De Virtutibus

φησὶν οὖν τῷ βιωσομένῳ κατὰ τὴν ἱερωτάτην αὐτοῦ πολιτείαν· „ὦ γενναῖε, πολλή τίς ἐστιν ἀφθονία σοι τῶν πρὸς ἀπόλαυσιν, οἷς μέμψις οὐ παρέπεται· συγγνωστὸν γὰρ ἂν ἦν ἴσως, ἐπειδὴ πολλὰ τῶν ἀβουλήτων [*](1 πανύστατον S: σπανιώτατον ceteri (Turn.) πραθείς] προσθείς F, πραθέντα G’ ἀλλαγαὶ γὰρ αἱ τῶν S: ἀλλά τε γὰρ τὸ Α, ἀλλάττεται· τὸ γὰρ C, ἀλλάττεται γάρ τὸ ceteri (Turn.) 2 ὅπου] ὂν ὅπη G1 ῥοπὴν] ῥωὴν G2 ἕξουσιν S ὡμολογημένου HP 4 tit, διὰ τί προστάσσει τὰ γεννήματα τῶν ζώων μὴ θύειν πρὸ ζ΄ ἡμερῶν add. S καὶ ante φίλων om. CG2 5 καὶ ante δούλων om. C, καὶ δούλων om. S 6 δ’ Α ἀλόγων] ἄλλλων G2 ζώων SCG2: om. ceteri (v) φύσιν ἄγει SG1: τείνει φύσιν ἀεὶ F (Mang.), φύσιν ἀεὶ ceteri (Turn.) ; φύσιν ἀποτείνει coni. Wendl. 7 μεταδιδοὺς] μετὰ αἰδοῦς G2 ὥσπερ] ὡς καθάπερ conicio εὐμενοῦς] ἀεννάοῦς (ἀενάου?) coni. Mang. 7. 8 τι χρηστόν G1 8 ἐν ταῖς SFG1: ἔν τε ceteri (Turn.) ἡμέρας HP τὰς ποίμνας S 9 αἰπόλια SFG1H2: ἐπαύλεις C, ἐπαύλια ceteri τῶν om. Α 10 μήτε . . . μήτε] μηδ’ . . . μηδ’ S πρὸς] εἰς S ἐπὶ προφάσει S (Clem. Α1.): ἐπὶ om. ceteri (v) 11 εἰς S: om. ceteri (v) 12 aὖ om. G1ΗP 13 δ’ Α ἀηδίας S: om. in lac. G1, ἀΐδιον F, ἀϊδίου ceteri (Turn.) ἐκτόπου τινὸς ψυχῆς S: ψυχῆς ἐκτόπου τινὸς ceteri ψυχῆς seclusit Mang. παρηλλαγμένην G2, παρηλλαγμένου F 14 τῶ βιασαμένω AFHP 15 σοι τῶν CG1G2: σίτων S, τῶν (om. σοι) AFHP 15. 16 οἷς μέμψις οὐ παρέπεται om. S 16 ἄν om. G2 ἣν om. F) [*](8 Exod. 22,30. Lev. 22,27. cf. loseph. Ant. lud. III §236 κωλύει δὲ ὁ νόμος θύειν ζῷον αὐθημερὸν μετὰ τοῦ γεγεννηκότος ἐπὶ ταὐτό, οὐδ’ ἄλλως δέ πρὶν ὀγδόην ἡμέραν γεννηθέντι διελθεῖν. 8 sqq. Cletm. Alex. l.l. p.477P. ἐμοὶ δὲ δοκεῖ καὶ Πυθαγόρας τὸ ἥμερον τὸ περὶ τά ἄλογα ζῷα παρὰ τοῦ νόμου εἰληφέναι. αὐτίκα τῶν γεννωμένων κατά τε τὰς ποίμνας κατά τε τὰ αἰπόλια καὶ βουκόλια τῆς παραχρῆμα ἀπολαύσεως ἀπέχεσθαι, μηδὲ ἐπὶ προφάσει θυσιῶν λλαμβάνοντας, διηγόρευσεν, ἐκγόνων τε ἕνεκα καὶ μητέρων, εἰς ἡμερότητα τόν ἄνθρωπον κάτωθεν ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζῴων ἀνατρέφων.)

τί δ’ ἂν εἴη σκαιότερον ἢ ταῖς περὶ τὴν ἀποκύησιν ὠδῖσιν ἐπιφέρειν ἔξωθεν ἑτέρας ἐκ τῆς παραχρῆμα τῶν γεννωμένων διαζεύξεως; ἀνάγκη γὰρ σφαδᾴζειν ἀποσπωμένων, διά τινα φυσικὴν μητέρων πρὸς ἔγγονα φιλοστοργίαν, καὶ μάλιστα ὑπὸ τὸν τῆς κυήσεως καιρόν, ἐπειδὴ πηγάζοντες οἱ μαστοὶ σπάνει τοῦ θηλάζοντος, ἀνακοπὴν τῆς ἐπιρροίας λαμβανούσης, σκιρροῦνταί τε καὶ κατατεινόμενοι τῷ βάρει παγέντος εἴσω τοῦ γάλακτος ἀλγηδόσι πιέζονται.

χάρισαι δή, φησί, τῇ μητρὶ τὸ ἔγγονον, εἰ καὶ μὴ τὸν σύμπαντα χρόνον, ἑπτὰ γοῦν τὰς πρώτας ἡμέρας γαλακτοτροφῆσαι, καὶ μὴ ἀνωφελεῖς ἃς ἡ φύσις ὤμβρησε πηγὰς ἐν μαστοῖς ἐργάσῃ, τὰς δευτέρας αὐτῆς χάριτας ἀνελών, ἃς ἐκ πολλοῦ τοῦ προμηθοῦς ἡτοιμάσατο τἀκόλουθον μακρόθεν αἰωνίῳ καὶ τελείᾳ φρονήσει κατιδοῦσα —