Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- δώσει, ἐπεὶ μήτηρ στυγερὰς ἀρήσετʼ ἐρινῦς
- οἴκου ἀπερχομένη· νέμεσις δέ μοι ἐξ ἀνθρώπων
- ἔσσεται· ὣς οὐ τοῦτον ἐγώ ποτε μῦθον ἐνίψω.
- ὑμέτερος δʼ εἰ μὲν θυμὸς νεμεσίζεται αὐτῶν,
- ἔξιτέ μοι μεγάρων, ἄλλας δʼ ἀλεγύνετε δαῖτας
- ὑμὰ κτήματʼ ἔδοντες ἀμειβόμενοι κατὰ οἴκους.
- εἰ δʼ ὑμῖν δοκέει τόδε λωίτερον καὶ ἄμεινον
- ἔμμεναι, ἀνδρὸς ἑνὸς βίοτον νήποινον ὀλέσθαι,
- κείρετʼ· ἐγὼ δὲ θεοὺς ἐπιβώσομαι αἰὲν ἐόντας,
- αἴ κέ ποθι Ζεὺς δῷσι παλίντιτα ἔργα γενέσθαι.
- νήποινοί κεν ἔπειτα δόμων ἔντοσθεν ὄλοισθε.
- ὣς φάτο Τηλέμαχος, τῷ δʼ αἰετὼ εὐρύοπα Ζεὺς
- ὑψόθεν ἐκ κορυφῆς ὄρεος προέηκε πέτεσθαι.
- τὼ δʼ ἕως μέν ῥʼ ἐπέτοντο μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο
- πλησίω ἀλλήλοισι τιταινομένω πτερύγεσσιν·
- ἀλλʼ ὅτε δὴ μέσσην ἀγορὴν πολύφημον ἱκέσθην,
- ἔνθʼ ἐπιδινηθέντε τιναξάσθην πτερὰ πυκνά,
- ἐς δʼ ἰδέτην πάντων κεφαλάς, ὄσσοντο δʼ ὄλεθρον·
- δρυψαμένω δʼ ὀνύχεσσι παρειὰς ἀμφί τε δειρὰς
- δεξιὼ ἤιξαν διά τʼ οἰκία καὶ πόλιν αὐτῶν.
- θάμβησαν δʼ ὄρνιθας, ἐπεὶ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν·
- ὥρμηναν δʼ ἀνὰ θυμὸν ἅ περ τελέεσθαι ἔμελλον.
- τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε γέρων ἥρως Ἁλιθέρσης
- Μαστορίδης· ὁ γὰρ οἶος ὁμηλικίην ἐκέκαστο
- ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα μυθήσασθαι·
- ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπε·
- κέκλυτε δὴ νῦν μευ, Ἰθακήσιοι, ὅττι κεν εἴπω·
- μνηστῆρσιν δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος τάδε εἴρω·
- τοῖσιν γὰρ μέγα πῆμα κυλίνδεται· οὐ γὰρ Ὀδυσσεὺς
- δὴν ἀπάνευθε φίλων ὧν ἔσσεται, ἀλλά που ἤδη
- ἐγγὺς ἐὼν τοῖσδεσσι φόνον καὶ κῆρα φυτεύει
- πάντεσσιν· πολέσιν δὲ καὶ ἄλλοισιν κακὸν ἔσται,
- οἳ νεμόμεσθʼ Ἰθάκην ἐυδείελον. ἀλλὰ πολὺ πρὶν
- φραζώμεσθʼ, ὥς κεν καταπαύσομεν· οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ