Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- τήνδ’, εἴπερ ἡμῖν ὤπασας σαφεῖς ἀράς.
- ἄναξ, ἀπεύχου ταῦτα πρὸς θεῶν πάλιν·
- γνώσῃ γὰρ αὖθις ἀμπλακών. ἐμοὶ πιθοῦ.
- οὐκ ἔστι· καὶ πρός γ’ ἐξελῶ σφε τῆσδε γῆς,
- δυοῖν δὲ μοίραιν θατέρᾳ πεπλήξεται·
- ἢ γὰρ Ποσειδῶν αὐτὸν εἰς Ἅιδου δόμους
- θανόντα πέμψει τὰς ἐμὰς ἀρὰς σέβων,
- ἢ τῆσδε χώρας ἐκπεσὼν ἀλώμενος
- ξένην ἐπ’ αἶαν λυπρὸν ἀντλήσει βίον.
- καὶ μὴν ὅδ’ αὐτὸς παῖς σὸς ἐς καιρὸν πάρα,
- Ἱππόλυτος· ὀργῆς δ’ ἐξανεὶς κακῆς, ἄναξ
- Θησεῦ, τὸ λῷστον σοῖσι βούλευσαι δόμοις.
- κραυγῆς ἀκούσας σῆς ἀφικόμην, πάτερ,
- σπουδῇ· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἐφ’ ᾧτινι στένεις
- οὐκ οἶδα, βουλοίμην δ’ ἂν ἐκ σέθεν κλύειν.
- ἔα, τί χρῆμα; σὴν δάμαρθ’ ὁρῶ, πάτερ,
- νεκρόν· μεγίστου θαύματος τόδ’ ἄξιον·
- ἣν ἀρτίως ἔλειπον, ἣ φάος τόδε
- οὔπω χρόνον παλαιὸν εἰσεδέρκετο.