Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- ὀλεῖς· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἐμοὶ τιμὴν φέρει.
- κἄπειτα κρύπτεις χρήσθ’ ἱκνουμένης ἐμοῦ;
- ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν ἐσθλὰ μηχανώμεθα.
- οὐκοῦν λέγουσα τιμιωτέρα φανῇ.
- ἄπελθε πρὸς θεῶν δεξιᾶς τ’ ἐμῆς μέθες.
- οὐ δῆτ’, ἐπεί μοι δῶρον οὐ δίδως ὃ χρῆν.
- δώσω· σέβας γὰρ χειρὸς αἰδοῦμαι τὸ σόν.
- σιγῷμ’ ἂν ἤδη· σὸς γὰρ οὑντεῦθεν λόγος.
- ὦ τλῆμον, οἷον, μῆτερ, ἠράσθης ἔρον,
- ὃν ἔσχε Ταύρου, τέκνον, ἢ τί φῂς τόδε;
- σύ τ’, ὦ τάλαιν’ ὅμαιμε, Διονύσου δάμαρ,
- τέκνον, τί πάσχεις; συγγόνους κακορροθεῖς;
- τρίτη δ’ ἐγὼ δύστηνος ὡς ἀπόλλυμαι.
- ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῖ προβήσεται λόγος;
- ἐκεῖθεν ἡμεῖς, οὐ νεωστί, δυστυχεῖς.