Theogony
Hesiod
Hesiod, creator; Homer, creator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, translator; Evelyn-White, Hugh G. (Hugh Gerard), d. 1924, editor
- ἐκ τοῦ δʼ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλʼ ἀνθρώπων
- καίουσʼ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν.
- τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
- Ἰαπετιονίδη, πάντων πέρι μήδεα εἰδώς,
- ὦ πέπον, οὐκ ἄρα πω δολίης ἐπιλήθεο τέχνης.
- ὣς φάτο χωόμενος Ζεὺς ἄφθιτα μήδεα εἰδώς·
- ἐκ τούτου δὴ ἔπειτα δόλου μεμνημένος αἰεὶ
- οὐκ ἐδίδου Μελίῃσι πυρὸς μένος ἀκαμάτοιο
- θνητοῖς ἀνθρώποις, οἳ ἐπὶ χθονὶ ναιετάουσιν.
- ἀλλά μιν ἐξαπάτησεν ἐὺς πάις Ἰαπετοῖο
- κλέψας ἀκαμάτοιο πυρὸς τηλέσκοπον. αὐγὴν
- ἐν κοΐλῳ νάρθηκι· δάκεν δέ ἑ νειόθι θυμόν,
- Ζῆνʼ ὑψιβρεμέτην, ἐχόλωσε δέ μιν φίλον ἦτορ,
- ὡς ἴδʼ ἐν ἀνθρώποισι πυρὸς τηλέσκοπον αὐγήν.
- αὐτίκα δʼ ἀντὶ πυρὸς τεῦξεν κακὸν ἀνθρώποισιν·
- γαίης γὰρ σύμπλασσε περικλυτὸς Ἀμφιγυήεις
- παρθένῳ αἰδοίῃ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς.
- ζῶσε δὲ καὶ κόσμησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
- ἀργυφέη ἐσθῆτι· κατὰ κρῆθεν δὲ καλύπτρην
- δαιδαλέην χείρεσσι κατέσχεθε, θαῦμα ἰδέσθαι·
- ἀμφὶ δέ οἱ στεφάνους, νεοθηλέος ἄνθεα ποίης,
- ἱμερτοὺς περίθηκε καρήατι Παλλὰς Ἀθήνη.
- ἀμφὶ δέ οἱ στεφάνην χρυσέην κεφαλῆφιν ἔθηκε,
- τὴν αὐτὸς ποίησε περικλυτὸς Ἀμφιγυήεις
- ἀσκήσας παλάμῃσι, χαριζόμενος Διὶ πατρί.
- τῇ δʼ ἐνὶ δαίδαλα πολλὰ τετεύχατο, θαῦμα ἰδέσθαι,
- κνώδαλʼ, ὅσʼ ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδὲ θάλασσα,
- τῶν ὅ γε πόλλʼ ἐνέθηκε,—χάρις δʼ ἀπελάμπετο πολλή,—
- θαυμάσια, ζῴοισιν ἐοικότα φωνήεσσιν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε καλὸν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο.
- ἐξάγαγʼ, ἔνθα περ ἄλλοι ἔσαν θεοὶ ἠδʼ ἄνθρωποι,
- κόσμῳ ἀγαλλομένην γλαυκώπιδος ὀβριμοπάτρης.
- θαῦμα δʼ ἔχʼ ἀθανάτους τε θεοὺς θνητούς τʼ ἀνθρώπους,
- ὡς εἶδον δόλον αἰπύν, ἀμήχανον ἀνθρώποισιν.
- ἐκ τῆς γὰρ γένος ἐστὶ γυναικῶν θηλυτεράων,
- τῆς γὰρ ὀλώιόν ἐστι γένος καὶ φῦλα γυναικῶν,
- πῆμα μέγʼ αἳ θνητοῖσι μετʼ ἀνδράσι ναιετάουσιν
- οὐλομένης πενίης οὐ σύμφοροι, ἀλλὰ κόροιο.
- ὡς δʼ ὁπότʼ ἐν σμήνεσσι κατηρεφέεσσι μέλισσαι
- κηφῆνας βόσκωσι, κακῶν ξυνήονας ἔργων—
- αἳ μέν τε πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
- ἠμάτιαι σπεύδουσι τιθεῖσί τε κηρία λευκά,
- οἳ δʼ ἔντοσθε μένοντες ἐπηρεφέας κατὰ σίμβλους
- ἀλλότριον κάματον σφετέρην ἐς γαστέρʼ ἀμῶνται—
- ὣς δʼ αὔτως ἄνδρεσσι κακὸν θνητοῖσι γυναῖκας
- Ζεὺς ὑψιβρεμέτης θῆκεν, ξυνήονας ἔργων
- ἀργαλέων· ἕτερον δὲ πόρεν κακὸν ἀντʼ ἀγαθοῖο·
- ὅς κε γάμον φεύγων καὶ μέρμερα ἔργα γυναικῶν
- μὴ γῆμαι ἐθέλῃ, ὀλοὸν δʼ ἐπὶ γῆρας ἵκοιτο
- χήτεϊ γηροκόμοιο· ὅ γʼ οὐ βιότου ἐπιδευὴς
- ζώει, ἀποφθιμένου δὲ διὰ κτῆσιν δατέονται
- χηρωσταί· ᾧ δʼ αὖτε γάμου μετὰ μοῖρα γένηται,
- κεδνὴν δʼ ἔσχεν ἄκοιτιν ἀρηρυῖαν πραπίδεσσι,
- τῷ δέ τʼ ἀπʼ αἰῶνος κακὸν ἐσθλῷ ἀντιφερίζει
- ἐμμενές· ὃς δέ κε τέτμῃ ἀταρτηροῖο γενέθλης,
- ζώει ἐνὶ στήθεσσιν ἔχων ἀλίαστον ἀνίην
- θυμῷ καὶ κραδίῃ, καὶ ἀνήκεστον κακόν ἐστιν.
- ὣς οὐκ ἔστι Διὸς κλέψαι νόον οὐδὲ παρελθεῖν.
- οὐδὲ γὰρ Ἰαπετιονίδης ἀκάκητα Προμηθεὺς
- τοῖό γʼ ὑπεξήλυξε βαρὺν χόλον, ἀλλʼ ὑπʼ ἀνάγκης
- καὶ πολύιδριν ἐόντα μέγας κατὰ δεσμὸς ἐρύκει.
- Βριάρεῳ δʼ ὡς πρῶτα πατὴρ ὠδύσσατο θυμῷ
- Κόττῳ τʼ ἠδὲ Γύῃ, δῆσεν κρατερῷ ἐνὶ δεσμῷ
- ἠνορέην ὑπέροπλον ἀγώμενος ἠδὲ καὶ εἶδος
- καὶ μέγεθος· κατένασσε δʼ ὑπὸ χθονὸς εὐρυοδείης.
- ἔνθʼ οἵ γʼ ἄλγεʼ ἔχοντες ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες
- εἵατʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ, μεγάλης ἐν πείρασι γαίης,
- δηθὰ μάλʼ ἀχνύμενοι, κραδίῃ μέγα πένθος ἔχοντες.
- ἀλλά σφεας Κρονίδης τε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι,
- οὓς τέκεν ἠύκομος Ῥείη Κρόνου ἐν φιλότητι,
- Γαίης φραδμοσύνῃσιν ἀνήγαγον ἐς φάος αὖτις·
- αὐτὴ γάρ σφιν ἅπαντα διηνεκέως κατέλεξε
- σὺν κείνοις νίκην τε καὶ ἀγλαὸν εὖχος ἀρέσθαι.
- δηρὸν γὰρ μάρναντο πόνον θυμαλγέʼ ἔχοντες
- Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο,
- ἀντίον ἀλλήλοισι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας,
- οἳ μὲν ἀφʼ ὑψηλῆς Ὄθρυος Τιτῆνες ἀγαυοί,
- οἳ δʼ ἄρʼ ἀπʼ Οὐλύμποιο θεοί, δωτῆρες ἐάων,
- οὓς τέκεν ἠύκομος Ῥείη Κρόνῳ εὐνηθεῖσα.
- οἵ ῥα τότʼ ἀλλήλοισι χόλον θυμαλγέʼ ἔχοντες
- συνεχέως ἐμάχοντο δέκα πλείους ἐνιαυτούς·
- οὐδέ τις ἦν ἔριδος χαλεπῆς λύσις οὐδὲ τελευτὴ
- οὐδετέροις, ἶσον δὲ τέλος τέτατο πτολέμοιο.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ κείνοισι παρέσχεθεν ἄρμενα πάντα,
- νέκταρ τʼ ἀμβροσίην τε, τά περ θεοὶ αὐτοὶ ἔδουσι,
- πάντων ἐν στήθεσσιν ἀέξετο θυμὸς ἀγήνωρ.
- ὡς νέκταρ τʼ ἐπάσαντο καὶ ἀμβροσίην ἐρατεινήν,
- δὴ τότε τοῖς μετέειπε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε·
- κέκλυτε μευ, Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀγλαὰ τέκνα,
- ὄφρʼ εἴπω, τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
- ἤδη γὰρ μάλα δηρὸν ἐναντίοι ἀλλήλοισι
- νίκης καὶ κράτεος πέρι μαρνάμεθʼ ἤματα πάντα
- Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐκγενόμεσθα.
- ὑμεῖς δὲ μεγάλην τε βίην καὶ χεῖρας ἀάπτους
- φαίνετε Τιτήνεσσιν ἐναντίοι ἐν δαῒ λυγρῇ
- μνησάμενοι φιλότητος ἐνηέος, ὅσσα παθόντες
- ἐς φάος ἂψ ἀφίκεσθε δυσηλεγέος ὑπὸ δεσμοῦ
- ἡμετέρας διὰ βουλὰς ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος.
- ὣς φάτο· τὸν δʼ ἐξαῦτις ἀμείβετο Κόττος ἀμύμων·
- Δαιμόνιʼ, οὐκ ἀδάητα πιφαύσκεαι· ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ
- ἴδμεν, ὅ τοι περὶ μὲν πραπίδες, περὶ δʼ ἐστὶ νόημα,
- ἀλκτὴρ δʼ ἀθανάτοισιν ἀρῆς γένεο κρυεροῖο.
- σῇσι δʼ ἐπιφροσύνῃσιν ὑπὸ ζόφου ἠερόεντος
- ἄψορρον δʼ† ἐξαῦτις ἀμειλίκτων ὑπὸ δεσμῶν
- ἠλύθομεν, Κρόνου υἱὲ ἄναξ, ἀνάελπτα παθόντες.
- τῷ καὶ νῦν ἀτενεῖ τε νόῳ καὶ ἐπίφρονι βουλῇ
- ῥυσόμεθα κράτος ὑμὸν ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι
- μαρνάμενοι Τιτῆσιν ἀνὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
- ὣς φάτʼ· ἐπῄνεσσαν δὲ θεοί, δωτῆρες ἐάων,
- μῦθον ἀκούσαντες· πολέμου δʼ ἐλιλαίετο θυμὸς
- μᾶλλον ἔτʼ ἢ τὸ πάροιθε· μάχην δʼ ἀμέγαρτον ἔγειραν
- πάντες, θήλειαι τε καὶ ἄρσενες, ἤματι κείνῳ,
- Τιτῆνές τε θεοὶ καὶ ὅσοι Κρόνου ἐξεγένοντο,
- οὕς τε Ζεὺς Ἐρέβευσφιν ὑπὸ χθονὸς ἧκε φόωσδε
- δεινοί τε κρατεροί τε, βίην ὑπέροπλον ἔχοντες.
- τῶν ἑκατὸν μὲν χεῖρες ἀπʼ ὤμων ἀίσσοντο
- πᾶσιν ὁμῶς, κεφαλαὶ δὲ ἑκάστῳ πεντήκοντα
- ἐξ ὤμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν.
- οἳ τότε Τιτήνεσσι κατέσταθεν ἐν δαῒ λυγρῇ
- πέτρας ἠλιβάτους στιβαρῇς ἐν χερσὶν ἔχοντες.
- Τιτῆνες δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγας
- προφρονέως, χειρῶν τε βίης θʼ ἅμα ἔργον ἔφαινον
- ἀμφότεροι· δεινὸν δὲ περίαχε πόντος ἀπείρων,
- γῆ δὲ μέγʼ ἐσμαράγησεν, ἐπέστενε δʼ οὐρανὸς εὐρὺς
- σειόμενος, πεδόθεν δὲ τινάσσετο μακρὸς Ὄλυμπος
- ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἵκανε βαρεῖα
- Τάρταρον ἠερόεντα, ποδῶν τʼ αἰπεῖα ἰωὴ
- ἀσπέτου ἰωχμοῖο βολάων τε κρατεράων·
- ὣς ἄρʼ ἐπʼ ἀλλήλοις ἵεσαν βέλεα στονόεντα.
- φωνὴ δʼ ἀμφοτέρων ἵκετʼ οὐρανὸν ἀστερόεντα
- κεκλομένων· οἳ δὲ ξύνισαν μεγάλῳ ἀλαλητῷ.
- οὐδʼ ἄρʼ ἔτι Ζεὺς ἴσχεν ἑὸν μένος, ἀλλά νυ τοῦ γε
- εἶθαρ μὲν μένεος πλῆντο φρένες, ἐκ δέ τε πᾶσαν
- φαῖνε βίην· ἄμυδις δʼ ἄρʼ ἀπʼ οὐρανοῦ ἠδʼ ἀπʼ Ὀλύμπου
- ἀστράπτων ἔστειχε συνωχαδόν· οἱ δὲ κεραυνοὶ
- ἴκταρ ἅμα βροντῇ τε καὶ ἀστεροπῇ ποτέοντο
- χειρὸς ἄπο στιβαρῆς, ἱερὴν φλόγα εἰλυφόωντες
- ταρφέες· ἀμφὶ δὲ γαῖα φερέσβιος ἐσμαράγιζε
- καιομένη, λάκε δʼ ἀμφὶ πυρὶ μεγάλʼ ἄσπετος ὕλη.
- ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ Ὠκεανοῖο ῥέεθρα
- πόντος τʼ ἀτρύγετος· τοὺς δʼ ἄμφεπε θερμὸς ἀυτμὴ
- Τιτῆνας χθονίους, φλὸξ δʼ αἰθέρα δῖαν ἵκανεν
- ἄσπετος, ὄσσε δʼ ἄμερδε καὶ ἰφθίμων περ ἐόντων
- αὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ τε στεροπῆς τε.
- καῦμα δὲ θεσπέσιον κάτεχεν Χάος· εἴσατο δʼ ἄντα
- ὀφθαλμοῖσιν ἰδεῖν ἠδʼ οὔασι ὄσσαν ἀκοῦσαι
- αὔτως, ὡς εἰ Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθε
- πίλνατο· τοῖος γάρ κε μέγας ὑπὸ δοῦπος ὀρώρει
- τῆς μὲν ἐρειπομένης, τοῦ δʼ ὑψόθεν ἐξεριπόντος·