Hippolytus

Euripides

Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

  1. οὐδ’ ἐκπονεῖν τοι χρὴ βίον λίαν βροτούς·
  2. οὐδὲ στέγην γὰρ ἧς κατηρεφεῖς δόμοι
  3. καλῶς ἀκριβώσειαν· ἐς δὲ τὴν τύχην
  4. πεσοῦσ’ ὅσην σὺ πῶς ἂν ἐκνεῦσαι δοκεῖς;
  5. ἀλλ’, εἰ τὰ πλείω χρηστὰ τῶν κακῶν ἔχεις,
  6. ἄνθρωπος οὖσα, κάρτα γ’ εὖ πράξειας ἄν.
  7. ἀλλ’, ὦ φίλη παῖ, λῆγε μὲν κακῶν φρενῶν,
  8. λῆξον δ’ ὑβρίζουσ’· οὐ γὰρ ἄλλο πλὴν ὕβρις
  9. τάδ’ ἐστί, κρείσσω δαιμόνων εἶναι θέλειν·
  10. τόλμα δ’ ἐρῶσα· θεὸς ἐβουλήθη τάδε.
  11. νοσοῦσα δ’ εὖ πως τὴν νόσον καταστρέφου.
  12. εἰσὶν δ’ ἐπῳδαὶ καὶ λόγοι θελκτήριοι·
  13. φανήσεταί τι τῆσδε φάρμακον νόσου.
  14. ἦ τἄρ’ ἂν ὀψέ γ’ ἄνδρες ἐξεύροιεν ἄν,
  15. εἰ μὴ γυναῖκες μηχανὰς εὑρήσομεν.
Χορός
  1. Φαίδρα, λέγει μὲν ἥδε χρησιμώτερα
  2. πρὸς τὴν παροῦσαν ξυμφοράν, αἰνῶ δὲ σέ.
  3. ὁ δ’ αἶνος οὗτος δυσχερέστερος λόγων
  4. τῶν τῆσδε καὶ σοὶ μᾶλλον ἀλγίων κλύειν.