Theogony

Hesiod

Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor

  1. τόσσος δοῦπος ἔγεντο θεῶν ἔριδι ξυνιόντων.
  2. σὺν δʼ ἄνεμοι ἔνοσίν τε κονίην τʼ ἐσφαράγιζον
  3. βροντήν τε στεροπήν τε καὶ αἰθαλόεντα κεραυνόν,
  4. κῆλα Διὸς μεγάλοιο, φέρον δʼ ἰαχήν τʼ ἐνοπήν τε
  5. ἐς μέσον ἀμφοτέρων· ὄτοβος δʼ ἄπλητος ὀρώρει
  6. σμερδαλέης ἔριδος, κάρτος δʼ ἀνεφαίνετο ἔργων.
  7. ἐκλίνθη δὲ μάχη· πρὶν δʼ ἀλλήλοις ἐπέχοντες
  8. ἐμμενέως ἐμάχοντο διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
  9. οἳ δʼ ἄρʼ ἐνὶ πρώτοισι μάχην δριμεῖαν ἔγειραν
  10. Κόττος τε Βριάρεώς τε Γύης τʼ ἄατος πολέμοιο,
  11. οἵ ῥα τριηκοσίας πέτρας στιβαρῶν ἀπὸ χειρῶν
  12. πέμπον ἐπασσυτέρας, κατὰ δʼ ἐσκίασαν βελέεσσι
  13. Τιτῆνας, καὶ τοὺς μὲν ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
  14. πέμψαν καὶ δεσμοῖσιν ἐν ἀργαλέοισιν ἔδησαν
  15. χερσὶν νικήσαντες ὑπερθύμους περ ἐόντας,
  16. τόσσον ἔνερθʼ ὑπὸ γῆς, ὅσον οὐρανός ἐστʼ ἀπὸ γαίης·
  17. τόσσον γάρ τʼ ἀπὸ γῆς ἐς Τάρταρον ἠερόεντα.
  18. ἐννέα γὰρ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμων
  19. οὐρανόθεν κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς γαῖαν ἵκοιτο·
  20. ἐννέα δʼ αὖ νύκτας τε καὶ ἤματα χάλκεος ἄκμων
  21. ἐκ γαίης κατιὼν δεκάτῃ κʼ ἐς Τάρταρον ἵκοι.
  22. τὸν πέρι χάλκεον ἕρκος ἐλήλαται· ἀμφὶ δέ μιν νὺξ
  23. τριστοιχεὶ κέχυται περὶ δειρήν· αὐτὰρ ὕπερθεν
  24. γῆς ῥίζαι πεφύασι καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης.
  25. ἔνθα θεοὶ Τιτῆνες ὑπὸ ζόφῳ ἠερόεντι
  26. κεκρύφαται βουλῇσι Διὸς νεφεληγερέταο
  27. χώρῳ ἐν εὐρώεντι, πελώρης ἔσχατα γαίης.
  28. τοῖς οὐκ ἐξιτόν ἐστι. θύρας δʼ ἐπέθηκε Ποσειδέων
  29. χαλκείας, τεῖχος δὲ περοίχεται ἀμφοτέρωθεν.
  30. ἔνθα Γύης Κόττος τε καὶ Ὀβριάρεως μεγάθυμος
  31. ναίουσιν, φύλακες πιστοὶ Διὸς αἰγιόχοιο.
  32. ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντος
  33. πόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
  34. ἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασιν
  35. ἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ,
  36. χάσμα μέγʼ, οὐδέ κε πάντα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτὸν
  37. οὖδας ἵκοιτʼ, εἰ πρῶτα πυλέων ἔντοσθε γένοιτο,
  38. ἀλλά κεν ἔνθα καὶ ἔνθα φέροι πρὸ θύελλα θυέλλῃ
  39. ἀργαλέη· δεινὸν δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσι
  40. τοῦτο τέρας. Νυκτὸς δʼ ἐρεβεννῆς οἰκία δεινὰ
  41. ἕστηκεν νεφέλῃς κεκαλυμμένα κυανέῃσιν.
  42. τῶν πρόσθʼ Ἰαπετοῖο πάις ἔχει οὐρανὸν εὐρὺν
  43. ἑστηὼς κεφαλῇ τε καὶ ἀκαμάτῃσι χέρεσσιν
  44. ἀστεμφέως, ὅθι Νύξ τε καὶ Ἡμέρη ἆσσον ἰοῦσαι
  45. ἀλλήλας προσέειπον, ἀμειβόμεναι μέγαν οὐδὸν
  46. χάλκεον· ἣ μὲν ἔσω καταβήσεται, ἣ δὲ θύραζε
  47. ἔρχεται, οὐδέ ποτʼ ἀμφοτέρας δόμος ἐντὸς ἐέργει,
  48. ἀλλʼ αἰεὶ ἑτέρη γε δόμων ἔκτοσθεν ἐοῦσα
  49. γαῖαν ἐπιστρέφεται, ἣ δʼ αὖ δόμου ἐντὸς ἐοῦσα
  50. μίμνει τὴν αὐτῆς ὥρην ὁδοῦ, ἔστʼ ἂν ἵκηται,
  51. ἣ μὲν ἐπιχθονίοισι φάος πολυδερκὲς ἔχουσα,
  52. ἣ δʼ Ὕπνον μετὰ χερσί, κασίγνητον Θανάτοιο.
  53. Νὺξ ὀλοή, νεφέλῃ κεκαλυμμένη ἠεροειδεῖ.
  54. ἔνθα δὲ Νυκτὸς παῖδες ἐρεμνῆς οἰκίʼ ἔχουσιν,
  55. Ὕπνος καὶ Θάνατος, δεινοὶ θεοί· οὐδέ ποτʼ αὐτοὺς
  56. Ἠέλιος φαέθων ἐπιδέρκεται ἀκτίνεσσιν
  57. οὐρανὸν εἲς ἀνιὼν οὐδʼ οὐρανόθεν καταβαίνων.
  58. τῶν δʼ ἕτερος γαῖάν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
  59. ἥσυχος ἀνστρέφεται καὶ μείλιχος ἀνθρώποισι,
  60. τοῦ δὲ σιδηρέη μὲν κραδίη, χάλκεον δέ οἱ ἦτορ
  61. νηλεὲς ἐν στήθεσσιν· ἔχει δʼ ὃν πρῶτα λάβῃσιν
  62. ἀνθρώπων· ἐχθρὸς δὲ καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν.
  63. ἔνθα θεοῦ χθονίου πρόσθεν δόμοι ἠχήεντες
  64. ἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης
  65. ἑστᾶσιν, δεινὸς δὲ κύων προπάροιθε φυλάσσει
  66. νηλειής, τέχνην δὲ κακὴν ἔχει· ἐς μὲν ἰόντας
  67. σαίνει ὁμῶς οὐρῇ τε καὶ οὔασιν ἀμφοτέροισιν,
  68. ἐξελθεῖν δʼ οὐκ αὖτις ἐᾷ πάλιν, ἀλλὰ δοκεύων
  69. ἐσθίει, ὅν κε λάβῃσι πυλέων ἔκτοσθεν ἰόντα.
  70. ἰφθίμου τʼ Ἀίδεω καὶ ἐπαινῆς Περσεφονείης.
  71. ἔνθα δὲ ναιετάει στυγερὴ θεὸς ἀθανάτοισι,
  72. δεινὴ Στύξ, θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο
  73. πρεσβυτάτη· νόσφιν δὲ θεῶν κλυτὰ δώματα ναίει
  74. μακρῇσιν πέτρῃσι κατηρεφέʼ· ἀμφὶ δὲ πάντη
  75. κίοσιν ἀργυρέοισι πρὸς οὐρανὸν ἐστήρικται.
  76. παῦρα δὲ Θαύμαντος θυγάτηρ πόδας ὠκέα Ἶρις
  77. ἀγγελίην πωλεῖται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης.
  78. ὁππότʼ ἔρις καὶ νεῖκος ἐν ἀθανάτοισιν ὄρηται
  79. καί ῥʼ ὅστις ψεύδηται Ὀλύμπια δώματʼ ἐχόντων,
  80. Ζεὺς δέ τε Ἶριν ἔπεμψε θεῶν μέγαν ὅρκον ἐνεῖκαι
  81. τηλόθεν ἐν χρυσέῃ προχόῳ πολυώνυμον ὕδωρ
  82. ψυχρόν, ὅτʼ ἐκ πέτρης καταλείβεται ἠλιβάτοιο
  83. ὑψηλῆς· πολλὸν δὲ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης
  84. ἐξ ἱεροῦ ποταμοῖο ῥέει διὰ νύκτα μέλαιναν
  85. Ὠκεανοῖο κέρας· δεκάτη δʼ ἐπὶ μοῖρα δέδασται·
  86. ἐννέα μὲν περὶ γῆν τε καὶ εὐρέα νῶτα θαλάσσης
  87. δίνῃς ἀργυρέῃς εἱλιγμένος εἰς ἅλα πίπτει,
  88. ἣ δὲ μίʼ ἐκ πέτρης προρέει μέγα πῆμα θεοῖσιν.
  89. ὅς κεν τὴν ἐπίορκον ἀπολλείψας ἐπομόσσῃ
  90. ἀθανάτων, οἳ ἔχουσι κάρη νιφόεντος Ὀλύμπου,
  91. κεῖται νήυτμος τετελεσμένον εἰς ἐνιαυτόν·
  92. οὐδέ ποτʼ ἀμβροσίης καὶ νέκταρος ἔρχεται ἆσσον
  93. βρώσιος, ἀλλά τε κεῖται ἀνάπνευστος καὶ ἄναυδος
  94. στρωτοῖς ἐν λεχέεσσι, κακὸν δέ ἑ κῶμα καλύπτει.
  95. αὐτὰρ ἐπεὶ νοῦσον τελέσῃ μέγαν εἰς ἐνιαυτόν,
  96. ἄλλος γʼ ἐξ ἄλλου δέχεται χαλεπώτερος ἄεθλος.
  97. εἰνάετες δὲ θεῶν ἀπαμείρεται αἰὲν ἐόντων,
  98. οὐδέ ποτʼ ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται οὐδʼ ἐπὶ δαῖτας
  99. ἐννέα πάντα ἔτεα· δεκάτῳ δʼ ἐπιμίσγεται αὖτις
  100. εἴρας ἐς ἀθανάτων, οἳ Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσιν.
  101. τοῖον ἄρʼ ὅρκον ἔθεντο θεοὶ Στυγὸς ἄφθιτον ὕδωρ
  102. ὠγύγιον, τὸ δʼ ἵησι καταστυφέλου διὰ χώρου.
  103. ἔνθα δὲ γῆς δνοφερῆς καὶ Ταρτάρου ἠερόεντος
  104. πόντου τʼ ἀτρυγέτοιο καὶ οὐρανοῦ ἀστερόεντος
  105. ἑξείης πάντων πηγαὶ καὶ πείρατʼ ἔασιν
  106. ἀργαλέʼ εὐρώεντα, τά τε στυγέουσι θεοί περ.
  107. ἔνθα δὲ μαρμάρεαί τε πύλαι καὶ χάλκεος οὐδὸς
  108. ἀστεμφής, ῥίζῃσι διηνεκέεσσιν ἀρηρώς,
  109. αὐτοφυής· πρόσθεν δὲ θεῶν ἔκτοσθεν ἁπάντων
  110. Τιτῆνες ναίουσι, πέρην Χάεος ζοφεροῖο.
  111. αὐτὰρ ἐρισμαράγοιο Διὸς κλειτοὶ ἐπίκουροι
  112. δώματα ναιετάουσιν ἐπʼ Ὠκεανοῖο θεμέθλοις,
  113. Κόττος τʼ ἠδὲ Γύης· Βριάρεών γε μὲν ἠὺν ἐόντα
  114. γαμβρὸν ἑὸν ποίησε βαρύκτυπος Ἐννοσίγαιος,
  115. δῶκε δὲ Κυμοπόλειαν ὀπυίειν, θυγατέρα ἥν.
  116. αὐτὰρ ἐπεὶ Τιτῆνας ἀπʼ οὐρανοῦ ἐξέλασεν Ζεύς,
  117. ὁπλότατον τέκε παῖδα Τυφωέα Γαῖα πελώρη
  118. Ταρτάρου ἐν φιλότητι διὰ χρυσέην Ἀφροδίτην·
  119. οὗ χεῖρες μὲν ἔασιν ἐπʼ ἰσχύι, ἔργματʼ ἔχουσαι,
  120. καὶ πόδες ἀκάματοι κρατεροῦ θεοῦ· ἐκ δέ οἱ ὤμων
  121. ἣν ἑκατὸν κεφαλαὶ ὄφιος, δεινοῖο δράκοντος,
  122. γλώσσῃσιν δνοφερῇσι λελιχμότες, ἐκ δέ οἱ ὄσσων
  123. θεσπεσίῃς κεφαλῇσιν ὑπʼ ὀφρύσι πῦρ ἀμάρυσσεν·
  124. πασέων δʼ ἐκ κεφαλέων πῦρ καίετο δερκομένοιο·
  125. φωναὶ δʼ ἐν πάσῃσιν ἔσαν δεινῇς κεφαλῇσι
  126. παντοίην ὄπʼ ἰεῖσαι ἀθέσφατον· ἄλλοτε μὲν γὰρ
  127. φθέγγονθʼ ὥστε θεοῖσι συνιέμεν, ἄλλοτε δʼ αὖτε
  128. ταύρου ἐριβρύχεω, μένος ἀσχέτου, ὄσσαν ἀγαύρου,
  129. ἄλλοτε δʼ αὖτε λέοντος ἀναιδέα θυμὸν ἔχοντος,
  130. ἄλλοτε δʼ αὖ σκυλάκεσσιν ἐοικότα, θαύματʼ ἀκοῦσαι,
  131. ἄλλοτε δʼ αὖ ῥοίζεσχʼ, ὑπὸ δʼ ἤχεεν οὔρεα μακρά.
  132. καί νύ κεν ἔπλετο ἔργον ἀμήχανον ἤματι κείνῳ
  133. καί κεν ὅ γε θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἄναξεν,
  134. εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.
  135. σκληρὸν δʼ ἐβρόντησε καὶ ὄβριμον, ἀμφὶ δὲ γαῖα
  136. σμερδαλέον κονάβησε καὶ οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
  137. πόντος τʼ Ὠκεανοῦ τε ῥοαὶ καὶ Τάρταρα γαίης.
  138. ποσσὶ δʼ ὕπʼ ἀθανάτοισι μέγας πελεμίζετʼ Ὄλυμπος
  139. ὀρνυμένοιο ἄνακτος· ἐπεστενάχιζε δὲ γαῖα.
  140. καῦμα δʼ ὑπʼ ἀμφοτέρων κάτεχεν ἰοειδέα πόντον
  141. βροντῆς τε στεροπῆς τε, πυρός τʼ ἀπὸ τοῖο πελώρου,
  142. πρηστήρων ἀνέμων τε κεραυνοῦ τε φλεγέθοντος.
  143. ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα·
  144. θυῖε δʼ ἄρʼ ἀμφʼ ἀκτὰς περί τʼ ἀμφί τε κύματα μακρὰ
  145. ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἄσβεστος ὀρώρει·
  146. τρέε δʼ Ἀίδης, ἐνέροισι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων,
  147. Τιτῆνές θʼ ὑποταρτάριοι, Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,
  148. ἀσβέστου κελάδοιο καὶ αἰνῆς δηιοτῆτος.
  149. Ζεὺς δʼ ἐπεὶ οὖν κόρθυνεν ἑὸν μένος, εἵλετο δʼ ὅπλα,