Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- Εὐρύμαχʼ, οὔ τί σʼ ἄνωγα ἐμοὶ πομπῆας ὀπάζειν·
- εἰσί μοι ὀφθαλμοί τε καὶ οὔατα καὶ πόδες ἄμφω
- καὶ νόος ἐν στήθεσσι τετυγμένος οὐδὲν ἀεικής.
- τοῖς ἔξειμι θύραζε, ἐπεὶ νοέω κακὸν ὔμμιν
- ἐρχόμενον, τό κεν οὔ τις ὑπεκφύγοι οὐδʼ ἀλέαιτο
- μνηστήρων, οἳ δῶμα κάτʼ ἀντιθέου Ὀδυσῆος
- ἀνέρας ὑβρίζοντες ἀτάσθαλα μηχανάασθε.
- ὣς εἰπὼν ἐξῆλθε δόμων εὖ ναιεταόντων,
- ἵκετο δʼ ἐς Πείραιον, ὅ μιν πρόφρων ὑπέδεκτο.
- μνηστῆρες δʼ ἄρα πάντες ἐς ἀλλήλους ὁρόωντες
- Τηλέμαχον ἐρέθιζον, ἐπὶ ξείνοις γελόωντες·
- ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
- Τηλέμαχʼ, οὔ τις σεῖο κακοξεινώτερος ἄλλος·
- οἷον μέν τινα τοῦτον ἔχεις ἐπίμαστον ἀλήτην,
- σίτου καὶ οἴνου κεχρημένον, οὐδέ τι ἔργων
- ἔμπαιον οὐδὲ βίης, ἀλλʼ αὔτως ἄχθος ἀρούρης.
- ἄλλος δʼ αὖτέ τις οὗτος ἀνέστη μαντεύεσθαι.
- ἀλλʼ εἴ μοί τι πίθοιο, τό κεν πολὺ κέρδιον εἴη·
- τοὺς ξείνους ἐν νηῒ πολυκληῗδι βαλόντες
- ἐς Σικελοὺς πέμψωμεν, ὅθεν κέ τοι ἄξιον ἄλφοι.
- ὣς ἔφασαν μνηστῆρες· ὁ δʼ οὐκ ἐμπάζετο μύθων,
- ἀλλʼ ἀκέων πατέρα προσεδέρκετο, δέγμενος αἰεί,
- ὁππότε δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσει.
- ἡ δὲ κατʼ ἄντηστιν θεμένη περικαλλέα δίφρον
- κούρη Ἰκαρίοιο, περίφρων Πηνελόπεια,
- ἀνδρῶν ἐν μεγάροισιν ἑκάστου μῦθον ἄκουεν.
- δεῖπνον μὲν γάρ τοί γε γελοίωντες τετύκοντο
- ἡδὺ τε καὶ μενοεικές, ἐπεὶ μάλα πόλλʼ ἱέρευσαν·
- δόρπου δʼ οὐκ ἄν πως ἀχαρίστερον ἄλλο γένοιτο,
- οἷον δὴ τάχʼ ἔμελλε θεὰ καὶ καρτερὸς ἀνὴρ
- θησέμεναι· πρότεροι γὰρ ἀεικέα μηχανόωντο.
- τῇ δʼ ἄρʼ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
- κούρῃ Ἰκαρίοιο, περίφρονι Πηνελοπείῃ,
- τόξον μνηστήρεσσι θέμεν πολιόν τε σίδηρον
- ἐν μεγάροις Ὀδυσῆος, ἀέθλια καὶ φόνου ἀρχήν.
- κλίμακα δʼ ὑψηλὴν προσεβήσετο οἷο δόμοιο,
- εἵλετο δὲ κληῗδʼ εὐκαμπέα χειρὶ παχείῃ
- καλὴν χαλκείην· κώπη δʼ ἐλέφαντος ἐπῆεν.
- βῆ δʼ ἴμεναι θάλαμόνδε σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶν
- ἔσχατον· ἔνθα δέ οἱ κειμήλια κεῖτο ἄνακτος,
- χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος.
- ἔνθα δὲ τόξον κεῖτο παλίντονον ἠδὲ φαρέτρη
- ἰοδόκος, πολλοὶ δʼ ἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί,
- δῶρα τά οἱ ξεῖνος Λακεδαίμονι δῶκε τυχήσας
- Ἴφιτος Εὐρυτίδης, ἐπιείκελος ἀθανάτοισι.
- τὼ δʼ ἐν Μεσσήνῃ ξυμβλήτην ἀλλήλοιϊν
- οἴκῳ ἐν Ὀρτιλόχοιο δαΐφρονος. ἦ τοι Ὀδυσσεὺς
- ἦλθε μετὰ χρεῖος, τό ῥά οἱ πᾶς δῆμος ὄφελλε·
- μῆλα γὰρ ἐξ Ἰθάκης Μεσσήνιοι ἄνδρες ἄειραν
- νηυσὶ πολυκλήϊσι τριηκόσιʼ ἠδὲ νομῆας.
- τῶν ἕνεκʼ ἐξεσίην πολλὴν ὁδὸν ἦλθεν Ὀδυσσεὺς
- παιδνὸς ἐών· πρὸ γὰρ ἧκε πατὴρ ἄλλοι τε γέροντες.
- Ἴφιτος αὖθʼ ἵππους διζήμενος, αἵ οἱ ὄλοντο
- δώδεκα θήλειαι, ὑπὸ δʼ ἡμίονοι ταλαεργοί·
- αἳ δή οἱ καὶ ἔπειτα φόνος καὶ μοῖρα γένοντο,
- ἐπεὶ δὴ Διὸς υἱὸν ἀφίκετο καρτερόθυμον,
- φῶθʼ Ἡρακλῆα, μεγάλων ἐπιίστορα ἔργων,
- ὅς μιν ξεῖνον ἐόντα κατέκτανεν ᾧ ἐνὶ οἴκῳ,
- σχέτλιος, οὐδὲ θεῶν ὄπιν ᾐδέσατʼ οὐδὲ τράπεζαν,
- τὴν ἥν οἱ παρέθηκεν· ἔπειτα δὲ πέφνε καὶ αὐτόν,
- ἵππους δʼ αὐτὸς ἔχε κρατερώνυχας ἐν μεγάροισι.
- τὰς ἐρέων Ὀδυσῆϊ συνήντετο, δῶκε δὲ τόξον,
- τὸ πρὶν μέν ῥʼ ἐφόρει μέγας Εὔρυτος, αὐτὰρ ὁ παιδὶ
- κάλλιπʼ ἀποθνῄσκων ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσι.
- τῷ δʼ Ὀδυσεὺς ξίφος ὀξὺ καὶ ἄλκιμον ἔγχος ἔδωκεν,
- ἀρχὴν ξεινοσύνης προσκηδέος· οὐδὲ τραπέζῃ
- γνώτην ἀλλήλων· πρὶν γὰρ Διὸς υἱὸς ἔπεφνεν
- Ἴφιτον Εὐρυτίδην, ἐπιείκελον ἀθανάτοισιν,
- ὅς οἱ τόξον ἔδωκε. τὸ δʼ οὔ ποτε δῖος Ὀδυσσεὺς
- ἐρχόμενος πόλεμόνδε μελαινάων ἐπὶ νηῶν
- ᾑρεῖτʼ, ἀλλʼ αὐτοῦ μνῆμα ξείνοιο φίλοιο
- κέσκετʼ ἐνὶ μεγάροισι, φόρει δέ μιν ἧς ἐπὶ γαίης.
- ἡ δʼ ὅτε δὴ θάλαμον τὸν ἀφίκετο δῖα γυναικῶν
- οὐδόν τε δρύϊνον προσεβήσετο, τόν ποτε τέκτων
- ξέσσεν ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν,
- ἐν δὲ σταθμοὺς ἄρσε, θύρας δʼ ἐπέθηκε φαεινάς,
- αὐτίκʼ ἄρʼ ἥ γʼ ἱμάντα θοῶς ἀπέλυσε κορώνης,
- ἐν δὲ κληῗδʼ ἧκε, θυρέων δʼ ἀνέκοπτεν ὀχῆας
- ἄντα τιτυσκομένη· τὰ δʼ ἀνέβραχεν ἠΰτε ταῦρος
- βοσκόμενος λειμῶνι· τόσʼ ἔβραχε καλὰ θύρετρα
- πληγέντα κληΐδι, πετάσθησαν δέ οἱ ὦκα.
- ἡ δʼ ἄρʼ ἐφʼ ὑψηλῆς σανίδος βῆ· ἔνθα δὲ χηλοὶ
- ἕστασαν, ἐν δʼ ἄρα τῇσι θυώδεα εἵματʼ ἔκειτο.
- ἔνθεν ὀρεξαμένη ἀπὸ πασσάλου αἴνυτο τόξον
- αὐτῷ γωρυτῷ, ὅς οἱ περίκειτο φαεινός.
- ἑζομένη δὲ κατʼ αὖθι, φίλοις ἐπὶ γούνασι θεῖσα,
- κλαῖε μάλα λιγέως, ἐκ δʼ ᾕρεε τόξον ἄνακτος.
- ἡ δʼ ἐπεὶ οὖν τάρφθη πολυδακρύτοιο γόοιο,
- βῆ ῥʼ ἴμεναι μέγαρόνδε μετὰ μνηστῆρας ἀγαυοὺς
- τόξον ἔχουσʼ ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην
- ἰοδόκον· πολλοὶ δʼ ἔνεσαν στονόεντες ὀϊστοί.
- τῇ δʼ ἄρʼ ἅμʼ ἀμφίπολοι φέρον ὄγκιον, ἔνθα σίδηρος