De Virtutibus

Philo Judaeus

Philo Judaeus. Cohn, Leonard, editor. Opera quae supersunt, Volume 5. Berlin: Reimer, 1906.

Ἃ μὲν οὖν ἐπ’ ἐλευθέροις ἔγνω, ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ἐστὶ παραπλήσια. συνῳδὰ δ’ ὡς ἔοικε καὶ περὶ δούλων νομοθετεῖ, πάλιν τῶν συντεινόντων εἰς ἡμερότητα καὶ φιλανθρωπίαν καὶ τούτοις μεταδιδούς.

θῆτας μὲν οὖν ἕνεκα χρείας τῶν ἀναγκαίων ὑποβεβληκότας ἑαυτοὺς ἄλλων ὑπηρεσίαις οἴεται δεῖν ἀνάξιον μηδὲν ὑπομένειν τῆς [*](1 σοὶ] 01 S τδ] τὸν S τιμιώτατον] τελειότατον DK ἐν S: ἐπὶ ceteri 2 ἕπεται S (Clem. Α1.): ἕψεται G\ διέξεισι C (Turn.), διέξειμι ceteri κατὰ om. H σώματος FL 2 (Turii.) ταύτῃ addidi (cf. Clem. Al.) 3 διαλύσεις FHP ἄγεται ἄκων transp. Α 4 τε S: τ’ ceteri συμβούλω SH 2 : συμβόλῳ ceteri (sed βουλευομένῳ F) πράξει om. in lac. G 1 5 τέτραπται S: τέταται CH 2 (Turn.), τέτακται ceteri τοῦτο] ταῦτα conicio βουλεύεται F 6 τῆς S: om. ceteri (v) 6 om. G 2 8 ἀνθρώπων S: τῶν ἀνθρώπων ceteri (v) προσέλθοιεν S 9 εὐχαί om. F 10 δ’ S, δὲ καὶ F ὥς γε CG’: ὥστε S, ὦς γ’ ceteri καὶ om. S ἀψευδεστάτου (sic) θεοῦ S 11 ἐτησίους καρποὺς S: ἐτησίοις καρποῖς ceteri (v) ἀρεταῖς S: ἀρετῆς ceteri (v) ; ἀρετῶν coni. Mang. ὧν] ὡς F μὴ ἀμοιρῆσαι μὲν Α, μὴ ἀμοιρησάμενοι P, μὴ μοιρησάμενοι G 2, οὐκ εὐμοιρησάμενοι C οἱ] ὅτι S, om. F (CG 2P) τὸν om. Mang. 12 τερισ́έοοντος G 2 H 1 P, περιφέρομεν C (Turn.) 13 ἐλευθέροις SA: ἐλευθερίας ceteri (Turn.) ταῦτα om. G 2 FHP, om. in lac. G 1 14 ἐστι S: om. ceteri (v) tit. περὶ δούλων add. S δέ CAG 2 ἔοικεν CF πεοὶ S: τὰ A, τὰ περὶ ceteri (v) ; ct περὶ conicio 15 πάλιν τῶν S: πάντων τῶν CH 2 (v), πάντων ceteri συνόντων in textu S, συντεινόντων mg S pr. καὶ om. G 1 φιλανθρωπίας G 1 16 μεταδιδούς S: μεταδούς ceteri (v) θῆτας CG 2: ὄντας S, τοὺς ceteri (v) οὑν om. F 17 αὐτοὺς S ἀνάξιον μηδέν SCG 2: μηδὲν ἀνάξιον (ἂξιον Α) ceteri (v) τῆς] τοῖς S) [*](16 sqq. Lev. 25,39. 40. Exod. 21,2. Deut. 15,12. 16 sqq. Clem. Alex. 1. 1. ἔτι τοὺς ἐπὶ τροφῆ δουλεύοντας ἀτιμάζεσθαι κωλύει, τοῖς τε ἐκ δανείων καταὸουλωθεῖσιν ἐκεχειρίαν τὴν εἰς πᾶν οἰδῶσιν ἐνιαυτῷ ἑβδόμῳ.)

v.5.p.302

ἐκ γένους ἐλευθερίας, παραινῶν τοῖς τυγχάνουσι τῆς διακονίας εἰς τὸ τῆς τύχης ἀτέκμαρτον ἀφορᾶν καὶ λαμβάνειν αἰδῶ τῆς μεταβολῆς· τοὺς δ’ ἐξ ἐφημερινῶν δανείων χρεώστας τὸ τῆς προσβολῆς ὄνομα καὶ πάθος ὑποδύντας ἢ καὶ τοὺς ἀνάγκῃ βιαστικωτέρᾳ γενομένους ἐξ ἐλευθέρων δούλους οὐκ εἰς ἅπαν κακοπραγεῖν ἐᾷ διδοὺς ἐκεχειρίαν τούτοις τὴν εἰς ἅπαν ἐνιαυτῷ ἑβδόμῳ.

τοῖς μὲν γὰρ δανεισταῖς οὐ κομισαμένοις τὸ χρέος ἢ τρόπον ἕτερον κτησαμένοις τοὺς πρότερον ἐλευθέρους ἐξαρκεῖ, φησί, χρόνος εἰς ὑπηρεσίαν ἑξαετία· οἱ δὲ μὴ γένει δοῦλοι χρηστῆς ἐλπίδος μὴ εἰς ἅπαν ἀμοιρείτωσαν, ἀλλ’ ἴτωσαν ἐπὶ τὴν παλαιὰν ἄδειαν, ἧς διὰ καιροὺς ἀβουλήτους ἐστέρηντο.