Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθε διάκτορος ἀργεϊφόντης,
  2. ψυχὰς μνηστήρων κατάγων Ὀδυσῆϊ δαμέντων,
  3. τὼ δʼ ἄρα θαμβήσαντʼ ἰθὺς κίον, ὡς ἐσιδέσθην.
  4. ἔγνω δὲ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
  5. παῖδα φίλον Μελανῆος, ἀγακλυτὸν Ἀμφιμέδοντα·
  6. ξεῖνος γάρ οἱ ἔην Ἰθάκῃ ἔνι οἰκία ναίων.
  7. τὸν προτέρη ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀτρεΐδαο·
  8. Ἀμφίμεδον, τί παθόντες ἐρεμνὴν γαῖαν ἔδυτε
  9. πάντες κεκριμένοι καὶ ὁμήλικες; οὐδέ κεν ἄλλως
  10. κρινάμενος λέξαιτο κατὰ πτόλιν ἄνδρας ἀρίστους.
  11. ἦ ὔμμʼ ἐν νήεσσι Ποσειδάων ἐδάμασσεν,
  12. ὄρσας ἀργαλέους ἀνέμους καὶ κύματα μακρά;
  13. ἦ που ἀνάρσιοι ἄνδρες ἐδηλήσαντʼ ἐπὶ χέρσου
  14. βοῦς περιταμνομένους ἠδʼ οἰῶν πώεα καλά,
  15. ἠὲ περὶ πτόλιος μαχεούμενοι ἠδὲ γυναικῶν;
  16. εἰπέ μοι εἰρομένῳ· ξεῖνος δέ τοι εὔχομαι εἶναι.
  17. ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε κεῖσε κατήλυθον ὑμέτερον δῶ,
  18. ὀτρυνέων Ὀδυσῆα σὺν ἀντιθέῳ Μενελάῳ
  19. Ἴλιον εἰς ἅμʼ ἕπεσθαι ἐϋσσέλμων ἐπὶ νηῶν;
  20. μηνὶ δʼ ἄρʼ οὔλῳ πάντα περήσαμεν εὐρέα πόντον,
  21. σπουδῇ παρπεπιθόντες Ὀδυσσῆα πτολίπορθον.
  22. τὸν δʼ αὖτε ψυχὴ προσεφώνεεν Ἀμφιμέδοντος·
  23. Ἀτρεΐδη κύδιστε, ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον,
  24. μέμνημαι τάδε πάντα, διοτρεφές, ὡς ἀγορεύεις·
  25. σοὶ δʼ ἐγὼ εὖ μάλα πάντα καὶ ἀτρεκέως καταλέξω,
  26. ἡμετέρου θανάτοιο κακὸν τέλος, οἷον ἐτύχθη.
  27. μνώμεθʼ Ὀδυσσῆος δὴν οἰχομένοιο δάμαρτα·
  28. ἡ δʼ οὔτʼ ἠρνεῖτο στυγερὸν γάμον οὔτʼ ἐτελεύτα,
  29. ἡμῖν φραζομένη θάνατον καὶ κῆρα μέλαιναν,
  30. ἀλλὰ δόλον τόνδʼ ἄλλον ἐνὶ φρεσὶ μερμήριξε·
  31. στησαμένη μέγαν ἱστὸν ἐνὶ μεγάροισιν ὕφαινε,
  32. λεπτὸν καὶ περίμετρον· ἄφαρ δʼ ἡμῖν μετέειπε·
  33. κοῦροι ἐμοὶ μνηστῆρες, ἐπεὶ θάνε δῖος Ὀδυσσεύς,
  34. μίμνετʼ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον, εἰς ὅ κε φᾶρος
  35. ἐκτελέσω, μή μοι μεταμώνια νήματʼ ὄληται,
  36. Λαέρτῃ ἥρωϊ ταφήϊον, εἰς ὅτε κέν μιν
  37. μοῖρʼ ὀλοὴ καθέλῃσι τανηλεγέος θανάτοιο,
  38. μή τίς μοι κατὰ δῆμον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ,
  39. αἴ κεν ἄτερ σπείρου κεῖται πολλὰ κτεατίσσας.
  40. ὣς ἔφαθʼ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  41. ἔνθα καὶ ἠματίη μὲν ὑφαίνεσκεν μέγαν ἱστόν,
  42. νύκτας δʼ ἀλλύεσκεν, ἐπεὶ δαΐδας παραθεῖτο.
  43. ὣς τρίετες μὲν ἔληθε δόλῳ καὶ ἔπειθεν Ἀχαιούς·
  44. ἀλλʼ ὅτε τέτρατον ἦλθεν ἔτος καὶ ἐπήλυθον ὧραι,
  45. μηνῶν φθινόντων, περὶ δʼ ἤματα πόλλʼ ἐτελέσθη,