Oratio 33

32. Εἶτ’ ἂν μὴ φιλάνθρωπος ἀκούσῃ, δεινὰ πεπον- θἐναι φησὶ καὶ τῇ φύσει τῇ αὑτοῦ ματος στέρεσθαι οὐκ αἰσχυνόμενος πληγὰς ἑτέρας τὰς κατὰ τῶν οὐ δυναμένων εἰσπρᾶξαι τοὺς οὐ δυναμένους ἐκτίσαι. καίτοι τί μιαρώτερον τοῦ μὴ δύνασθαι μὲν λέγειν, ὡς οὐχ οὕτω τοῦτ’ ἐχρῆν, τῆς δὲ τῶν τομένων ἀπορίας ἀπαιτεῖν δίκας τοὺς τεταγμένους εἰσπράττειν; ὅμοιον γὰρ τοῦτό γε τῷ παρὰ τῶν ἰα- τρῶν ἀπαιτεῖν ζῶντας τοὺς τεθνηκότας. οὔτε γὰρ ἐκεῖνο τῶν ἐχόντων ἐστὶ φύσιν τοῦτό τε τῶν των. κἂν δείρῃ τις τὸν ὀφείλοντα, τὸ δέρμα μὲν ἀφέλοιτ’ ἄν, χρήματα δὲ τὸν οὐκ ἔχοντα ἔχειν οὐκ ἔσθ’ ὅπως ἂν ποιήσειεν. ὁ δὲ τοὺς μὲν πράκτορας, | εἰ μὴ δύναιντ’ ἂν εἰσπρᾶξαι, δίκαιον εἶναί φησιν [*](R II 260) [*](2 τοῦτο οὐχ ἕπεται τῷ λόγῳ οὕτως κείμενον V2) [*](1 αὑτὸν Ρ sed ‘ e ’ corr m4 αὐτὸν Β Mor | ἀναμιμνήσκων Mor 2 ἐξουσία — 3 ἀνάγκη om Mor | ἦν Re quod impro- bavit Monnerius num δπῆλθε? | δὲ Re 5 οἱ AI οἴ Ρ sed ΄ add m3, BV | δὲ τῷ τω corr P4 αὑοῦ P sed ‘ in ras m4 αδτοῦ IBVaV Mor ἑαυτοῦ Re 10 τὰς — 11 εἰσπρᾶξαι om Mor 11 εἰσπράξαι BV 12 ἐκτῖσαι Ρ sed ~ in ras m3, fortasse recte cf. ad t. II 465, 3 13 ὡς om Mor | οὐχ „deletum mallem“ Re 14 εὐπορίας Μοr 15 ΙΒ 16 τοῦ Ι 17 γε Mor om Ι 19 ἀφαιροῖτ’ Μοr | οὐκέθ’ Mor 21 ἂν delendum videtur | φασὶν Mor)

οἴκοθεν θεῖναι, οὕτως ἐστὶν ἡμῖν Αἰακός, ὁ δ’ οὐδὲ τοῦτο δυνάμενος τύπτεται.