Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ὤ μοι ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ὅς μʼ ἐπὶ βουσὶν
- εἷσʼ ἔτι τυτθὸν ἐόντα Κεφαλλήνων ἐνὶ δήμῳ.
- νῦν δʼ αἱ μὲν γίγνονται ἀθέσφατοι, οὐδέ κεν ἄλλως
- ἀνδρί γʼ ὑποσταχύοιτο βοῶν γένος εὐρυμετώπων·
- τὰς δʼ ἄλλοι με κέλονται ἀγινέμεναί σφισιν αὐτοῖς
- ἔδμεναι· οὐδέ τι παιδὸς ἐνὶ μεγάροις ἀλέγουσιν,
- οὐδʼ ὄπιδα τρομέουσι θεῶν· μεμάασι γὰρ ἤδη
- κτήματα δάσσασθαι δὴν οἰχομένοιο ἄνακτος.
- αὐτὰρ ἐμοὶ τόδε θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι
- πόλλʼ ἐπιδινεῖται· μάλα μὲν κακὸν υἷος ἐόντος
- ἄλλων δῆμον ἱκέσθαι ἰόντʼ αὐτῇσι βόεσσιν,
- ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς· τὸ δὲ ῥίγιον, αὖθι μένοντα
- βουσὶν ἐπʼ ἀλλοτρίῃσι καθήμενον ἄλγεα πάσχειν.
- καί κεν δὴ πάλαι ἄλλον ὑπερμενέων βασιλήων
- ἐξικόμην φεύγων, ἐπεὶ οὐκέτʼ ἀνεκτὰ πέλονται·
- ἀλλʼ ἔτι τὸν δύστηνον ὀΐομαι, εἴ ποθεν ἐλθὼν
- ἀνδρῶν μνηστήρων σκέδασιν κατὰ δώματα θείῃ.
- τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- βουκόλʼ, ἐπεὶ οὔτε κακῷ οὔτʼ ἄφρονι φωτὶ ἔοικας,
- γιγνώσκω δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τοι πινυτὴ φρένας ἵκει,
- τοὔνεκά τοι ἐρέω καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι·
- ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα θεῶν ξενίη τε τράπεζα
- ἱστίη τʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ἣν ἀφικάνω,
- ἦ σέθεν ἐνθάδʼ ἐόντος ἐλεύσεται οἴκαδʼ Ὀδυσσεύς·
- σοῖσιν δʼ ὀφθαλμοῖσιν ἐπόψεαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα,
- κτεινομένους μνηστῆρας, οἳ ἐνθάδε κοιρανέουσιν.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ·
- αἲ γὰρ τοῦτο, ξεῖνε, ἔπος τελέσειε Κρονίων·
- γνοίης χʼ οἵη ἐμὴ δύναμις καὶ χεῖρες ἕπονται.
- ὣς δʼ αὔτως Εὔμαιος ἐπεύξατο πᾶσι θεοῖσι
- νοστῆσαι Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε.
- ὣς οἱ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,
- μνηστῆρες δʼ ἄρα Τηλεμάχῳ θάνατόν τε μόρον τε
- ἤρτυον· αὐτὰρ ὁ τοῖσιν ἀριστερὸς ἤλυθεν ὄρνις,
- αἰετὸς ὑψιπέτης, ἔχε δὲ τρήρωνα πέλειαν.
- τοῖσιν δʼ Ἀμφίνομος ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
- ὦ φίλοι, οὐχ ἡμῖν συνθεύσεται ἥδε γε βουλή,
- Τηλεμάχοιο φόνος· ἀλλὰ μνησώμεθα δαιτός.
- ὣς ἔφατʼ Ἀμφίνομος, τοῖσιν δʼ ἐπιήνδανε μῦθος.
- ἐλθόντες δʼ ἐς δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο
- χλαίνας μὲν κατέθεντο κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε,
- οἱ δʼ ἱέρευον ὄϊς μεγάλους καὶ πίονας αἶγας,
- ἵρευον δὲ σύας σιάλους καὶ βοῦν ἀγελαίην·
- σπλάγχνα δʼ ἄρʼ ὀπτήσαντες ἐνώμων, ἐν δέ τε οἶνον
- κρητῆρσιν κερόωντο· κύπελλα δὲ νεῖμε συβώτης.
- σῖτον δέ σφʼ ἐπένειμε Φιλοίτιος, ὄρχαμος ἀνδρῶν,
- καλοῖς ἐν κανέοισιν, ἐῳνοχόει δὲ Μελανθεύς.
- οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
- Τηλέμαχος δʼ Ὀδυσῆα καθίδρυε, κέρδεα νωμῶν,
- ἐντὸς ἐϋσταθέος μεγάρου, παρὰ λάϊνον οὐδόν,
- δίφρον ἀεικέλιον καταθεὶς ὀλίγην τε τράπεζαν·
- πὰρ δʼ ἐτίθει σπλάγχνων μοίρας, ἐν δʼ οἶνον ἔχευεν
- ἐν δέπαϊ χρυσέῳ, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
- ἐνταυθοῖ νῦν ἧσο μετʼ ἀνδράσιν οἰνοποτάζων·
- κερτομίας δέ τοι αὐτὸς ἐγὼ καὶ χεῖρας ἀφέξω
- πάντων μνηστήρων, ἐπεὶ οὔ τοι δήμιός ἐστιν
- οἶκος ὅδʼ, ἀλλʼ Ὀδυσῆος, ἐμοὶ δʼ ἐκτήσατο κεῖνος.