Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἀνδρῶν· οὐ γὰρ σφῷν γε γένος ἀπόλωλε τοκήων,
- ἀλλʼ ἀνδρῶν γένος ἐστὲ διοτρεφέων βασιλήων
- σκηπτούχων, ἐπεὶ οὔ κε κακοὶ τοιούσδε τέκοιεν.
- ὣς φάτο, καί σφιν νῶτα βοὸς παρὰ πίονα θῆκεν
- ὄπτʼ ἐν χερσὶν ἑλών, τά ῥά οἱ γέρα πάρθεσαν αὐτῷ.
- οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
- αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
- δὴ τότε Τηλέμαχος προσεφώνεε Νέστορος υἱόν,
- ἄγχι σχὼν κεφαλήν, ἵνα μὴ πευθοίαθʼ οἱ ἄλλοι·
- φράζεο, Νεστορίδη, τῷ ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ,
- χαλκοῦ τε στεροπὴν κὰδ δώματα ἠχήεντα
- χρυσοῦ τʼ ἠλέκτρου τε καὶ ἀργύρου ἠδʼ ἐλέφαντος.
- Ζηνός που τοιήδε γʼ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή,
- ὅσσα τάδʼ ἄσπετα πολλά· σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωντα.
- τοῦ δʼ ἀγορεύοντος ξύνετο ξανθὸς Μενέλαος,
- καί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- τέκνα φίλʼ, ἦ τοι Ζηνὶ βροτῶν οὐκ ἄν τις ἐρίζοι·
- ἀθάνατοι γὰρ τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματʼ ἔασιν·
- ἀνδρῶν δʼ ἤ κέν τίς μοι ἐρίσσεται, ἠὲ καὶ οὐκί,
- κτήμασιν. ἦ γὰρ πολλὰ παθὼν καὶ πόλλʼ ἐπαληθεὶς
- ἠγαγόμην ἐν νηυσὶ καὶ ὀγδοάτῳ ἔτει ἦλθον,
- Κύπρον Φοινίκην τε καὶ Αἰγυπτίους ἐπαληθείς,
- Αἰθίοπάς θʼ ἱκόμην καὶ Σιδονίους καὶ Ἐρεμβοὺς
- καὶ Λιβύην, ἵνα τʼ ἄρνες ἄφαρ κεραοὶ τελέθουσι.
- τρὶς γὰρ τίκτει μῆλα τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν.
- ἔνθα μὲν οὔτε ἄναξ ἐπιδευὴς οὔτε τι ποιμὴν
- τυροῦ καὶ κρειῶν οὐδὲ γλυκεροῖο γάλακτος,
- ἀλλʼ αἰεὶ παρέχουσιν ἐπηετανὸν γάλα θῆσθαι.
- ἧος ἐγὼ περὶ κεῖνα πολὺν βίοτον συναγείρων
- ἠλώμην, τῆός μοι ἀδελφεὸν ἄλλος ἔπεφνεν
- λάθρῃ, ἀνωιστί, δόλῳ οὐλομένης ἀλόχοιο·
- ὣς οὔ τοι χαίρων τοῖσδε κτεάτεσσιν ἀνάσσω.
- καὶ πατέρων τάδε μέλλετʼ ἀκουέμεν, οἵ τινες ὑμῖν
- εἰσίν, ἐπεὶ μάλα πολλὰ πάθον, καὶ ἀπώλεσα οἶκον
- εὖ μάλα ναιετάοντα, κεχανδότα πολλὰ καὶ ἐσθλά.
- ὧν ὄφελον τριτάτην περ ἔχων ἐν δώμασι μοῖραν
- ναίειν, οἱ δʼ ἄνδρες σόοι ἔμμεναι, οἳ τότʼ ὄλοντο
- Τροίῃ ἐν εὐρείῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.
- ἀλλʼ ἔμπης πάντας μὲν ὀδυρόμενος καὶ ἀχεύων
- πολλάκις ἐν μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν
- ἄλλοτε μέν τε γόῳ φρένα τέρπομαι, ἄλλοτε δʼ αὖτε
- παύομαι· αἰψηρὸς δὲ κόρος κρυεροῖο γόοιο.
- τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι, ἀχνύμενός περ,
- ὡς ἑνός, ὅς τέ μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδὴν
- μνωομένῳ, ἐπεὶ οὔ τις Ἀχαιῶν τόσσʼ ἐμόγησεν,
- ὅσσʼ Ὀδυσεὺς ἐμόγησε καὶ ἤρατο. τῷ δʼ ἄρʼ ἔμελλεν
- αὐτῷ κήδεʼ ἔσεσθαι, ἐμοὶ δʼ ἄχος αἰὲν ἄλαστον