Oratio 1

καὶ δὴ κλάων κλάοντας ἀπελίμπανον, οἱ [*](R 66) δὲ | οὐκ ἔκλαον οἱ βέλτιστοι μόνον, ἀλλὰ καὶ μεγάλα ὑπισχνοῦντο δώσειν, εἰ διαπραξαίμην τὸ παρὰ σφίσι [*](6 Arist. Geryt. fr. II 1005, 12 Μ 10 Dem. cor. 228 p. 303, 27 17 Od. ι 20) [*](12 ἤτοι ἠτίμαζε, παρ’ οὐδὲν ἐποιεῖτο V cf II α 261. Od θ 212.) [*](2 ἐχομένων ex οἰχομένων corr P2 et Re Anim num κατεχο- μένων? 3 τηνταχίστην Β 8 αἰσχρὸν καὶ ἰσχυρὸν L 9 μετὰ τὴν? 11 μεταπεμψομένους L 12 ἐθέριζε L γρ. ἠρέτιζε Mor in marg ἠρέθιζε Gasda | δὲ] melius videtur τε | ἐπέβαινεν L 13 πρὸς] πρῶτος Ferr et γρ. Mor in marg | αὑτὸν Re simul coiciens πρὸς πρῶτον αὑτὸν αὐτὸν libri Ferr Mor 17 α prius in ἑστιάσας abreptum in C 18 ἥκει BVL Ferr | ἀπε- λίμπανεν L 20 διαπράξαιμι L)

ζῆν. ἐμοὶ δὲ ὧν ὑπισχνοῦντο τῶν μεγάλων μεῖζον ἦν τὸ οἴκοι ζῆν.

93. Ἀναβαίνων δὴ τὸ μετὰ τὸν πρῶτον τῶν σταθ- μῶν ἄναντες, οὗ λόγος κατακαυθῆναι τοὺς Γίγαντας μαχομένους τοῖς θεοῖς, μικροῦ τῇ ῥάβδῳ τοῦ τὸ ζεῦγος ἐλαύνοντος τὸν ὀφθαλμὸν ἐξεκόπην, ὥστε καὶ τοῖν βλεφάροιν τὸ κάτωθεν ῥαγῆναι, τὸν ὀφθαλμὸν δὲ αὐτὸν ἡ Τύχη διέσωσεν.