De Resurrectione

Methodius

Methodius, De Resurrectione, Bonwetsch, Hinrichs, 1917

πῶς γάρ, ὁπότε μὴ δύναται ἀποδειχθῆναι τοῦτο; ἄτοπον δὲ κἀκεῖνο προφανῶς τὸ οἴεσθαι τὸ σῶμα ἐν τῇ κατὰ τοὺς αἰῶνας διαγωγῇ μὴ συνέσεσθαι τῇ ψυχῇ διὰ τὸ δεσμὸν αὐτὸ καὶ πέδας εἶναι, ἵνα μὴ αἰώνιοι γενώμεθα κατάκριτοι δεσμῶται κατ᾿ αὐτοὺς φθορᾶς, ἐν τῇ

βασιλείᾳ τοῦ φωτὸς ἐσόμενοι, λελυμένου γὰρ ἱκανῶς καὶ ἐξελεγχθέντος τοῦ λόγου, ἐν ᾧ δεσμὸν τῆς ψυχῆς ὡρίσαντο εἶναι τὴν σάρκα, [*](3 Deut. 30, 15 — 5 Jes. 1, 19 — 8 vgl. Klagel. Jerem. 3,33; vgl. De res. I, 30, 1. 33, 2 — 12 vgl. De res. I, 6,2 S. 227, 19f — 15 De res. I, 4, 4. 5, 6. 13, 6 10 S. Parall. 445 S. 163 Holl. Doctrina patrum S. 179, 20 Diekamp 1 τὸν ἄνθρωπον < S (oder αὐτὸν u. < αὐτῷ Ζ. 2) | συνεργὸν U 140v 2 ἀδικ. S 73v | τὸ V 355 | ἔδ. S: ἔδωτο V, ἔδοτο U 3 τῶν δεσμῶν übersetzt S | τέθηκα U 4f τὸ πονηρὸν κ. τὸ ἀγ. S | καὶ τὸ πονηρὸν—ἀγαθόν < V 5 ἔκλ. τὸ ἀγ. < Dd Jh 6 τ. γὰρ πάντα S | ὡς αὐτ. Βο: ὡσαυτῶ ἐξουσιάζοντι U, ὡς ἐξουσιάζοντι V S: λέγεται + S 7 ἐρρέθη V 8 ἢ δεσμοὺς < S 10 δύνασθαι ἀπεδείχθη V | ἄτοπον—ἐσόμεθα S. 270, 2 in Doctr. patr. (=An) c. 25. Lemma Τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἐπισκόπου καὶ μάρτυρος ἐκ τῶν παρὰ Ἐπιφανίου τοῦ τρισμάκαρος ἐν τῷ β΄ βιβλίῳ τῶν παναρίων κατὰ Ὠριγένους γραφέντων. C in C Bl. 78v, 27 und in R 88v. Lemma in C τοῦ ἁγίου Μεθοδίου Ἀγλαοφῶν περὶ ἀναστάσεως, in R (angereiht an ein Justincitat), von später Hd. τοῦτο τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Μεθοδίου Πατάρων ἐστίν | δὲ οὖν las schwerl. S 11 προφανῶς < S | τὸ vor σῶμα < C | κατὰ τοὺς] εἰς C r 12 αὐτῶ U C r | καὶ πέλας An: < S | εἶναι τῇ ψυχῇ S 13 αἰώνιοι C 79 | δεσμῶται — φθορᾶς < S, aber 6, 3 hat S δεσμῶται φθορᾶς | κατὰ τοὺς φθορέας U 14 τοῦ φωτὸς] τῶν οὐρανῶν C r: τοῦ θεοῦ (od. τοῦ θείου) φωτὸς S | ἐσόμενοι] γενόμενοι? S | λελυμένοι V, λελεγμένου Αν | καὶ < C r 14 f ἐλεγχθέντος An, w. e. sch. auch S 15 ὁρίζονται S | τ. σάρκα] »d. Leib« übersetzt S)

270
λέλυται καὶ τό Ἵνα μὴ δεσμῶται δι᾿ αὐτὴν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ φωτὸς ἢν ἀπολαμβάνωμεν ἐσόμεθα, διὰ τοῦτο οὐκ ἀναστήσεται.

Ποταπὸν γὰρ λοιπὸν εἰς πειθὼ τοῖς δυσχεραίνουσιν ἕτερον ἀλήθευμα χρὴ δεικνύναι, τῶν εἰρημένων ἐναργέστερον, οὗ ἀνέξονται; ἀλλὰ ταύτην μὲν αὐτῶν τὴν φιλονεικίαν καὶ ἐκ τούτων ἄν τις καὶ ἐξ ἑτέρων ἐλέγχοι πλειόνων.

ἁπεδείξαμεν γὰρ <καὶ ἀποδείξομεν> ἐν τοῖς ἑξῆς προβαίνοντος τοῦ λόγου φύσεως ἀληθεύμασι καὶ οὐκ εἰκασίαις μήτε τὸν Ἱερεμίαν »δεσμίους« ἡμᾶς »γῆς« διὰ τὴν πρὸς τὸ σῶμα κοινωνίαν εἰρηχέναι μήτε τὸν Δαυὶδ κατὰ τοῦτο »πεπεδημένους«. ἄξιον γὰρ καὶ ταῦτα προσφέρειν ἐν οἷς μάλιστ φαίνονται διαπίπτοντες.

περὶ μὲν οὖν τῶν »δερματίνων χιτώνων«, καὶ ὅτι πρὸ τῆς κατασκευῆς αὐτῶν οἱ πρωτόπλαστοι διῆγον μετὰ σώματος, ἀθανασίας ἀπολαύοντες, ἔτι τε καὶ ὡς οὐ δύναται τὸ σῶμα δεσμὸς καὶ εἱρκτὴ νομίζεσθαι, τὰ προσήκοντα εἰπών, ὦ ἄνδρες δικασταί (δικαστὰς γὰρ ὑμᾶς τῶν λόγων <τῶν προκειμένων>, ὦ κράτιστε Θεόφιλε, καλῶ), τρέψομαι λοιπὸν ἐπὶ τὰ ἀκόλουθα, καθάπερ ὑπεσχόμην, [τῶν προκειμένων] ἵν᾿ εὐκρινέστερον ἴδωμεν ὃ βουλόμεθα.

[*](2 vgl. De res. I, 6, 2 S. 227, 19f — 7 vgl. De res. I, 2, 6 S. 221, 22 — 8 Klagel. Jerem. 3, 33; vgl. De res. I, 4, 4. 30, 1 S. 224, 12ff. 262, 1f — 9 Psal. 145, 7 — 11 Gen. 3, 21; Vgl. De res. I, 4, 2. 40, 2f — 15 Plato Symp. 219 C — De res. I, 54, 1. Luk. 1,3 — 17 Plato Pol. VIII, 564 C 1 λέλυται < S | τό: ὥστε (ὡς, ὅτι) S | ἵνα] εἶναι U | διὰ τὴν V An 2 ἢν ἀπ. Holl: ἥν ἀπολ. VU: εἰ ἀπολάβομεν αὐτὴν viell. richtig C|S | ἀπολαμβάνωμεν V, ἀπολάβομεν C urspr. auch C r (jetzt ἀπολάβωμεν) | ἐσώμεθα An: es endet C | ἀναστήσεσθαι Jh: S 74 3 εἰ ἐπειθὼ U | τοῖς δυσχεραίνουσιν < S 4 δεικνύναι] schwerl. las S εἶναι | nach δεικνύναι fährt Pet for εἰς παγίδα etc. 570 D im Anschluß an den Text von U | τῶν—ἀνέξονται Z. 5] »welches sie annehmen« (ὅ ἀποδέχονται? S | τῶν U 117 | ἐναργ. Pet: ἐνεργέστερον V U | οὗ V S Holl: οὐκ U 6 ἐλέγχων V | πλειόνων < S ἀποδείξωμεν V U 6f καὶ ἀποδείξομεν (κ. δείξομεν) + S 8 εἰκ.] »mit eigenen Gedanken« S | μήτε] καὶ γὰρ (ὁ Ἱερεμίας) S | ἰηρεμίαν V | ἡμᾶς < S 9 εἴρηκε S | μήτε—πεπεδημένους Z. 9f] »Aber Jeremias und David redete davon« S | μηδὲ V 10 καὶ < U | προσφέρειν V S: προφέρειν U Holl | φαίνονται] διαπίπτουσι S 11 οὖν δὴ V 13 ἔτι τε übersetzt nicht S 13f εἰρκτὴ οὐδὲ δεσμὸς S 15 τῶν προκειμένων + S 15f ὦ κράτιστε Θεόφ. < S 16 καλῶ] κελεύω|oder θέλω w. e. sch. S u. + εἶναι | καὶ τρέψομαι S | λοιπὸν] πάλιν S | καθάπερ — βουλόμεθα Z. 17 < S | ἵν᾿—βουλ. auch P1 | ἵν᾿ < V)
271