Frogs

Aristophanes

Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 2. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1907.

  1. ὡς σφόδρα μʼ ἔδεισε.
Ξανθίας
  1. νὴ Δία μὴ μαίνοιό γε.
Ἡρακλῆς
  1. οὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα δύναμαι μὴ γελᾶν·
  2. καίτοι δάκνω γʼ ἐμαυτόν· ἀλλʼ ὅμως γελῶ.
Διόνυσος
  1. ὦ δαιμόνιε πρόσελθε· δέομαι γάρ τί σου.
Ἡρακλῆς
  1. ἀλλʼ οὐχ οἷός τʼ εἴμʼ ἀποσοβῆσαι τὸν γέλων
  2. ὁρῶν λεοντῆν ἐπὶ κροκωτῷ κειμένην.
  3. τίς ὁ νοῦς; τί κόθορνος καὶ ῥόπαλον ξυνηλθέτην;
  4. ποῖ γῆς ἀπεδήμεις;
Διόνυσος
  1. ἐπεβάτευον Κλεισθένει—
Ἡρακλῆς
  1. κἀναυμάχησας;
Διόνυσος
  1. καὶ κατεδύσαμέν γε ναῦς
  2. τῶν πολεμίων ἢ δώδεκʼ ἢ τρεῖς καὶ δέκα.
Ἡρακλῆς
  1. σφώ;
Διόνυσος
  1. νὴ τὸν Ἀπόλλω.
Ξανθίας
  1. κᾆτʼ ἔγωγʼ ἐξηγρόμην.
Διόνυσος
  1. καὶ δῆτʼ ἐπὶ τῆς νεὼς ἀναγιγνώσκοντί μοι
  2. τὴν Ἀνδρομέδαν πρὸς ἐμαυτὸν ἐξαίφνης πόθος
  3. τὴν καρδίαν ἐπάταξε πῶς οἴει σφόδρα.
Ἡρακλῆς
  1. πόθος; πόσος τις;
Διόνυσος
  1. μικρὸς ἡλίκος Μόλων.
Ἡρακλῆς
  1. γυναικός;
Διόνυσος
  1. οὐ δῆτʼ.
Ἡρακλῆς
  1. ἀλλὰ παιδός;
Διόνυσος
  1. οὐδαμῶς.
Ἡρακλῆς
  1. ἀλλʼ ἀνδρός;
Διόνυσος
  1. ἀπαπαί.
Ἡρακλῆς
  1. ξυνεγένου τῷ Κλεισθένει;
Διόνυσος
  1. μὴ σκῶπτέ μʼ ὦδέλφʼ· οὐ γὰρ ἀλλʼ ἔχω κακῶς·
  2. τοιοῦτος ἵμερός με διαλυμαίνεται.
Ἡρακλῆς
  1. ποῖός τις ὦδελφίδιον;
Διόνυσος
  1. οὐκ ἔχω φράσαι.
  2. ὅμως γε μέντοι σοι διʼ αἰνιγμῶν ἐρῶ.
  3. ἤδη ποτʼ ἐπεθύμησας ἐξαίφνης ἔτνους;
Ἡρακλῆς
  1. ἔτνους; βαβαιάξ, μυριάκις γʼ ἐν τῷ βίῳ.
Διόνυσος
  1. ἆρʼ ἐκδιδάσκω τὸ σαφὲς ἢ ʼτέρᾳ φράσω;
Ἡρακλῆς
  1. μὴ δῆτα περὶ ἔτνους γε· πάνυ γὰρ μανθάνω.
Διόνυσος
  1. τοιουτοσὶ τοίνυν με δαρδάπτει πόθος
  2. Εὐριπίδου.
Ἡρακλῆς
  1. καὶ ταῦτα τοῦ τεθνηκότος;
Διόνυσος
  1. κοὐδείς γέ μʼ ἂν πείσειεν ἀνθρώπων τὸ μὴ οὐκ
  2. ἐλθεῖν ἐπʼ ἐκεῖνον.
Ἡρακλῆς
  1. πότερον εἰς Ἅιδου κάτω;