Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- παῖδάς τ’ ὀνῆσαι καὶ σὸν ἐκσῶσαι βίον.
- φιλῶ τέκν’· ἄλλῃ δ’ ἐν τύχῃ χειμάζομαι.
- ἁγνὰς μέν, ὦ παῖ, χεῖρας αἵματος φορεῖς;
- χεῖρες μὲν ἁγναί, φρὴν δ’ ἔχει μίασμά τι.
- μῶν ἐξ ἐπακτοῦ πημονῆς ἐχθρῶν τινος;
- φίλος μ’ ἀπόλλυσ’ οὐχ ἑκοῦσαν οὐχ ἑκών.
- Θησεύς τιν’ ἡμάρτηκεν ἐς σ’ ἁμαρτίαν;
- μὴ δρῶσ’ ἔγωγ’ ἐκεῖνον ὀφθείην κακῶς.
- τί γὰρ τὸ δεινὸν τοῦθ’ ὅ σ’ ἐξαίρει θανεῖν;
- ἔα μ’ ἁμαρτεῖν· οὐ γὰρ ἐς σὲ ἁμαρτάνω.
- οὐ δῆθ’ ἑκοῦσά γ’, ἐν δὲ σοὶ λελείψομαι.
- τί δρᾷς; βιάζῃ χειρὸς ἐξαρτωμένη;
- καὶ σῶν γε γονάτων, κοὐ μεθήσομαί ποτε.
- κάκ’, ὦ τάλαινα, σοὶ τάδ’, εἰ πεύσῃ, κακά.
- μεῖζον γὰρ ἢ σοῦ μὴ τυχεῖν τί μοι κακόν;