Declamatio 5

Libanius

Libanius, Declamatio 5, Libanii Opera, Vol V, Declamationes I-XII, Teubner, Foerster, 1909

καὶ μὴν οὐδ᾿ ἐκεῖνο δῆλον ὑπῆρχεν, ὡς μόνης τῆς Χρυσηίδος ὁ λοιμὸς ἀφέξοιτο. πότερον οὖν κρεῖττον [*](2 II. ι 263 sq.) [*](1 δ᾿ Ma 2 τί Mor | γὰρ om Ma | τούτων HLa τούτων ἢ Vi | δωρεῶν La ViMaLaur 3 οὐκοῦν om LaVi οὐκ οὖν edd 4 ὅπως Ma sed πῶς suprascr m3 | ἀπαλλάξονται scripsi ἀπαλλάξωνται libri edd 5 νικῶντος Ma sed νικ in ras m3 | post ἂν ras 10 litt La in qua οὐ n | δὴ om BCan Mor 6 τῶι CrHCan Mor 7 ἀπενεχθῆναι Ma sed ἀποθανεῖν suprascr m3 | τοσοῦτον LaurCan | τοῦτο MaBLaurCan Mor 8 ὅσον LaurCan | το(2) Can 9 τῷ scripsi e CrLaMa Laur Can τὸ reliqui libri edd | τι inserui e Can τί CrHLa sed in hoc inser p, ViMaLaur om B edd 10 τοῦ θεοῦ Vi | δὲ Can | τὸ om Re | πολέμους Vi 11 λύσαι HMa sed in hoc corr e 12 οὔκουν reposui e libris οὐκ οὖν edd | δίκαιον Mor 13 ἐτύγχανον Ma 14 ἕνεκα ViBLaurCan 15 παλαιᾶ La | χρῆν scripsi ἐχρῆν libri edd | ἀνελῖν ἐγκλήματα] ἐγκλήματα συγχωρεῖν Ma sed συγχωρ in ras m3 et γρ ἀνελεῖν in marg m2, Laur 17 ὁ λοιμὸς—318, 3 χρυσηίδος praemisso κείμενον in marg Ma2)

318
ἦν καὶ λυσιτελέστερον μετὰ τῶν ἄλλων τεθνάναι τὴν κόρην ἢ σῶσαί τε τοὺς ἄλλους καὶ αὐτὴν σεσῶσθαι;

ἔτι τοίνυν, εἰ μὲν ἐμοὶ παραχωρήσεσθαι τῆς Χρυ- σηίδος ἔμελλεν ἢ Αἴαντι ἢ Ἰδομενεῖ ἢ σοὶ ἢ ὅλως ἀνθρώπων τινί, οὐδ’ οὕτω μὲν ἐχρῆν ἀγανακτεῖν, εἰ τοῦ συμφέροντος ὁ λογισμὸς ἐνταῦθα ἦγεν, ἔδοξε δ’ ἂν οὐκ ἵξω φύσεως ἀνθρωπίνης εἶναι τὸ πάθος· νῦν δὲ θεὸς ἦν ὁ τὴν ἄνθρωπον ἀπολαμβάνων. θεῶν δὲ ἡττᾶσθαι ποῦ λυπηρόν; ἢ τίς αἰσχύνη; εἰ γὰρ τὸ σκῆπτρον ἐκέλευεν ἀποθέμενον ἐν ὑπηρέτου μέρει δι- άγειν, οὐκ ἐχρῆν ἀγαπᾶν καὶ τοῦτο νομίζειν καλόν τε καὶ γενναῖον ὅπερ ἐκεῖνος πρόσ’ ἔταττε; καὶ μὴν εἰ μὲν ἄκων ἠφίει τὴν κόρην, ἐχθρὸς ἦν τῷ θεῷ· εἰ δ’ ἑκὼν [*](R IV 56) ἀνεβίβαζεν εἰς τὴν ναῦν, πῶς ἃ μεθ’ ἡδονῆς | ἔπραττε, τούτων εἰσεπράττετο δίκην;

25. Συλλογίσασθαι δὴ βούλομαι τἀς εὐεργεσίας [*](4 Il. α 145 14 Il. α 310) [*](1 λυσιτελέστατον Mor 2 τε reposui e libris τὲ καὶ Vi) om edd 3 post μὲν ras 3 litt Ma 2 | παραχωρήσεσθαι scripsi e CrHLaBLaur παραχωρήσασθαι Can παραχωρήσειν Ma 2 edd παραχωρῆσαι Vi 4 ἢ] καὶ Cr | τῶ ante αἴαντι Can | ἢ inser Can 2 I σοὶ ἢ om Can 5 ἀνθρώπω LaViCan Ι οὐδὲ La | οὕτως LaViMaLaurCan | post εἰ ras 1 litt Ma 6 ἔδειξε δ’ ἂν Can ἔδειξεν ἂν Mor sed γρ ἔδοξε δ’ in marg 7 τὸ πρᾶγμα εἷναι Vi I πάθος Ma sed γρ πρᾶγμα suprascr m 3 8 ὁ ante θεὸς CrH Ι λαμβάνων CrHLaur αἰτῶν Ma sed γρ ἀπολαμβάνων suprascr m 3 | θεὸν Vi θεῶν Mor sed γρ θεοῦ in marg 9 ποῦ Ma sed οὐδαμῶς suprascr m 3 10 ἐκέλευσεν Ma Ι μέ- ρει Ma sed γρ μοίρα suprascr m 3, Mor sed γρ μοίρᾳ in marg μέρος Can μοίρα Vi 11 ἐχρῆν La sed η ex ει corr n | τοῦτον La I νομίζων Ma 13 ἠφίει ἄκων Mor Ι ἐχθρὸς reposui e libris ἐχθρὸν Β edd | ἀπόλλωνι Vi | δὲ Β 14 ἀνεβίβαζεν scripsi e CrHMaLaurCan coll. Il. 1. 1. ἐνεβίβαζεν reliqui libri edd 16 Συλλογίσασθαι — 319,4 μάντεως citat praemissis ver- bis καὶ πάλιν post βούλομαι-εἰπεῖν (p. 333, 7) Gregor. Corinth. εἰς τὸ περὶ μεθόδου δεινότητος Hennog. ed. Walz rhet. Ι VII p. 1224, 24 — 1225, 4)

319
καὶ διελθεῖν ἐν βραχεῖ. ἔδωκα τὸν ἡγεμόνα τῷ στόλῳ Τήλεφον, ἐτρεψάμην τοὺς ἀνείργοντας τὴν ἀπόβασιν, ἐψίλωσα τοὺς Τρῶας τῶν περιοίκων, μετήνεγκα τὸν πλοῦτον εἰς ὑμᾶς, ἔπαυσα τὸν λοιμὸν διὰ τοῦ μάντεως. τίνες οὖν αἱ τούτων ἀμοιβαί; ἐστέρημαι τοῦ γέρως, ἀφῄρημαι τὴν τιμήν, ὑπὲρ τοὺς ἀτίμους ὕβρισμαι. ποῦ νῦν Βρισηίς, Ὀδυσσεῦ; παρὰ τῷ πέμψαντι τὴν πρε- σβείαν. οὐ γέγονεν ἐκ τοῦ παντὸς χρόνου προπηλα- κισμὸς δεινότερος.