Declamatio 9
Libanius
Libanius, Declamatio 9, Libanii Opera, Vol V, Declamationes I-XII, Teubner, Foerster, 1909
τοῦ- το καὶ Ξέρξην εἰς Σοῦσα κομισθὲν ἀνιάσει. νῦν μὲν 3 Her. VI 126 19 Dem. p. 100, 13; 135, 12; 702, 11 10 τῆς et φθορᾶς L sed σ bis add m2 I φορᾶ C | τε ILau 13 „fort. ἀπετύγχανον repulsam“ Re 16 πρὸς εἰργασμένον scripsi e CBILau πρὸς τὸν εἰργασμένων Ma τῶν εἰργασμένων L sed τῶν ia ras et ω ex ὁ corr m2 18 τοῦ- τον CMa I τοῖς τοιούτοις Ma 19 δὲ post τὸν(1) CBL 21 ἀκηδεστέροις Re 22 μηδεμία τινὶ] μηδενὶ LILau 23 ξέρξη I | σοῦσαν Ma ὧτα Lau LIBANIUS ed. Poerster. V 31
482
γὰρ αὐτόν, ὧς εἰκός, οἱ παραμυθούμενοι λέγουσιν ὧς ἐκεῖνος μέντοι Θεμιστοκλῆς ὁ παρ’ Ἕλλησι λαμπρὸς κακὸς εἶναι παρὰ τῶν δικαστῶν κατέ- γνωσται καὶ τῆς τοῦ πατρὸς οἰκίας ἀπεκλείσθη· εἰ δὲ πύθοιτό σε καὶ ταύτην κεκομισμένον, ἑτέρα τοῦ- το τῷ Πέρσῃ συμφορά.