De Virtutibus

Philo Judaeus

Philo Judaeus. Cohn, Leonard, editor. Opera quae supersunt, Volume 5. Berlin: Reimer, 1906.

ἔπειτα δὲ ἀξιοῖ μὴ μόνον τὸ παρὸν βλέπειν, ἀλλὰ καὶ τὸ μέλλον ὥσπερ ἀπὸ σκοπῆς μακρόθεν ὀξυωπίᾳ λογισμοῦ καθορᾶσθαι, μηδενὸς ἐν ὁμοίῳ μένοντος ἀλλὰ πάντων τροπαῖς καὶ μεταβολαῖς χρωμένων, ὡς εἰκὸς εἶναι τοὺς τέως δυσμενεῖς ἐπικηρυκευσαμένους καὶ συμβατηρίων ἄρξαντας ἐνσπόνδους αὐτίκα γενέσθαι.

φίλους δὲ τροφῶν ἀναγκαίων ἀποστερεῖν χαλεπόν, μηδὲν ταμιευσαμένους [*](1 περὶ τῶν προτέρων SA : περὶ τῶν πρότερον FG 2HP, τῶν προτέρων om. G 1 πρότερον περὶ τῶν coni. Mang. τε S: om. G 1, μὲν ceteri φυχῆ S 2 λέλεκται πρότερον G 1 διείρηκε G 2, διῄρηκε, S: εἴρηκε C, ἀπείρηκε ceteri (v) μήτε] μηδὲν S 3 λοίμη S πρὸ καιροδ σταχυηφοροῦσαν S: σταχ. πρδ κάρου ceteri (v) σταχυηφοροδσαν SCG 1: σταχυφοροδσαν G 2, σταχυοὁ̣οροῦὑαν ceteri (v) παιδιάδα G 1 4 τροφῶν] τρυφῶν A, καρπῶν S χορηγεῖται SF, τρέφηται G 1 4. 5 τὸ τῶν ἀνθρώπων II P (v) 5 post γένος add. ἀποκριθῇς S (cf. 1.7 περιουσίᾳ ζῇ-τῶν (6)om. S περιουσιάζη CG 2(περιουσίᾳ ζῇ scripsi): ζῆ ceteri τῶν ἁ αγκ͂αίων CG 2: t(o ἀναγκαίῳ H 2, τοῖς ἀναγκαίοις AP 2, τὸν ἀναγκαῖον FG 1H 1P 1 5 καὶ τῶν CF 2G 2: καὶ τῶ Η 2, καὶ τοῖς AP 2, καὶ τὸν F 1G 1H 1P 1 6 πρὸς δέ τὸν S, πρὸς τὸν om. G 1, τὸν om. CG 2A ἀναγκαἴον—βίον (7) oin. C ἀναγκαῖος S 7 ἀνθρώπων SG 2H: ἀνθρώποις ceteri (Mang.) ἀποκριθῇς (ῆ in ras.) S πρὸς δὲ τὸν SG 2H: πρός δὲ F, τὸ δ’ G 1, τὸν δ’ AH 1P βίον om. S 8 ἀκροδρύων] καρπῶν S post ποικιλίαι add. ποιοῦσιν Α αὗται πολλάκις S: πολλάκις ὅτι A, πολλάκις ἐστιν ὅτε G 1, πολλάκις ὕτε ceteri (Turn.) καὶ om. V 9 δεύτεροι S οὐδέ SG 1: οὔτε ceteri (v) τὴν codd.: om. v 10 ἀποτέμνειν S ὸ’ SA: δὲ ceteri καὶ δηώσεων S: om. C (v), om. in lac. G 1, καὶ δὴ ὡς ἐλαιῶνα ceteri 11 ἄτοπον S: ἄδικον CG 1 (v), τοῦτον ceteri δπολαβὼν S: δπολαμβάνων ceteri (v) εἶναι om. C (v) ἰͅποσκωπτειν· Α 12 δὲ ὰξιοῖ om. S δ’ Α βλἐπειν—λογισμοδ (13) S: oin. ceteri (Turn.) 14 καθορᾶσθαι S: παρορᾶσθαι A, προορᾶσθαι ceteri (Turn.) 15 τέως] τε S 16 γενέσθαι] γενήσεσθαι coni. Mang. 17 ταμιευσαμένο] τοὺς βιασαμένους A) [*](9 Deut. 20,19.)

v.5.p.314
τῶν ἐπ’ ὠφελείᾳ διὰ τὴν τοῦ μέλλοντος ἀδηλότητα. πάνυ γὰρ ἐκεῖνο καλῶς εἴρηται τοῖς παλαιοῖς, ὅτι καὶ φιλίας κοινωνητέον μὴ ἀπογινώσκοντας ἔχθραν καὶ προσκρουστέον ὡς φιλίας ἐσομένης, ἵνα ἕκαστος ἐν τῇ ἑαυτοῦ φύσει ταμιεύηταί τι τῶν εἰς ἀσφάλειαν καὶ μὴ ἀπογυμνωθεὶς ἐν ἔργοις καὶ λόγοις μετανοῇ, τῆς ἄγαν εὐχερείας, ὅτ’ οὐδὲν ὄφελος, αἰτιώμενος ἑαυτόν.

τὸ λόγιον τοῦτο χρὴ φυλάττειν καὶ τὰς πόλεις, ἐν μὲν εἰρήνῃ προνοουμένας τῶν κατὰ πόλεμον, ἐν δὲ πολέμῳ τῶν κατ’ εἰρήνην, καὶ μήτε τοῖς συμμάχοις ἀνέδην προπιστεύειν ὡς οὐ χρησομένοις μεταβολῇ πρὸς τὸ ἀντίπαλον μήτε τοῖς πολεμίοις εἰς ἅπαν ἀπιστεῖν ὡς οὐ δυνησομένοις ποτὲ μεθορμίσασθαι πρὸς τὸ ἔνσπονδον.