Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- οὐ νιφετός, οὔτʼ ἂρ χειμὼν πολὺς οὔτε ποτʼ ὄμβρος,
- ἀλλʼ αἰεὶ Ζεφύροιο λιγὺ πνείοντος ἀήτας
- Ὠκεανὸς ἀνίησιν ἀναψύχειν ἀνθρώπους·
- οὕνεκʼ ἔχεις Ἑλένην καί σφιν γαμβρὸς Διός ἐσσι.
- ὣς εἰπὼν ὑπὸ πόντον ἐδύσετο κυμαίνοντα.
- αὐτὰρ ἐγὼν ἐπὶ νῆας ἅμʼ ἀντιθέοις ἑτάροισιν
- ἤια, πολλὰ δέ μοι κραδίη πόρφυρε κιόντι.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλθομεν ἠδὲ θάλασσαν,
- δόρπον θʼ ὁπλισάμεσθʼ, ἐπί τʼ ἤλυθεν ἀμβροσίη νύξ,
- δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
- ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
- νῆας μὲν πάμπρωτον ἐρύσσαμεν εἰς ἅλα δῖαν,
- ἐν δʼ ἱστοὺς τιθέμεσθα καὶ ἱστία νηυσὶν ἐίσῃς,
- ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ βάντες ἐπὶ κληῖσι καθῖζον·
- ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
- ἂψ δʼ εἰς Αἰγύπτοιο διιπετέος ποταμοῖο
- στῆσα νέας, καὶ ἔρεξα τεληέσσας ἑκατόμβας.
- αὐτὰρ ἐπεὶ κατέπαυσα θεῶν χόλον αἰὲν ἐόντων,
- χεῦʼ Ἀγαμέμνονι τύμβον, ἵνʼ ἄσβεστον κλέος εἴη.
- ταῦτα τελευτήσας νεόμην, ἔδοσαν δέ μοι οὖρον
- ἀθάνατοι, τοί μʼ ὦκα φίλην ἐς πατρίδʼ ἔπεμψαν.
- ἀλλʼ ἄγε νῦν ἐπίμεινον ἐνὶ μεγάροισιν ἐμοῖσιν,
- ὄφρα κεν ἑνδεκάτη τε δυωδεκάτη τε γένηται·
- καὶ τότε σʼ εὖ πέμψω, δώσω δέ τοι ἀγλαὰ δῶρα,
- τρεῖς ἵππους καὶ δίφρον ἐύξοον· αὐτὰρ ἔπειτα
- δώσω καλὸν ἄλεισον, ἵνα σπένδῃσθα θεοῖσιν
- ἀθανάτοις ἐμέθεν μεμνημένος ἤματα πάντα.
- τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
- Ἀτρεΐδη, μὴ δή με πολὺν χρόνον ἐνθάδʼ ἔρυκε.
- καὶ γάρ κʼ εἰς ἐνιαυτὸν ἐγὼ παρὰ σοί γʼ ἀνεχοίμην
- ἥμενος, οὐδέ κέ μʼ οἴκου ἕλοι πόθος οὐδὲ τοκήων·
- αἰνῶς γὰρ μύθοισιν ἔπεσσί τε σοῖσιν ἀκούων
- τέρπομαι. ἀλλʼ ἤδη μοι ἀνιάζουσιν ἑταῖροι
- ἐν Πύλῳ ἠγαθέῃ· σὺ δέ με χρόνον ἐνθάδʼ ἐρύκεις.
- δῶρον δʼ ὅττι κέ μοι δοίης, κειμήλιον ἔστω·
- ἵππους δʼ εἰς Ἰθάκην οὐκ ἄξομαι, ἀλλὰ σοὶ αὐτῷ
- ἐνθάδε λείψω ἄγαλμα· σὺ γὰρ πεδίοιο ἀνάσσεις
- εὐρέος, ᾧ ἔνι μὲν λωτὸς πολύς, ἐν δὲ κύπειρον
- πυροί τε ζειαί τε ἰδʼ εὐρυφυὲς κρῖ λευκόν.
- ἐν δʼ Ἰθάκῃ οὔτʼ ἂρ δρόμοι εὐρέες οὔτε τι λειμών·
- αἰγίβοτος, καὶ μᾶλλον ἐπήρατος ἱπποβότοιο.
- οὐ γάρ τις νήσων ἱππήλατος οὐδʼ ἐυλείμων,
- αἵ θʼ ἁλὶ κεκλίαται· Ἰθάκη δέ τε καὶ περὶ πασέων.
- ὣς φάτο, μείδησεν δὲ βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,
- χειρί τέ μιν κατέρεξεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
- αἵματός εἰς ἀγαθοῖο, φίλον τέκος, οἷʼ ἀγορεύεις·
- τοιγὰρ ἐγώ τοι ταῦτα μεταστήσω· δύναμαι γάρ.
- δώρων δʼ ὅσσʼ ἐν ἐμῷ οἴκῳ κειμήλια κεῖται,
- δώσω ὃ κάλλιστον καὶ τιμηέστατόν ἐστιν·