Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ἀκραῆ Ζέφυρον, κελάδοντʼ ἐπὶ οἴνοπα πόντον.
  2. Τηλέμαχος δʼ ἑτάροισιν ἐποτρύνας ἐκέλευσεν
  3. ὅπλων ἅπτεσθαι· τοὶ δʼ ὀτρύνοντος ἄκουσαν.
  4. ἱστὸν δʼ εἰλάτινον κοίλης ἔντοσθε μεσόδμης
  5. στῆσαν ἀείραντες, κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν,
  6. ἕλκον δʼ ἱστία λευκὰ ἐυστρέπτοισι βοεῦσιν.
  7. ἔπρησεν δʼ ἄνεμος μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα
  8. στείρῃ πορφύρεον μεγάλʼ ἴαχε νηὸς ἰούσης·
  9. ἡ δʼ ἔθεεν κατὰ κῦμα διαπρήσσουσα κέλευθον.
  10. δησάμενοι δʼ ἄρα ὅπλα θοὴν ἀνὰ νῆα μέλαιναν
  11. στήσαντο κρητῆρας ἐπιστεφέας οἴνοιο,
  12. λεῖβον δʼ ἀθανάτοισι θεοῖς αἰειγενέτῃσιν,
  13. ἐκ πάντων δὲ μάλιστα Διὸς γλαυκώπιδι κούρῃ.
  14. παννυχίη μέν ῥʼ ἥ γε καὶ ἠῶ πεῖρε κέλευθον.
  1. Ἠέλιος δʼ ἀνόρουσε, λιπὼν περικαλλέα λίμνην,
  2. οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον, ἵνʼ ἀθανάτοισι φαείνοι
  3. καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν·
  4. οἱ δὲ Πύλον, Νηλῆος ἐυκτίμενον πτολίεθρον,
  5. ἷξον· τοὶ δʼ ἐπὶ θινὶ θαλάσσης ἱερὰ ῥέζον,
  6. ταύρους παμμέλανας, ἐνοσίχθονι κυανοχαίτῃ.
  7. ἐννέα δʼ ἕδραι ἔσαν, πεντακόσιοι δʼ ἐν ἑκάστῃ
  8. ἥατο καὶ προύχοντο ἑκάστοθι ἐννέα ταύρους.
  9. εὖθʼ οἱ σπλάγχνα πάσαντο, θεῷ δʼ ἐπὶ μηρίʼ ἔκαιον,
  10. οἱ δʼ ἰθὺς κατάγοντο ἰδʼ ἱστία νηὸς ἐίσης
  11. στεῖλαν ἀείραντες, τὴν δʼ ὥρμισαν, ἐκ δʼ ἔβαν αὐτοί·
  12. ἐκ δʼ ἄρα Τηλέμαχος νηὸς βαῖνʼ, ἦρχε δʼ Ἀθήνη.
  13. τὸν προτέρη προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  14. Τηλέμαχʼ, οὐ μέν σε χρὴ ἔτʼ αἰδοῦς, οὐδʼ ἠβαιόν·
  15. τοὔνεκα γὰρ καὶ πόντον ἐπέπλως, ὄφρα πύθηαι
  16. πατρός, ὅπου κύθε γαῖα καὶ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν.
  17. ἀλλʼ ἄγε νῦν ἰθὺς κίε Νέστορος ἱπποδάμοιο·
  18. εἴδομεν ἥν τινα μῆτιν ἐνὶ στήθεσσι κέκευθε.
  19. λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ὅπως νημερτέα εἴπῃ·
  20. ψεῦδος δʼ οὐκ ἐρέει· μάλα γὰρ πεπνυμένος ἐστί.
  21. τὴν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  22. Μέντορ, πῶς τʼ ἄρʼ ἴω; πῶς τʼ ἂρ προσπτύξομαι αὐτόν;
  23. οὐδέ τί πω μύθοισι πεπείρημαι πυκινοῖσιν·
  24. αἰδὼς δʼ αὖ νέον ἄνδρα γεραίτερον ἐξερέεσθαι.
  25. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·
  26. Τηλέμαχʼ, ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι νοήσεις,
  27. ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται· οὐ γὰρ ὀίω
  28. οὔ σε θεῶν ἀέκητι γενέσθαι τε τραφέμεν τε.
  29. ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἡγήσατο Παλλὰς Ἀθήνη
  30. καρπαλίμως· ὁ δʼ ἔπειτα μετʼ ἴχνια βαῖνε θεοῖο.
  31. ἷξον δʼ ἐς Πυλίων ἀνδρῶν ἄγυρίν τε καὶ ἕδρας,
  32. ἔνθʼ ἄρα Νέστωρ ἧστο σὺν υἱάσιν, ἀμφὶ δʼ ἑταῖροι
  33. δαῖτʼ ἐντυνόμενοι κρέα τʼ ὤπτων ἄλλα τʼ ἔπειρον.
  34. οἱ δʼ ὡς οὖν ξείνους ἴδον, ἁθρόοι ἦλθον ἅπαντες,
  35. χερσίν τʼ ἠσπάζοντο καὶ ἑδριάασθαι ἄνωγον.
  36. πρῶτος Νεστορίδης Πεισίστρατος ἐγγύθεν ἐλθὼν
  37. ἀμφοτέρων ἕλε χεῖρα καὶ ἵδρυσεν παρὰ δαιτὶ
  38. κώεσιν ἐν μαλακοῖσιν ἐπὶ ψαμάθοις ἁλίῃσιν
  39. πάρ τε κασιγνήτῳ Θρασυμήδεϊ καὶ πατέρι ᾧ·
  40. δῶκε δʼ ἄρα σπλάγχνων μοίρας, ἐν δʼ οἶνον ἔχευεν
  41. χρυσείῳ δέπαϊ· δειδισκόμενος δὲ προσηύδα
  42. Παλλάδʼ Ἀθηναίην κούρην Διὸς αἰγιόχοιο·
  43. εὔχεο νῦν, ὦ ξεῖνε, Ποσειδάωνι ἄνακτι·
  44. τοῦ γὰρ καὶ δαίτης ἠντήσατε δεῦρο μολόντες.
  45. αὐτὰρ ἐπὴν σπείσῃς τε καὶ εὔξεαι, ἣ θέμις ἐστί,
  46. δὸς καὶ τούτῳ ἔπειτα δέπας μελιηδέος οἴνου
  47. σπεῖσαι, ἐπεὶ καὶ τοῦτον ὀίομαι ἀθανάτοισιν
  48. εὔχεσθαι· πάντες δὲ θεῶν χατέουσʼ ἄνθρωποι.
  49. ἀλλὰ νεώτερός ἐστιν, ὁμηλικίη δʼ ἐμοὶ αὐτῷ·
  50. τοὔνεκα σοὶ προτέρῳ δώσω χρύσειον ἄλεισον.
  51. ὣς εἰπὼν ἐν χειρὶ τίθει δέπας ἡδέος οἴνου·
  52. χαῖρε δʼ Ἀθηναίη πεπνυμένῳ ἀνδρὶ δικαίῳ,
  53. οὕνεκα οἷ προτέρῃ δῶκε χρύσειον ἄλεισον·
  54. αὐτίκα δʼ εὔχετο πολλὰ Ποσειδάωνι ἄνακτι·
  55. κλῦθι, Ποσείδαον γαιήοχε, μηδὲ μεγήρῃς
  56. ἡμῖν εὐχομένοισι τελευτῆσαι τάδε ἔργα.
  57. Νέστορι μὲν πρώτιστα καὶ υἱάσι κῦδος ὄπαζε,
  58. αὐτὰρ ἔπειτʼ ἄλλοισι δίδου χαρίεσσαν ἀμοιβὴν
  59. σύμπασιν Πυλίοισιν ἀγακλειτῆς ἑκατόμβης.
  60. δὸς δʼ ἔτι Τηλέμαχον καὶ ἐμὲ πρήξαντα νέεσθαι,
  61. οὕνεκα δεῦρʼ ἱκόμεσθα θοῇ σὺν νηὶ μελαίνῃ.
  62. ὣς ἄρʼ ἔπειτʼ ἠρᾶτο καὶ αὐτὴ πάντα τελεύτα.
  63. δῶκε δὲ Τηλεμάχῳ καλὸν δέπας ἀμφικύπελλον·
  64. ὣς δʼ αὔτως ἠρᾶτο Ὀδυσσῆος φίλος υἱός.
  65. οἱ δʼ ἐπεὶ ὤπτησαν κρέʼ ὑπέρτερα καὶ ἐρύσαντο,
  66. μοίρας δασσάμενοι δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα.
  67. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  68. τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  69. νῦν δὴ κάλλιόν ἐστι μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι
  70. ξείνους, οἱ τινές εἰσιν, ἐπεὶ τάρπησαν ἐδωδῆς.
  71. ὦ ξεῖνοι, τίνες ἐστέ; πόθεν πλεῖθʼ ὑγρὰ κέλευθα;
  72. ἤ τι κατὰ πρῆξιν ἦ μαψιδίως ἀλάλησθε
  73. οἷά τε ληιστῆρες ὑπεὶρ ἅλα, τοί τʼ ἀλόωνται
  74. ψυχὰς παρθέμενοι κακὸν ἀλλοδαποῖσι φέροντες;
  75. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα
  76. θαρσήσας· αὐτὴ γὰρ ἐνὶ φρεσὶ θάρσος Ἀθήνη
  77. θῆχʼ, ἵνα μιν περὶ πατρὸς ἀποιχομένοιο ἔροιτο
  78. ἠδʼ ἵνα μιν κλέος ἐσθλὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἔχῃσιν·
  79. ὦ Νέστορ Νηληϊάδη, μέγα κῦδος Ἀχαιῶν,
  80. εἴρεαι ὁππόθεν εἰμέν· ἐγὼ δέ κέ τοι καταλέξω.
  81. ἡμεῖς ἐξ Ἰθάκης ὑπονηίου εἰλήλουθμεν·
  82. πρῆξις δʼ ἥδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος, ἣν ἀγορεύω.
  83. πατρὸς ἐμοῦ κλέος εὐρὺ μετέρχομαι, ἤν που ἀκούσω,
  84. δίου Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὅν ποτέ φασι
  85. σὺν σοὶ μαρνάμενον Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξαι.
  86. ἄλλους μὲν γὰρ πάντας, ὅσοι Τρωσὶν πολέμιζον,
  87. πευθόμεθʼ, ἧχι ἕκαστος ἀπώλετο λυγρῷ ὀλέθρῳ,
  88. κείνου δʼ αὖ καὶ ὄλεθρον ἀπευθέα θῆκε Κρονίων.
  89. οὐ γάρ τις δύναται σάφα εἰπέμεν ὁππόθʼ ὄλωλεν,
  90. εἴθʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἠπείρου δάμη ἀνδράσι δυσμενέεσσιν,
  91. εἴτε καὶ ἐν πελάγει μετὰ κύμασιν Ἀμφιτρίτης.
  92. τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθα
  93. κείνου λυγρὸν ὄλεθρον ἐνισπεῖν, εἴ που ὄπωπας
  94. ὀφθαλμοῖσι τεοῖσιν ἢ ἄλλου μῦθον ἄκουσας
  95. πλαζομένου· πέρι γάρ μιν ὀιζυρὸν τέκε μήτηρ.
  96. μηδέ τί μʼ αἰδόμενος μειλίσσεο μηδʼ ἐλεαίρων,
  97. ἀλλʼ εὖ μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς.
  98. λίσσομαι, εἴ ποτέ τοί τι πατὴρ ἐμός, ἐσθλὸς Ὀδυσσεύς,
  99. ἢ ἔπος ἠέ τι ἔργον ὑποστὰς ἐξετέλεσσε
  100. δήμῳ ἔνι Τρώων, ὅθι πάσχετε πήματʼ Ἀχαιοί,
  101. τῶν νῦν μοι μνῆσαι, καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες.
  102. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·
  103. ὦ φίλʼ, ἐπεί μʼ ἔμνησας ὀιζύος, ἣν ἐν ἐκείνῳ
  104. δήμῳ ἀνέτλημεν μένος ἄσχετοι υἷες Ἀχαιῶν,
  105. ἠμὲν ὅσα ξὺν νηυσὶν ἐπʼ ἠεροειδέα πόντον
  106. πλαζόμενοι κατὰ ληίδʼ, ὅπῃ ἄρξειεν Ἀχιλλεύς,
  107. ἠδʼ ὅσα καὶ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἄνακτος
  108. μαρνάμεθʼ· ἔνθα δʼ ἔπειτα κατέκταθεν ὅσσοι ἄριστοι.
  109. ἔνθα μὲν Αἴας κεῖται ἀρήιος, ἔνθα δʼ Ἀχιλλεύς,
  110. ἔνθα δὲ Πάτροκλος, θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος,
  111. ἔνθα δʼ ἐμὸς φίλος υἱός, ἅμα κρατερὸς καὶ ἀμύμων,
  112. Ἀντίλοχος, πέρι μὲν θείειν ταχὺς ἠδὲ μαχητής·
  113. ἄλλα τε πόλλʼ ἐπὶ τοῖς πάθομεν κακά· τίς κεν ἐκεῖνα
  114. πάντα γε μυθήσαιτο καταθνητῶν ἀνθρώπων;
  115. οὐδʼ εἰ πεντάετές γε καὶ ἑξάετες παραμίμνων
  116. ἐξερέοις ὅσα κεῖθι πάθον κακὰ δῖοι Ἀχαιοί·
  117. πρίν κεν ἀνιηθεὶς σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκοιο.
  118. εἰνάετες γάρ σφιν κακὰ ῥάπτομεν ἀμφιέποντες
  119. παντοίοισι δόλοισι, μόγις δʼ ἐτέλεσσε Κρονίων.
  120. ἔνθʼ οὔ τίς ποτε μῆτιν ὁμοιωθήμεναι ἄντην
  121. ἤθελʼ, ἐπεὶ μάλα πολλὸν ἐνίκα δῖος Ὀδυσσεὺς
  122. παντοίοισι δόλοισι, πατὴρ τεός, εἰ ἐτεόν γε
  123. κείνου ἔκγονός ἐσσι· σέβας μʼ ἔχει εἰσορόωντα.
  124. ἦ τοι γὰρ μῦθοί γε ἐοικότες, οὐδέ κε φαίης
  125. ἄνδρα νεώτερον ὧδε ἐοικότα μυθήσασθαι.
  126. ἔνθʼ ἦ τοι ἧος μὲν ἐγὼ καὶ δῖος Ὀδυσσεὺς
  127. οὔτε ποτʼ εἰν ἀγορῇ δίχʼ ἐβάζομεν οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ,
  128. ἀλλʼ ἕνα θυμὸν ἔχοντε νόῳ καὶ ἐπίφρονι βουλῇ
  129. φραζόμεθʼ Ἀργείοισιν ὅπως ὄχʼ ἄριστα γένοιτο.
  130. αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν,