Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- τῷ καὶ ἀτασθαλίῃσιν ἀεικέα πότμον ἐπέσπον.
- ἀλλʼ ἄγε μοι σὺ γυναῖκας ἐνὶ μεγάροις κατάλεξον,
- αἵ τέ μʼ ἀτιμάζουσι καὶ αἳ νηλείτιδές εἰσιν.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- τοιγὰρ ἐγώ τοι, τέκνον, ἀληθείην καταλέξω.
- πεντήκοντά τοί εἰσιν ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες
- δμῳαί, τὰς μέν τʼ ἔργα διδάξαμεν ἐργάζεσθαι,
- εἴριά τε ξαίνειν καὶ δουλοσύνην ἀνέχεσθαι·
- τάων δώδεκα πᾶσαι ἀναιδείης ἐπέβησαν,
- οὔτʼ ἐμὲ τίουσαι οὔτʼ αὐτὴν Πηνελόπειαν.
- Τηλέμαχος δὲ νέον μὲν ἀέξετο, οὐδέ ἑ μήτηρ
- σημαίνειν εἴασκεν ἐπὶ δμῳῇσι γυναιξίν.
- ἀλλʼ ἄγʼ ἐγὼν ἀναβᾶσʼ ὑπερώϊα σιγαλόεντα
- εἴπω σῇ ἀλόχῳ, τῇ τις θεὸς ὕπνον ἐπῶρσε.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
- μή πω τήνδʼ ἐπέγειρε· σὺ δʼ ἐνθάδε εἰπὲ γυναιξὶν
- ἐλθέμεν, αἵ περ πρόσθεν ἀεικέα μηχανόωντο.
- ὣς ἄρʼ ἔφη, γρηῢς δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει
- ἀγγελέουσα γυναιξὶ καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι.
- αὐτὰρ ὁ Τηλέμαχον καὶ βουκόλον ἠδὲ συβώτην
- εἰς ἓ καλεσσάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
- ἄρχετε νῦν νέκυας φορέειν καὶ ἄνωχθε γυναῖκας·
- αὐτὰρ ἔπειτα θρόνους περικαλλέας ἠδὲ τραπέζας
- ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι καθαίρειν.
- αὐτὰρ ἐπὴν δὴ πάντα δόμον κατακοσμήσησθε,
- δμῳὰς ἐξαγαγόντες ἐϋσταθέος μεγάροιο,
- μεσσηγύς τε θόλου καὶ ἀμύμονος ἕρκεος αὐλῆς,
- θεινέμεναι ξίφεσιν τανυήκεσιν, εἰς ὅ κε πασέων
- ψυχὰς ἐξαφέλησθε καὶ ἐκλελάθωντʼ Ἀφροδίτης,
- τὴν ἄρʼ ὑπὸ μνηστῆρσιν ἔχον μίσγοντό τε λάθρη.
- ὣς ἔφαθʼ, αἱ δὲ γυναῖκες ἀολλέες ἦλθον ἅπασαι,
- αἴνʼ ὀλοφυρόμεναι, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσαι.
- πρῶτα μὲν οὖν νέκυας φόρεον κατατεθνηῶτας,
- κὰδ δʼ ἄρʼ ὑπʼ αἰθούσῃ τίθεσαν εὐερκέος αὐλῆς,
- ἀλλήλοισιν ἐρείδουσαι· σήμαινε δʼ Ὀδυσσεὺς
- αὐτὸς ἐπισπέρχων· ταὶ δʼ ἐκφόρεον καὶ ἀνάγκῃ.
- αὐτὰρ ἔπειτα θρόνους περικαλλέας ἠδὲ τραπέζας
- ὕδατι καὶ σπόγγοισι πολυτρήτοισι κάθαιρον.
- αὐτὰρ Τηλέμαχος καὶ βουκόλος ἠδὲ συβώτῃς
- λίστροισιν δάπεδον πύκα ποιητοῖο δόμοιο
- ξῦον· ταὶ δʼ ἐφόρεον δμῳαί, τίθεσαν δὲ θύραζε.
- αὐτὰρ ἐπειδὴ πᾶν μέγαρον διεκοσμήσαντο,
- δμῳὰς δʼ ἐξαγαγόντες ἐϋσταθέος μεγάροιο,
- μεσσηγύς τε θόλου καὶ ἀμύμονος ἕρκεος αὐλῆς,
- εἴλεον ἐν στείνει, ὅθεν οὔ πως ἦεν ἀλύξαι.
- τοῖσι δὲ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύειν·
- μὴ μὲν δὴ καθαρῷ θανάτῳ ἀπὸ θυμὸν ἑλοίμην
- τάων, αἳ δὴ ἐμῇ κεφαλῇ κατʼ ὀνείδεα χεῦαν
- μητέρι θʼ ἡμετέρῃ παρά τε μνηστῆρσιν ἴαυον.
- ὣς ἄρʼ ἔφη, καὶ πεῖσμα νεὸς κυανοπρῴροιο
- κίονος ἐξάψας μεγάλης περίβαλλε θόλοιο,
- ὑψόσʼ ἐπεντανύσας, μή τις ποσὶν οὖδας ἵκοιτο.
- ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἢ κίχλαι τανυσίπτεροι ἠὲ πέλειαι
- ἕρκει ἐνιπλήξωσι, τό θʼ ἑστήκῃ ἐνὶ θάμνῳ,
- αὖλιν ἐσιέμεναι, στυγερὸς δʼ ὑπεδέξατο κοῖτος,
- ὣς αἵ γʼ ἑξείης κεφαλὰς ἔχον, ἀμφὶ δὲ πάσαις
- δειρῇσι βρόχοι ἦσαν, ὅπως οἴκτιστα θάνοιεν.
- ἤσπαιρον δὲ πόδεσσι μίνυνθά περ οὔ τι μάλα δήν.
- ἐκ δὲ Μελάνθιον ἦγον ἀνὰ πρόθυρόν τε καὶ αὐλήν·
- τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν ῥῖνάς τε καὶ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ
- τάμνον, μήδεά τʼ ἐξέρυσαν, κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι,
- χεῖράς τʼ ἠδὲ πόδας κόπτον κεκοτηότι θυμῷ.
- οἱ μὲν ἔπειτʼ ἀπονιψάμενοι χεῖράς τε πόδας τε
- εἰς Ὀδυσῆα δόμονδε κίον, τετέλεστο δὲ ἔργον·
- αὐτὰρ ὅ γε προσέειπε φίλην τροφὸν Εὐρύκλειαν·
- οἶσε θέειον, γρηΰ, κακῶν ἄκος, οἶσε δέ μοι πῦρ,
- ὄφρα θεειώσω μέγαρον· σὺ δὲ Πηνελόπειαν
- ἐλθεῖν ἐνθάδʼ ἄνωχθι σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξί·
- πάσας δʼ ὄτρυνον δμῳὰς κατὰ δῶμα νέεσθαι.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια·
- ναὶ δὴ ταῦτά γε, τέκνον ἐμόν, κατὰ μοῖραν ἔειπες.
- ἀλλʼ ἄγε τοι χλαῖνάν τε χιτῶνά τε εἵματʼ ἐνείκω,
- μηδʼ οὕτω ῥάκεσιν πεπυκασμένος εὐρέας ὤμους
- ἕσταθʼ ἐνὶ μεγάροισι· νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- πῦρ νῦν μοι πρώτιστον ἐνὶ μεγάροισι γενέσθω.
- ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια,
- ἤνεικεν δʼ ἄρα πῦρ καὶ θήϊον· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
- εὖ διεθείωσεν μέγαρον καὶ δῶμα καὶ αὐλήν.
- γρηῢς δʼ αὖτʼ ἀπέβη διὰ δώματα κάλʼ Ὀδυσῆος