Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. τόφρα δὲ φάρεʼ ἔνεικε Καλυψώ, δῖα θεάων,
  2. ἱστία ποιήσασθαι· ὁ δʼ εὖ τεχνήσατο καὶ τά.
  3. ἐν δʼ ὑπέρας τε κάλους τε πόδας τʼ ἐνέδησεν ἐν αὐτῇ,
  4. μοχλοῖσιν δʼ ἄρα τήν γε κατείρυσεν εἰς ἅλα δῖαν.
  5. τέτρατον ἦμαρ ἔην, καὶ τῷ τετέλεστο ἅπαντα·
  6. τῷ δʼ ἄρα πέμπτῳ πέμπʼ ἀπὸ νήσου δῖα Καλυψώ,
  7. εἵματά τʼ ἀμφιέσασα θυώδεα καὶ λούσασα.
  8. ἐν δέ οἱ ἀσκὸν ἔθηκε θεὰ μέλανος οἴνοιο
  9. τὸν ἕτερον, ἕτερον δʼ ὕδατος μέγαν, ἐν δὲ καὶ ᾖα
  10. κωρύκῳ· ἐν δέ οἱ ὄψα τίθει μενοεικέα πολλά·
  11. οὖρον δὲ προέηκεν ἀπήμονά τε λιαρόν τε.
  12. γηθόσυνος δʼ οὔρῳ πέτασʼ ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.
  13. αὐτὰρ ὁ πηδαλίῳ ἰθύνετο τεχνηέντως
  14. ἥμενος, οὐδέ οἱ ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτεν
  15. Πληιάδας τʼ ἐσορῶντι καὶ ὀψὲ δύοντα Βοώτην
  16. Ἄρκτον θʼ, ἣν καὶ ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,
  17. ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,
  18. οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο·
  19. τὴν γὰρ δή μιν ἄνωγε Καλυψώ, δῖα θεάων,
  20. ποντοπορευέμεναι ἐπʼ ἀριστερὰ χειρὸς ἔχοντα.
  21. ἑπτὰ δὲ καὶ δέκα μὲν πλέεν ἤματα ποντοπορεύων,
  22. ὀκτωκαιδεκάτῃ δʼ ἐφάνη ὄρεα σκιόεντα
  23. γαίης Φαιήκων, ὅθι τʼ ἄγχιστον πέλεν αὐτῷ·
  24. εἴσατο δʼ ὡς ὅτε ῥινὸν ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
  25. τὸν δʼ ἐξ Αἰθιόπων ἀνιὼν κρείων ἐνοσίχθων
  26. τηλόθεν ἐκ Σολύμων ὀρέων ἴδεν· εἴσατο γάρ οἱ
  27. πόντον ἐπιπλώων. ὁ δʼ ἐχώσατο κηρόθι μᾶλλον,
  28. κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
  29. ὢ πόποι, ἦ μάλα δὴ μετεβούλευσαν θεοὶ ἄλλως
  30. ἀμφʼ Ὀδυσῆι ἐμεῖο μετʼ Αἰθιόπεσσιν ἐόντος,
  31. καὶ δὴ Φαιήκων γαίης σχεδόν, ἔνθα οἱ αἶσα
  32. ἐκφυγέειν μέγα πεῖραρ ὀιζύος, ἥ μιν ἱκάνει.
  33. ἀλλʼ ἔτι μέν μίν φημι ἅδην ἐλάαν κακότητος.
  34. ὣς εἰπὼν σύναγεν νεφέλας, ἐτάραξε δὲ πόντον
  35. χερσὶ τρίαιναν ἑλών· πάσας δʼ ὀρόθυνεν ἀέλλας
  36. παντοίων ἀνέμων, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
  37. γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
  38. σὺν δʼ Εὖρός τε Νότος τʼ ἔπεσον Ζέφυρός τε δυσαὴς
  39. καὶ Βορέης αἰθρηγενέτης, μέγα κῦμα κυλίνδων.
  40. καὶ τότʼ Ὀδυσσῆος λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ,
  41. ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
  42. ὤ μοι ἐγὼ δειλός, τί νύ μοι μήκιστα γένηται;
  43. δείδω μὴ δὴ πάντα θεὰ νημερτέα εἶπεν,
  44. ἥ μʼ ἔφατʼ ἐν πόντῳ, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι,
  45. ἄλγεʼ ἀναπλήσειν· τὰ δὲ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.
  46. οἵοισιν νεφέεσσι περιστέφει οὐρανὸν εὐρὺν
  47. Ζεύς, ἐτάραξε δὲ πόντον, ἐπισπέρχουσι δʼ ἄελλαι
  48. παντοίων ἀνέμων. νῦν μοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.
  49. τρὶς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις, οἳ τότʼ ὄλοντο