Heracleidae

Euripides

Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

  1. δίκης κυρήσειν· τούσδε δʼ οὐκ ἄξεις ποτέ.
Κῆρυξ
  1. οὐκ ἢν δίκαιον ᾖ τι καὶ νικῶ λόγῳ;
Δημοφῶν
  1. καὶ πῶς δίκαιον τὸν ἱκέτην ἄγειν βίᾳ;
Κῆρυξ
  1. οὐκ οὖν ἐμοὶ τόδʼ αἰσχρόν, ἀλλʼ οὐ σοὶ βλάβος;
Δημοφῶν
  1. ἐμοί γʼ, ἐάν σοι τούσδʼ ἐφέλκεσθαι μεθῶ.
Κῆρυξ
  1. σὺ δʼ ἐξόριζε, κᾆτʼ ἐκεῖθεν ἄξομεν.
Δημοφῶν
  1. σκαιὸς πέφυκας τοῦ θεοῦ πλείω φρονῶν.
Κῆρυξ
  1. δεῦρʼ, ὡς ἔοικε, τοῖς κακοῖσι φευκτέον.
Δημοφῶν
  1. ἅπασι κοινὸν ῥῦμα δαιμόνων ἕδρα.
Κῆρυξ
  1. ταῦτʼ οὐ δοκήσει τοῖς Μυκηναίοις ἴσως.
Δημοφῶν
  1. οὐκ οὖν ἐγὼ τῶν ἐνθάδʼ εἰμὶ κύριος;
Κῆρυξ
  1. βλάπτων γʼ ἐκείνους μηδέν, ἢν σὺ σωφρονῇς.
Δημοφῶν
  1. βλάπτεσθʼ, ἐμοῦ γε μὴ μιαίνοντος θεούς.