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπʼ οὐρανοῦ ἐξέλασεν Ζεύς,
- ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυφωέα Γαῖα πελώρη
- Ταρτάρου ἐν φιλότητι διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην·
- οὗ χεῖρες μὲν ἔασιν ἐπʼ ἰσχύι, ἔργματʼ ἔχουσαι,
- καὶ πόδες ἀκάματοι κρατεροῦ θεοῦ· ἐκ δέ οἱ ὤμων
- ἣν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος,
- γλώσσῃσιν δνοφερῇσι λελιχμότες, ἐκ δέ οἱ ὄσσων
- θεσπεσίῃς κεφαλῇσιν ὑπʼ ὀφρύσι πῦρ ἀμάρυσσεν·
- πασέων δʼ ἐκ κεφαλέων πῦρ καίετο δερκομένοιο·
- φωναὶ δʼ ἐν πάσῃσιν ἔσαν δεινῇς κεφαλῇσι
- παντοίην ὄπʼ ἰεῖσαι ἀθέσφατον· ἄλλοτε μὲν γὰρ
- φθέγγονθʼ ὥστε θεοῖσι συνιέμεν, ἄλλοτε δʼ αὖτε
- ταύρου ἐριβρύχεω, μένος ἀσχέτου, ὄσσαν ἀγαύρου,
- ἄλλοτε δʼ αὖτε λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος,
- ἄλλοτε δʼ αὖ σκυλάκεσσιν ἐοικότα, θαύματʼ ἀκοῦσαι,
- ἄλλοτε δʼ αὖ ῥοίζεσχʼ, ὑπὸ δʼ ἤχεεν οὔρεα μακρά.
- καί νύ κεν ἔπλετο ἔργον ἀμήχανον ἤματι κείνῳ
- καί κεν ὅ γε θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν,
- εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.
- σκληρὸν δʼ ἐβρόντησε καὶ ὄβριμον, ἀμφὶ δὲ γαῖα
- σμερδαλέον κονάβησε καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
- πόντος τʼ Ὠκεανοῦ τε ῥοαὶ καὶ Τάρταρα γαίης.
- ποσσὶ δʼ ὕπʼ ἀθανάτοισι μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος
- ὀρνυμένοιο ἄνακτος· ἐπεστενάχιζε δὲ γαῖα.
- καῦμα δʼ ὑπʼ ἀμφοτέρων κάτεχεν ἰοειδέα πόντον
- βροντῆς τε στεροπῆς τε, πυρός τʼ ἀπὸ τοῖο πελώρου,
- πρηστήρων ἀνέμων τε κεραυνοῦ τε φλεγέθοντος.
- ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα·
- θυῖε δʼ ἄρʼ ἀμφʼ ἀκτὰς περί τʼ ἀμφί τε κύματα μακρὰ
- ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἄσβεστος ὀρώρει·
- τρέε δʼ Ἀίδης, ἐνέροισι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων,
- Τιτῆνές θʼ ὑποταρτάριοι, Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,
- ἀσβέστου κελάδοιο καὶ αἰνῆς δηιοτῆτος.
- Ζεὺς δʼ ἐπεὶ οὖν κόρθυνεν ἑὸν μένος, εἵλετο δʼ ὅπλα,