Supplices

Aeschylus

Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

  1. ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;
Χορος
  1. Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
Βασιλευς
  1. τί οὖν ἔτευξεν[*](ἔτευξεν Turnebus: ἔτευξε δ᾽ codd.) ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;
Χορος
  1. βοηλάτην μύωπα κινητήριον.
Βασιλευς
  1. οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου[*](v. suspectus: οἱ Νείλου] Ἰνάχου Hermann) πέλας.[*](πέλας Turnebus: πέδας M G E: παῖδες P)
Χορος
  1. τοιγάρ νιν ἐκ γῆς[*](γῆς Canter: τῆς codd.) ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.[*](Post 311 v. excidisse docuit Hermann)
Βασιλευς
  1. καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
Χορος
  1. καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.
Βασιλευς
  1. ---
Χορος
  1. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει[*](φιτύει Scaliger: φυτεύει codd.) γόνον.
Βασιλευς
  1. τίς[*](τίς Stanley: τί codd.) οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;[*](post 315 v. excidisse docuit Stanley)
Χορος
  1. Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
Βασιλευς
  1. ---
Χορος
  1. Λιβύη, μέγιστον γῆς <πέδον[*](πέδον add. Burges)> καρπουμένη.
Βασιλευς
  1. τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;
Χορος
  1. Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.