Oratio 1

Libanius

Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 1: Orationes I-V. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.

τοῦ δὲ χάριν ἐραστὴν [*](R 56) πόλεως ἠδικημένον ἀπεκώλυεν ἀπὸ τῶν παιδικῶν ἡ [*](9 ep. 495 14 Appian. Syr. 11. Cf. OSchwab Berl. Phil. Woch. 1896 n. 52 18 II. θ 134) [*](2 ἰδών post τις inserendum censet Re, at cf. p. 130, 6 6 ἄκριτος MSchmidt Philol. X 615 11 ἐξῆς ἐπιφεύγειν L 12 ταὐτὰ scripsi autctore Re Anim ταῦτα libri edd 13 κατ’ αὐτήν V (et γρ. Patm in marg) κατὰ τὴν L 14 ἦν ante ἐν inserit Gasda | ἐν] τὴν ἐν L | ἣ L 18 ὁρέων Β et corr in ὀρέων L2 19 χαμᾶζε Mor χαμᾶζε Re | ἐπεπόνθειν μὲν] ἐπε- πόνθει μὲν L ἐπεπόνθειμεν V | δὴ in ras C2 οm PBVL Ferr 20 τοῦ om | τοιοῦτον Mor γρ. τοιοῦδε in marg 21 τῆς Βιθυνίας] πόλεως Mor | ἠδικημένων L | ἀπεκώλυσεν V)

122
Τύχη; τὸ πτῶμα ᾔδει γενησόμενον, ὑφ’ ᾧ με καὶ αὐτὸν κεισόμενον. λυποῦσα δὴ τοιαῦτα τὴν σωτηρίαν ἐπό- ριζε καὶ ἀποστεροῦσα τόπου τινὸς ἐχαρίζετο γῆρας, ἐπεὶ καὶ τὸ εἰς τὴν μεγίστην με πόλιν αὖθις φέρουσα ἐμβαλεῖν οὐ κακοῦν ἐθέλουσα ἔπραττε, κακὸν δέ τι κἀνταῦθα ἰωμένῆ.