Declamatio 5

Libanius

Libanius, Declamatio 5, Libanii Opera, Vol V, Declamationes I-XII, Teubner, Foerster, 1909

πῶς δ᾿ οὐκ αὐτὸς παρ᾿ αὑτοῦ λαμβάνει δίκην, εἰ τὸ βούλεσθαι σώξεσθαι τὸν στρατὸν ἀδικεῖν ἐστιν; ἐχρῆν γὰρ ἢ καὶ αὑτὸν ἀτιμοῦν ἢ καὶ ἐμὲ θαυμάξειν. εἰ γὰρ μὴ Κάλχας ἦν ὁ μνησθεὶς τῆς γυναικός, ἀλλ᾿ ἐγώ, τί δεινὸν ἦν ἀποστάντα τῆς κόρης θρρεῖν ὐπὲρ τοῦ στρατοῦ; οὐ τιμωρίως ἀξίαν <ἂν> ἐδεδώκειν τότε γνώμην, Ὀδυσσεῦ, ἀλλὰ στεφάνων καὶ [*](1 Aristid. p. 589, 9 6 II. α 117 8 Aristid. p. 590, 4) [*](1 ἔκνω Ma sed in ἐκείνω corr m3 | συνεῖχε scripsi ex H La sed in hoc συνέχει suprascr y, Vi συνέχει reliqui libri edd τὸ σχῆμα Ma sed τὴν ἀρχὴν suprascr m2 2 στρατείᾳ HLa) [*](3 ἐν om Can | μὴ Can 4 ταὐτά scripsi ταῦτά libri edd) [*](5 μάλιστ᾿ἂν] μάλιστα Can Mor | ἐβούλετο CrHLa | ἔφησ Can 6 σόον La sed ό in ῶ corr p σῶον CrHViMa 7 οὐκ οὖν La edd | σῶν Laur | τὸν στρατὸν inserui ex HLaViMaLaur om reliqui libri edd | μᾶλλον ἐθέλων Laur | ἐθέλων scripsi ex HLaViBLaurCan θέλων reliqui libri edd 10 δὲ CrHLa | αὑτοῦ scripsi e Laur αὐτοῦ reliqui libri edd | λαμβάνει Ma sed ει in ras m3 11 τῶ H | τὸν στρατὸν scripsi e CrHLaVi MaB τὸ στρατόπεδον LaurCan edd sed γρ στρατὸν in marg Mor 12 ἐστι HLaB Mor | χρῆν CrHLa sed in hoc ἐ antepos n, B χρὴ Can | καὶ om CrHMa | αὑτὸν scripsi e Laur αὐτὸν reliqui libri edd | καὶ om Ma 15 ἂν inserui om libri edd) [*](16 ἐδεδώκειν—Ὀδυσσεῦ scripsi e CrHLaVi ἐδεδώκειν γνώμην ὀδυσσεῦ Ma ἐδεδώκειν ὀδυσσεῦ τότε γνώμην BCan Mor ὀδυσσεῦ ἐδεδώκειν τότε γνώμην Laur ἐδεδώκειν γνώμην τότε Ὀδυσσεῦ Re | ·οὔ· post γνώμην B | καὶ ante στεφάνων Vi)

317
τιμῶν καὶ δωρεῶν.

δῆλον δὲ ἐκ τοῦ παρόντος. τίς γὰρ ἡ πρόφασις τουτωνὶ τῶν δώρων; ἡ σωτηρία τῶν Ἑλλήνων. οὐκοῦν καὶ τότε τοὺς Ἕλληνας ἔσωξον ὅπως ἀπαλλάξονται τοῦ λοιμοῦ προνοῶν. ὥστε καὶ τότε | τοῦ δικαίου νικῶντος ἐτιμώμην ἄν. οὐ γὰρ δὴ [*](RIV 55) τὸ σιδήρῳ μὲν πληγέντα πεσεῖν ἀφόρητον, λοιμῷ δὲ ἀπενεχθῆναι κοῦφον, ἀλλὰ τοσούτῳ τοῦτ᾿ ἐκείνου χαλεπώτερον, ὅσῳ τὸ μὲν ἐπαινεῖται, τὸ δὲ οἰκτείρεται, καὶ τῷ μὲν ὑπάρχει τι δόξης, τὸ δὲ σημεῖόν ἐστι τῆς τῶν θεῶν δυσμενείας. εἰ δὴ τὸ τοὺς πολεμίους ἀπώσασθαι δωρεῶν ἄξιον, τό γε λῦσαι τὸν λοιμὸν πῶς οὐ μειξόνων; οὔκουν ἀντὶ τούτων ὑβρίξειν δίκαιος ἦν, ἀλλ᾿ εἰ καὶ πρότερον ὑβρισμένος ἐτύγχανε, τούτων εἵνεκα διαλλάττεσθαι. ὁ δὲ ταῦτ᾿ ἐν ἐγκλήμασιν ἐποιεῖτο, δι᾿ ἃ καὶ παλαιὰ χρῆν ἀνελεῖν ἐγκλήματα.