Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ἀλλʼ ὁ μὲν ἤδη κεῖται ὃς αἴτιος ἔπλετο πάντων,
  2. Ἀντίνοος· οὗτος γὰρ ἐπίηλεν τάδε ἔργα,
  3. οὔ τι γάμου τόσσον κεχρημένος οὐδὲ χατίζων,
  4. ἀλλʼ ἄλλα φρονέων, τά οἱ οὐκ ἐτέλεσσε Κρονίων,
  5. ὄφρʼ Ἰθάκης κατὰ δῆμον ἐϋκτιμένης βασιλεύοι
  6. αὐτός, ἀτὰρ σὸν παῖδα κατακτείνειε λοχήσας.
  7. νῦν δʼ ὁ μὲν ἐν μοίρῃ πέφαται, σὺ δὲ φείδεο λαῶν
  8. σῶν· ἀτὰρ ἄμμες ὄπισθεν ἀρεσσάμενοι κατὰ δῆμον,
  9. ὅσσα τοι ἐκπέποται καὶ ἐδήδοται ἐν μεγάροισι,
  10. τιμὴν ἀμφὶς ἄγοντες ἐεικοσάβοιον ἕκαστος,
  11. χαλκόν τε χρυσόν τʼ ἀποδώσομεν, εἰς ὅ κε σὸν κῆρ
  12. ἰανθῇ· πρὶν δʼ οὔ τι νεμεσσητὸν κεχολῶσθαι.
  13. τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  14. Εὐρύμαχʼ, οὐδʼ εἴ μοι πατρώϊα πάντʼ ἀποδοῖτε,
  15. ὅσσα τε νῦν ὔμμʼ ἐστὶ καὶ εἴ ποθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖτε,
  16. οὐδέ κεν ὣς ἔτι χεῖρας ἐμὰς λήξαιμι φόνοιο
  17. πρὶν πᾶσαν μνηστῆρας ὑπερβασίην ἀποτῖσαι.
  18. νῦν ὑμῖν παράκειται ἐναντίον ἠὲ μάχεσθαι
  19. ἢ φεύγειν, ὅς κεν θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξῃ·
  20. ἀλλά τινʼ οὐ φεύξεσθαι ὀΐομαι αἰπὺν ὄλεθρον.
  21. ὣς φάτο, τῶν δʼ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ.
  22. τοῖσιν δʼ Εὐρύμαχος προσεφώνεε δεύτερον αὖτις·
  23. ὦ φίλοι, οὐ γὰρ σχήσει ἀνὴρ ὅδε χεῖρας ἀάπτους,
  24. ἀλλʼ ἐπεὶ ἔλλαβε τόξον ἐΰξοον ἠδὲ φαρέτρην,
  25. οὐδοῦ ἄπο ξεστοῦ τοξάσσεται, εἰς ὅ κε πάντας
  26. ἄμμε κατακτείνῃ· ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.
  27. φάσγανά τε σπάσσασθε καὶ ἀντίσχεσθε τραπέζας
  28. ἰῶν ὠκυμόρων· ἐπὶ δʼ αὐτῷ πάντες ἔχωμεν
  29. ἀθρόοι, εἴ κέ μιν οὐδοῦ ἀπώσομεν ἠδὲ θυράων,
  30. ἔλθωμεν δʼ ἀνὰ ἄστυ, βοὴ δʼ ὤκιστα γένοιτο·
  31. τῷ κε τάχʼ οὗτος ἀνὴρ νῦν ὕστατα τοξάσσαιτο.
  32. ὣς ἄρα φωνήσας εἰρύσσατο φάσγανον ὀξὺ
  33. χάλκεον, ἀμφοτέρωθεν ἀκαχμένον, ἆλτο δʼ ἐπʼ αὐτῷ
  34. σμερδαλέα ἰάχων· ὁ δʼ ἁμαρτῆ δῖος Ὀδυσσεὺς
  35. ἰὸν ἀποπροίει, βάλε δὲ στῆθος παρὰ μαζόν,
  36. ἐν δέ οἱ ἥπατι πῆξε θοὸν βέλος· ἐκ δʼ ἄρα χειρὸς
  37. φάσγανον ἧκε χαμᾶζε, περιρρηδὴς δὲ τραπέζῃ
  38. κάππεσεν ἰδνωθείς, ἀπὸ δʼ εἴδατα χεῦεν ἔραζε
  39. καὶ δέπας ἀμφικύπελλον· ὁ δὲ χθόνα τύπτε μετώπῳ
  40. θυμῷ ἀνιάζων, ποσὶ δὲ θρόνον ἀμφοτέροισι
  41. λακτίζων ἐτίνασσε· κατʼ ὀφθαλμῶν δʼ ἔχυτʼ ἀχλύς.
  42. Ἀμφίνομος δʼ Ὀδυσῆος ἐείσατο κυδαλίμοιο
  43. ἀντίος ἀΐξας, εἴρυτο δὲ φάσγανον ὀξύ,
  44. εἴ πώς οἱ εἴξειε θυράων. ἀλλʼ ἄρα μιν φθῆ
  45. Τηλέμαχος κατόπισθε βαλὼν χαλκήρεϊ δουρὶ
  46. ὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσεν·
  47. δούπησεν δὲ πεσών, χθόνα δʼ ἤλασε παντὶ μετώπῳ.
  48. Τηλέμαχος δʼ ἀπόρουσε, λιπὼν δολιχόσκιον ἔγχος
  49. αὐτοῦ ἐν Ἀμφινόμῳ· περὶ γὰρ δίε μή τις Ἀχαιῶν
  50. ἔγχος ἀνελκόμενον δολιχόσκιον ἢ ἐλάσειε
  51. φασγάνῳ ἀΐξας ἠὲ προπρηνέα τύψας.
  52. βῆ δὲ θέειν, μάλα δʼ ὦκα φίλον πατέρʼ εἰσαφίκανεν,
  53. ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  54. ὦ πάτερ, ἤδη τοι σάκος οἴσω καὶ δύο δοῦρε
  55. καὶ κυνέην πάγχαλκον, ἐπὶ κροτάφοις ἀραρυῖαν
  56. αὐτός τʼ ἀμφιβαλεῦμαι ἰών, δώσω δὲ συβώτῃ
  57. καὶ τῷ βουκόλῳ ἄλλα· τετευχῆσθαι γὰρ ἄμεινον.
  58. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  59. οἶσε θέων, ἧός μοι ἀμύνεσθαι πάρʼ ὀϊστοί,
  60. μή μʼ ἀποκινήσωσι θυράων μοῦνον ἐόντα.
  61. ὣς φάτο, Τηλέμαχος δὲ φίλῳ ἐπεπείθετο πατρί,
  62. βῆ δʼ ἴμεναι θάλαμόνδʼ, ὅθι οἱ κλυτὰ τεύχεα κεῖτο.
  63. ἔνθεν τέσσαρα μὲν σάκεʼ ἔξελε, δούρατα δʼ ὀκτὼ
  64. καὶ πίσυρας κυνέας χαλκήρεας ἱπποδασείας·
  65. βῆ δὲ φέρων, μάλα δʼ ὦκα φίλον πατέρʼ εἰσαφίκανεν,
  66. αὐτὸς δὲ πρώτιστα περὶ χροῒ δύσετο χαλκόν·
  67. ὣς δʼ αὔτως τὼ δμῶε δυέσθην τεύχεα καλά,
  68. ἔσταν δʼ ἀμφʼ Ὀδυσῆα δαΐφρονα ποικιλομήτην.
  69. αὐτὰρ ὅ γʼ, ὄφρα μὲν αὐτῷ ἀμύνεσθαι ἔσαν ἰοί.
  70. τόφρα μνηστήρων ἕνα γʼ αἰεὶ ᾧ ἐνὶ οἴκῳ
  71. βάλλε τιτυσκόμενος· τοὶ δʼ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτον.
  72. αὐτὰρ ἐπεὶ λίπον ἰοὶ ὀϊστεύοντα ἄνακτα,
  73. τόξον μὲν πρὸς σταθμὸν ἐϋσταθέος μεγάροιο
  74. ἔκλινʼ ἑστάμεναι, πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα,
  75. αὐτὸς δʼ ἀμφʼ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον,
  76. κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν,
  77. ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·
  78. εἵλετο δʼ ἄλκιμα δοῦρε δύω κεκορυθμένα χαλκῷ.
  79. ὀρσοθύρη δέ τις ἔσκεν ἐϋδμήτῳ ἐνὶ τοίχῳ,
  80. ἀκρότατον δὲ παρʼ οὐδὸν ἐϋσταθέος μεγάροιο
  81. ἦν ὁδὸς ἐς λαύρην, σανίδες δʼ ἔχον εὖ ἀραρυῖαι.
  82. τὴν δʼ Ὀδυσεὺς φράζεσθαι ἀνώγει δῖον ὑφορβὸν
  83. ἑσταότʼ ἄγχʼ αὐτῆς· μία δʼ οἴη γίγνετʼ ἐφορμή.