Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- δώσω τοι κρητῆρα τετυγμένον· ἀργύρεος δὲ
- ἔστιν ἅπας, χρυσῷ δʼ ἐπὶ χείλεα κεκράανται,
- ἔργον δʼ Ἡφαίστοιο. πόρεν δέ ἑ Φαίδιμος ἥρως,
- Σιδονίων βασιλεύς, ὅθʼ ἑὸς δόμος ἀμφεκάλυψε
- κεῖσέ με νοστήσαντα· τεῒν δʼ ἐθέλω τόδʼ ὀπάσσαι.
- ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
- δαιτυμόνες δʼ ἐς δώματʼ ἴσαν θείου βασιλῆος.
- οἱ δʼ ἦγον μὲν μῆλα, φέρον δʼ ἐυήνορα οἶνον·
- σῖτον δέ σφʼ ἄλοχοι καλλικρήδεμνοι ἔπεμπον.
- ὣς οἱ μὲν περὶ δεῖπνον ἐνὶ μεγάροισι πένοντο.
- μνηστῆρες δὲ πάροιθεν Ὀδυσσῆος μεγάροιο
- δίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντες
- ἐν τυκτῷ δαπέδῳ, ὅθι περ πάρος, ὕβριν ἔχοντες.
- Ἀντίνοος δὲ καθῆστο καὶ Εὐρύμαχος θεοειδής,
- ἀρχοὶ μνηστήρων, ἀρετῇ δʼ ἔσαν ἔξοχʼ ἄριστοι.
- τοῖς δʼ υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἐγγύθεν ἐλθὼν
- Ἀντίνοον μύθοισιν ἀνειρόμενος προσέειπεν·
- Ἀντίνοʼ, ἦ ῥά τι ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἦε καὶ οὐκί,
- ὁππότε Τηλέμαχος νεῖτʼ ἐκ Πύλου ἠμαθόεντος;
- νῆά μοι οἴχετʼ ἄγων· ἐμὲ δὲ χρεὼ γίγνεται αὐτῆς
- Ἤλιδʼ ἐς εὐρύχορον διαβήμεναι, ἔνθα μοι ἵπποι
- δώδεκα θήλειαι, ὑπὸ δʼ ἡμίονοι ταλαεργοὶ
- ἀδμῆτες· τῶν κέν τινʼ ἐλασσάμενος δαμασαίμην.
- ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἀνὰ θυμὸν ἐθάμβεον· οὐ γὰρ ἔφαντο
- ἐς Πύλον οἴχεσθαι Νηλήιον, ἀλλά που αὐτοῦ
- ἀγρῶν ἢ μήλοισι παρέμμεναι ἠὲ συβώτῃ.
- τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος προσέφη Εὐπείθεος υἱός·
- νημερτές μοι ἔνισπε, πότʼ ᾤχετο καὶ τίνες αὐτῷ
- κοῦροι ἕποντʼ; Ἰθάκης ἐξαίρετοι, ἦ ἑοὶ αὐτοῦ
- θῆτές τε δμῶές τε; δύναιτό κε καὶ τὸ τελέσσαι.
- καί μοι τοῦτʼ ἀγόρευσον ἐτήτυμον, ὄφρʼ ἐὺ εἰδῶ,
- ἤ σε βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρα νῆα μέλαιναν,
- ἦε ἑκών οἱ δῶκας, ἐπεὶ προσπτύξατο μύθῳ.
- τὸν δʼ υἱὸς Φρονίοιο Νοήμων ἀντίον ηὔδα·
- αὐτὸς ἑκών οἱ δῶκα· τί κεν ῥέξειε καὶ ἄλλος,
- ὁππότʼ ἀνὴρ τοιοῦτος ἔχων μελεδήματα θυμῷ
- αἰτίζῃ; χαλεπόν κεν ἀνήνασθαι δόσιν εἴη.
- κοῦροι δʼ, οἳ κατὰ δῆμον ἀριστεύουσι μεθʼ ἡμέας,
- οἵ οἱ ἕποντʼ· ἐν δʼ ἀρχὸν ἐγὼ βαίνοντʼ ἐνόησα
- Μέντορα, ἠὲ θεόν, τῷ δʼ αὐτῷ πάντα ἐῴκει.
- ἀλλὰ τὸ θαυμάζω· ἴδον ἐνθάδε Μέντορα δῖον
- χθιζὸν ὑπηοῖον, τότε δʼ ἔμβη νηὶ Πύλονδε.
- ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη πρὸς δώματα πατρός,
- τοῖσιν δʼ ἀμφοτέροισιν ἀγάσσατο θυμὸς ἀγήνωρ.
- μνηστῆρας δʼ ἄμυδις κάθισαν καὶ παῦσαν ἀέθλων.
- τοῖσιν δʼ Ἀντίνοος μετέφη Εὐπείθεος υἱός,
- ἀχνύμενος· μένεος δὲ μέγα φρένες ἀμφιμέλαιναι
- πίμπλαντʼ, ὄσσε δέ οἱ πυρὶ λαμπετόωντι ἐίκτην·
- ὢ πόποι, ἦ μέγα ἔργον ὑπερφιάλως ἐτελέσθη