Hippolytus

Euripides

Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

  1. δισσάς τε φωνὰς πάντας ἀνθρώπους ἔχειν,
  2. τὴν μὲν δικαίαν, τὴν δ’ ὅπως ἐτύγχανεν,
  3. ὡς ἡ φρονοῦσα τἄδικ’ ἐξηλέγχετο
  4. πρὸς τῆς δικαίας, κοὐκ ἂν ἠπατώμεθα.
Ἱππόλυτος
  1. ἀλλ’ ἦ τις ἐς σὸν οὖς με διαβαλὼν ἔχει
  2. φίλων, νοσοῦμεν δ’ οὐδὲν ὄντες αἴτιοι;
  3. ἔκ τοι πέπληγμαι· σοὶ γὰρ ἐκπλήσσουσί με
  4. λόγοι παραλλάσσοντες ἔξεδροι φρενῶν.
Θησεύς
  1. φεῦ τῆς βροτείας· ποῖ προβήσεται; φρενός.
  2. τί τέρμα τόλμης καὶ θράσους γενήσεται;
  3. εἰ γὰρ κατ’ ἀνδρὸς βίοτον ἐξογκώσεται,
  4. ὁ δ’ ὕστερος τοῦ πρόσθεν εἰς ὑπερβολὴν
  5. πανοῦργος ἔσται, θεοῖσι προσβαλεῖν χθονὶ
  6. ἄλλην δεήσει γαῖαν, ἣ χωρήσεται
  7. τοὺς μὴ δικαίους καὶ κακοὺς πεφυκότας.
  8. σκέψασθε δ’ ἐς τόνδ’, ὅστις ἐξ ἐμοῦ γεγὼς
  9. ᾔσχυνε τἀμὰ λέκτρα κἀξελέγχεται
  10. πρὸς τῆς θανούσης ἐμφανῶς κάκιστος ὤν.
  11. δεῖξον δ’, ἐπειδή γ’ ἐς μίασμ’ ἐλήλυθας,