Declamatio 5
Libanius
Libanius, Declamatio 5, Libanii Opera, Vol V, Declamationes I-XII, Teubner, Foerster, 1909
καὶ μὴν οὐδ᾿ ἐκεῖνο δῆλον ὑπῆρχεν, ὡς μόνης τῆς Χρυσηίδος ὁ λοιμὸς ἀφέξοιτο. πότερον οὖν κρεῖττον [*](2 II. ι 263 sq.) [*](1 δ᾿ Ma 2 τί Mor | γὰρ om Ma | τούτων HLa τούτων ἢ Vi | δωρεῶν La ViMaLaur 3 οὐκοῦν om LaVi οὐκ οὖν edd 4 ὅπως Ma sed πῶς suprascr m3 | ἀπαλλάξονται scripsi ἀπαλλάξωνται libri edd 5 νικῶντος Ma sed νικ in ras m3 | post ἂν ras 10 litt La in qua οὐ n | δὴ om BCan Mor 6 τῶι CrHCan Mor 7 ἀπενεχθῆναι Ma sed ἀποθανεῖν suprascr m3 | τοσοῦτον LaurCan | τοῦτο MaBLaurCan Mor 8 ὅσον LaurCan | το(2) Can 9 τῷ scripsi e CrLaMa Laur Can τὸ reliqui libri edd | τι inserui e Can τί CrHLa sed in hoc inser p, ViMaLaur om B edd 10 τοῦ θεοῦ Vi | δὲ Can | τὸ om Re | πολέμους Vi 11 λύσαι HMa sed in hoc corr e 12 οὔκουν reposui e libris οὐκ οὖν edd | δίκαιον Mor 13 ἐτύγχανον Ma 14 ἕνεκα ViBLaurCan 15 παλαιᾶ La | χρῆν scripsi ἐχρῆν libri edd | ἀνελῖν ἐγκλήματα] ἐγκλήματα συγχωρεῖν Ma sed συγχωρ in ras m3 et γρ ἀνελεῖν in marg m2, Laur 17 ὁ λοιμὸς—318, 3 χρυσηίδος praemisso κείμενον in marg Ma2)
ἔτι τοίνυν, εἰ μὲν ἐμοὶ παραχωρήσεσθαι τῆς Χρυ- σηίδος ἔμελλεν ἢ Αἴαντι ἢ Ἰδομενεῖ ἢ σοὶ ἢ ὅλως ἀνθρώπων τινί, οὐδ’ οὕτω μὲν ἐχρῆν ἀγανακτεῖν, εἰ τοῦ συμφέροντος ὁ λογισμὸς ἐνταῦθα ἦγεν, ἔδοξε δ’ ἂν οὐκ ἵξω φύσεως ἀνθρωπίνης εἶναι τὸ πάθος· νῦν δὲ θεὸς ἦν ὁ τὴν ἄνθρωπον ἀπολαμβάνων. θεῶν δὲ ἡττᾶσθαι ποῦ λυπηρόν; ἢ τίς αἰσχύνη; εἰ γὰρ τὸ σκῆπτρον ἐκέλευεν ἀποθέμενον ἐν ὑπηρέτου μέρει δι- άγειν, οὐκ ἐχρῆν ἀγαπᾶν καὶ τοῦτο νομίζειν καλόν τε καὶ γενναῖον ὅπερ ἐκεῖνος πρόσ’ ἔταττε; καὶ μὴν εἰ μὲν ἄκων ἠφίει τὴν κόρην, ἐχθρὸς ἦν τῷ θεῷ· εἰ δ’ ἑκὼν [*](R IV 56) ἀνεβίβαζεν εἰς τὴν ναῦν, πῶς ἃ μεθ’ ἡδονῆς | ἔπραττε, τούτων εἰσεπράττετο δίκην;
25. Συλλογίσασθαι δὴ βούλομαι τἀς εὐεργεσίας [*](4 Il. α 145 14 Il. α 310) [*](1 λυσιτελέστατον Mor 2 τε reposui e libris τὲ καὶ Vi) om edd 3 post μὲν ras 3 litt Ma 2 | παραχωρήσεσθαι scripsi e CrHLaBLaur παραχωρήσασθαι Can παραχωρήσειν Ma 2 edd παραχωρῆσαι Vi 4 ἢ] καὶ Cr | τῶ ante αἴαντι Can | ἢ inser Can 2 I σοὶ ἢ om Can 5 ἀνθρώπω LaViCan Ι οὐδὲ La | οὕτως LaViMaLaurCan | post εἰ ras 1 litt Ma 6 ἔδειξε δ’ ἂν Can ἔδειξεν ἂν Mor sed γρ ἔδοξε δ’ in marg 7 τὸ πρᾶγμα εἷναι Vi I πάθος Ma sed γρ πρᾶγμα suprascr m 3 8 ὁ ante θεὸς CrH Ι λαμβάνων CrHLaur αἰτῶν Ma sed γρ ἀπολαμβάνων suprascr m 3 | θεὸν Vi θεῶν Mor sed γρ θεοῦ in marg 9 ποῦ Ma sed οὐδαμῶς suprascr m 3 10 ἐκέλευσεν Ma Ι μέ- ρει Ma sed γρ μοίρα suprascr m 3, Mor sed γρ μοίρᾳ in marg μέρος Can μοίρα Vi 11 ἐχρῆν La sed η ex ει corr n | τοῦτον La I νομίζων Ma 13 ἠφίει ἄκων Mor Ι ἐχθρὸς reposui e libris ἐχθρὸν Β edd | ἀπόλλωνι Vi | δὲ Β 14 ἀνεβίβαζεν scripsi e CrHMaLaurCan coll. Il. 1. 1. ἐνεβίβαζεν reliqui libri edd 16 Συλλογίσασθαι — 319,4 μάντεως citat praemissis ver- bis καὶ πάλιν post βούλομαι-εἰπεῖν (p. 333, 7) Gregor. Corinth. εἰς τὸ περὶ μεθόδου δεινότητος Hennog. ed. Walz rhet. Ι VII p. 1224, 24 — 1225, 4)