Hippolytus

Euripides

Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

  1. τί χρῆμα πάσχει; τῷ τρόπῳ διόλλυται;
  2. πάτερ, πυθέσθαι βούλομαι σέθεν πάρα.
  3. σιγᾷς· σιωπῆς δ’ οὐδὲν ἔργον ἐν κακοῖς·
  4. ἡ γὰρ ποθοῦσα πάντα καρδία κλύειν
  5. κἀν τοῖς κακοῖσι λίχνος οὖσ’ ἁλίσκεται.
  6. οὐ μὴν φίλους γε κἄτι μᾶλλον ἢ φίλους
  7. κρύπτειν δίκαιον σάς, πάτερ, δυσπραξίας.
Θησεύς
  1. ὦ πόλλ’ ἁμαρτάνοντες ἄνθρωποι μάτην,
  2. τί δὴ τέχνας μὲν μυρίας διδάσκετε
  3. καὶ πάντα μηχανᾶσθε κἀξευρίσκετε,
  4. ἓν δ’ οὐκ ἐπίστασθ’ οὐδ’ ἐθηράσασθέ πω,
  5. φρονεῖν διδάσκειν οἷσιν οὐκ ἔνεστι νοῦς;
Ἱππόλυτος
  1. δεινὸν σοφιστὴν εἶπας, ὅστις εὖ φρονεῖν
  2. τοὺς μὴ φρονοῦντας δυνατός ἐστ’ ἀναγκάσαι.
  3. ἀλλ’ οὐ γὰρ ἐν δέοντι λεπτουργεῖς, πάτερ,
  4. δέδοικα μή σου γλῶσσ’ ὑπερβάλῃ κακοῖς.
Θησεύς
  1. φεῦ, χρῆν βροτοῖσι τῶν φίλων τεκμήριον
  2. σαφές τι κεῖσθαι καὶ διάγνωσιν φρενῶν,
  3. ὅστις τ’ ἀληθής ἐστιν ὅς τε μὴ φίλος,