Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- λέξω δὲ καὶ σοὶ τῆς ἐμῆς γνώμης ὁδόν·
- ἐπεί μ’ ἔρως ἔτρωσεν, ἐσκόπουν ὅπως
- κάλλιστ’ ἐνέγκαιμ’ αὐτόν. ἠρξάμην μὲν οὖν
- ἐκ τοῦδε, σιγᾶν τήνδε καὶ κρύπτειν νόσον.
- γλώσσῃ γὰρ οὐδὲν πιστόν, ἣ θυραῖα μὲν
- φρονήματ’ ἀνδρῶν νουθετεῖν ἐπίσταται,
- αὐτὴ δ’ ὑφ’ αὑτῆς πλεῖστα κέκτηται κακά.
- τὸ δεύτερον δὲ τὴν ἄνοιαν εὖ φέρειν
- τῷ σωφρονεῖν νικῶσα προυνοησάμην.
- τρίτον δ’, ἐπειδὴ τοισίδ’ οὐκ ἐξήνυτον
- Κύπριν κρατῆσαι, κατθανεῖν ἔδοξέ μοι,
- κράτιστον — οὐδεὶς ἀντερεῖ — βουλευμάτων.
- ἐμοὶ γὰρ εἴη μήτε λανθάνειν καλὰ
- μήτ’ αἰσχρὰ δρώσῃ μάρτυρας πολλοὺς ἔχειν.
- τὸ δ’ ἔργον ᾔδη τὴν νόσον τε δυσκλεᾶ,
- γυνή τε πρὸς τοῖσδ’ οὖσ’ ἐγίγνωσκον καλῶς,
- μίσημα πᾶσιν. ὡς ὄλοιτο παγκάκως
- ἥτις πρὸς ἄνδρας ἤρξατ’ αἰσχύνειν λέχη
- πρώτη θυραίους. ἐκ δὲ γενναίων δόμων