Oratio 1

λέγω οὖν πρὸς τοὺς οἰομένους τι γειν, ἐπειδὰν ἐρωτῶσι τίνας δὲ ἡμῖν ἀπέφηνε [*](16 Her. V 92, 10; cf. Themist. or. XIX p ρ. 282, 24 Dind.) [*](3 οἷα corr ex οἷς Cn 5 καὶ νῦν οἶδα corr ex οἶδα καὶ νῦν P2 10 αὖ] δὴ Gasda 11 δὲ om L 12 γε τούτων VL γε cancellavi auctore Re 13 ἐν τοῖς δυστυχοῦσιν Β 15 ξένους] νέους Ferr uncis inclusit Mor 16 οἰκίαν L 20 ἐς Β | τόδε ἀεί, Ferr Re | αν supra εν in ἐξέλαμψεν Cf 21 ἐὺ τοὺς] αὐτοὺς L | ἀφαιρουμένη VL Mor Re 22 τί ABV 23 δὴ ΑΡ | ἀπέφηνας Gasda)

ῥήτορας; ὅτι ἐλθόντες εἰς Αἵδου θεάσαιντ’ ἂν οὐκ ὀλίγους. ὧν οἰχομένων ἐζημίωνται μὲν βουλαὶ καὶ [*](R 103) διοικήσεις πόλεων, ἐζημίωνται | δὲ δίκαι λόγων τῷ δικαίῳ συμμάχων ἐστερημέναι, ἐζημίωνται δὲ θρόνοι, ὧν τοὺς μὲν Ἑρμῆς, τοὺς δὲ ἐφορᾷ Θέμις.

154. Καὶ μὴν καὶ τόδε δυστυχοῦς ἐν ἀσθενείαι τε καὶ ἀτιμίᾳ καὶ προπηλακισμῷ τῶν λόγων λόγους δι- δάσκειν καθήμενον ἑτέρων ὄντων, ἐν οἷς αἱ ἐλπίδες· (??) οὓς εἰ μὲν μὲν μὴ ἠπίστασθε, τοῦ διδάξοντος ἂν ἔδει· νῦν δὲ ἴστε μὲν οὓς μακαρίζετε· παρ’ οἷς οἱ πλοῦτοι, ἴστε δὲ οὓς ἐλεεῖτε· παρ’ οἷς οἱ λόγοι.