Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. νῦν μέν τις καὶ ἔλπετʼ ἐνὶ φρεσὶν ἠδὲ μενοινᾷ
  2. γῆμαι Πηνελόπειαν, Ὀδυσσῆος παράκοιτιν.
  3. αὐτὰρ ἐπὴν τόξου πειρήσεται ἠδὲ ἴδηται,
  4. ἄλλην δή τινʼ ἔπειτα Ἀχαιϊάδων εὐπέπλων
  5. μνάσθω ἐέδνοισιν διζήμενος· ἡ δέ κʼ ἔπειτα
  6. γήμαιθʼ ὅς κε πλεῖστα πόροι καὶ μόρσιμος ἔλθοι.
  7. ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν καὶ ἀπὸ ἕο τόξον ἔθηκε,
  8. κλίνας κολλητῇσιν ἐϋξέστῃς σανίδεσσιν,
  9. αὐτοῦ δʼ ὠκὺ βέλος καλῇ προσέκλινε κορώνῃ,
  10. ἂψ δʼ αὖτις κατʼ ἄρ ἕζετʼ ἐπὶ θρόνου ἔνθεν ἀνέστη.
  11. Ἀντίνοος δʼ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  12. Λειῶδες, ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων,
  13. δεινόν τʼ ἀργαλέον τε, —νεμεσσῶμαι δέ τʼ ἀκούων—
  14. εἰ δὴ τοῦτό γε τόξον ἀριστῆας κεκαδήσει
  15. θυμοῦ καὶ ψυχῆς, ἐπεὶ οὐ δύνασαι σὺ τανύσσαι.
  16. οὐ γάρ τοί σέ γε τοῖον ἐγείνατο πότνια μήτηρ
  17. οἷόν τε ῥυτῆρα βιοῦ τʼ ἔμεναι καὶ ὀϊστῶν·
  18. ἀλλʼ ἄλλοι τανύουσι τάχα μνηστῆρες ἀγαυοί.
  19. ὣς φάτο, καί ῥʼ ἐκέλευσε Μελάνθιον, αἰπόλον αἰγῶν·
  20. ἄγρει δή, πῦρ κῆον ἐνὶ μεγάροισι, Μελανθεῦ,
  21. πὰρ δὲ τίθει δίφρον τε μέγαν καὶ κῶας ἐπʼ αὐτοῦ,
  22. ἐκ δὲ στέατος ἔνεικε μέγαν τροχὸν ἔνδον ἐόντος,
  23. ὄφρα νέοι θάλποντες, ἐπιχρίοντες ἀλοιφῇ,
  24. τόξου πειρώμεσθα καὶ ἐκτελέωμεν ἄεθλον.
  25. ὣς φάθʼ, ὁ δʼ αἶψʼ ἀνέκαιε Μελάνθιος ἀκάματον πῦρ,
  26. πὰρ δὲ φέρων δίφρον θῆκεν καὶ κῶας ἐπʼ αὐτοῦ,
  27. ἐκ δὲ στέατος ἔνεικε μέγαν τροχὸν ἔνδον ἐόντος·
  28. τῷ ῥα νέοι θάλποντες ἐπειρῶντʼ· οὐδʼ ἐδύναντο
  29. ἐντανύσαι, πολλὸν δὲ βίης ἐπιδευέες ἦσαν.
  30. Ἀντίνοος δʼ ἔτʼ ἐπεῖχε καὶ Εὐρύμαχος θεοειδής,
  31. ἀρχοὶ μνηστήρων· ἀρετῇ δʼ ἔσαν ἔξοχʼ ἄριστοι.
  32. τὼ δʼ ἐξ οἴκου βῆσαν ὁμαρτήσαντες ἅμʼ ἄμφω
  33. βουκόλος ἠδὲ συφορβὸς Ὀδυσσῆος θείοιο·
  34. ἐκ δʼ αὐτὸς μετὰ τοὺς δόμου ἤλυθε δῖος Ὀδυσσεύς.
  35. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐκτὸς θυρέων ἔσαν ἠδὲ καὶ αὐλῆς,
  36. φθεγξάμενός σφε ἔπεσσι προσηύδα μειλιχίοισι·
  37. βουκόλε καὶ σύ, συφορβέ, ἔπος τί κε μυθησαίμην,
  38. ἦ αὐτὸς κεύθω; φάσθαι δέ με θυμὸς ἀνώγει.
  39. ποῖοί κʼ εἶτʼ Ὀδυσῆϊ ἀμυνέμεν, εἴ ποθεν ἔλθοι
  40. ὧδε μάλʼ ἐξαπίνης καί τις θεὸς αὐτὸν ἐνείκαι;
  41. ἤ κε μνηστήρεσσιν ἀμύνοιτʼ ἦ Ὀδυσῆϊ;
  42. εἴπαθʼ ὅπως ὑμέας κραδίη θυμός τε κελεύει.
  43. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ·
  44. Ζεῦ πάτερ, αἲ γὰρ τοῦτο τελευτήσειας ἐέλδωρ,
  45. ὡς ἔλθοι μὲν κεῖνος ἀνήρ, ἀγάγοι δέ ἑ δαίμων·
  46. γνοίης χʼ οἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται.
  47. ὣς δʼ αὔτως Εὔμαιος ἐπεύχετο πᾶσι θεοῖσι
  48. νοστῆσαι Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε.
  49. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τῶν γε νόον νημερτέʼ ἀνέγνω,
  50. ἐξαῦτίς σφε ἔπεσσιν ἀμειβόμενος προσέειπεν·
  51. ἔνδον μὲν δὴ ὅδʼ αὐτὸς ἐγώ, κακὰ πολλὰ μογήσας
  52. ἤλυθον εἰκοστῷ ἔτεϊ ἐς πατρίδα γαῖαν.
  53. γιγνώσκω δʼ ὡς σφῶϊν ἐελδομένοισιν ἱκάνω
  54. οἴοισι δμώων· τῶν δʼ ἄλλων οὔ τευ ἄκουσα
  55. εὐξαμένου ἐμὲ αὖτις ὑπότροπον οἴκαδʼ ἱκέσθαι.
  56. σφῶϊν δʼ, ὡς ἔσεταί περ, ἀληθείην καταλέξω.
  57. εἴ χʼ ὑπʼ ἐμοί γε θεὸς δαμάσῃ μνηστῆρας ἀγαυούς,