Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἥ τε θαμὰ τρωπῶσα χέει πολυηχέα φωνήν,
- παῖδʼ ὀλοφυρομένη Ἴτυλον φίλον, ὅν ποτε χαλκῷ
- κτεῖνε διʼ ἀφραδίας, κοῦρον Ζήθοιο ἄνακτος,
- ὣς καὶ ἐμοὶ δίχα θυμὸς ὀρώρεται ἔνθα καὶ ἔνθα,
- ἠὲ μένω παρὰ παιδὶ καὶ ἔμπεδα πάντα φυλάσσω,
- κτῆσιν ἐμήν, δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα,
- εὐνήν τʼ αἰδομένη πόσιος δήμοιό τε φῆμιν,
- ἦ ἤδη ἅμʼ ἕπωμαι Ἀχαιῶν ὅς τις ἄριστος
- μνᾶται ἐνὶ μεγάροισι, πορὼν ἀπερείσια ἕδνα.
- παῖς δʼ ἐμὸς ἧος ἔην ἔτι νήπιος ἠδὲ χαλίφρων,
- γήμασθʼ οὔ μʼ εἴα πόσιος κατὰ δῶμα λιποῦσαν·
- νῦν δʼ ὅτε δὴ μέγας ἐστὶ καὶ ἥβης μέτρον ἱκάνει,
- καὶ δή μʼ ἀρᾶται πάλιν ἐλθέμεν ἐκ μεγάροιο,
- κτήσιος ἀσχαλόων, τήν οἱ κατέδουσιν Ἀχαιοί.
- ἀλλʼ ἄγε μοι τὸν ὄνειρον ὑπόκριναι καὶ ἄκουσον.
- χῆνές μοι κατὰ οἶκον ἐείκοσι πυρὸν ἔδουσιν
- ἐξ ὕδατος, καί τέ σφιν ἰαίνομαι εἰσορόωσα·
- ἐλθὼν δʼ ἐξ ὄρεος μέγας αἰετὸς ἀγκυλοχείλης
- πᾶσι κατʼ αὐχένας ἦξε καὶ ἔκτανεν· οἱ δʼ ἐκέχυντο
- ἀθρόοι ἐν μεγάροις, ὁ δʼ ἐς αἰθέρα δῖαν ἀέρθη.
- αὐτὰρ ἐγὼ κλαῖον καὶ ἐκώκυον ἔν περ ὀνείρῳ,
- ἀμφὶ δʼ ἔμʼ ἠγερέθοντο ἐϋπλοκαμῖδες Ἀχαιαί,
- οἴκτρʼ ὀλοφυρομένην ὅ μοι αἰετὸς ἔκτανε χῆνας.
- ἂψ δʼ ἐλθὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετʼ ἐπὶ προὔχοντι μελάθρῳ,
- φωνῇ δὲ βροτέῃ κατερήτυε φώνησέν τε·
- θάρσει, Ἰκαρίου κούρη τηλεκλειτοῖο·
- οὐκ ὄναρ, ἀλλʼ ὕπαρ ἐσθλόν, ὅ τοι τετελεσμένον ἔσται.
- χῆνες μὲν μνηστῆρες, ἐγὼ δέ τοι αἰετὸς ὄρνις
- ἦα πάρος, νῦν αὖτε τεὸς πόσις εἰλήλουθα,
- ὃς πᾶσι μνηστῆρσιν ἀεικέα πότμον ἐφήσω.
- ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐμὲ μελιηδὴς ὕπνος ἀνῆκε·
- παπτήνασα δὲ χῆνας ἐνὶ μεγάροισι νόησα
- πυρὸν ἐρεπτομένους παρὰ πύελον, ἧχι πάρος περ.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- ὦ γύναι, οὔ πως ἔστιν ὑποκρίνασθαι ὄνειρον
- ἄλλῃ ἀποκλίναντʼ, ἐπεὶ ἦ ῥά τοι αὐτὸς Ὀδυσσεὺς
- πέφραδʼ ὅπως τελέει· μνηστῆρσι δὲ φαίνετʼ ὄλεθρος
- πᾶσι μάλʼ, οὐδέ κέ τις θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξει.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
- ξεῖνʼ, ἦ τοι μὲν ὄνειροι ἀμήχανοι ἀκριτόμυθοι
- γίγνοντʼ, οὐδέ τι πάντα τελείεται ἀνθρώποισι.
- δοιαὶ γάρ τε πύλαι ἀμενηνῶν εἰσὶν ὀνείρων·
- αἱ μὲν γὰρ κεράεσσι τετεύχαται, αἱ δʼ ἐλέφαντι·
- τῶν οἳ μέν κʼ ἔλθωσι διὰ πριστοῦ ἐλέφαντος,
- οἵ ῥʼ ἐλεφαίρονται, ἔπεʼ ἀκράαντα φέροντες·
- οἱ δὲ διὰ ξεστῶν κεράων ἔλθωσι θύραζε,
- οἵ ῥʼ ἔτυμα κραίνουσι, βροτῶν ὅτε κέν τις ἴδηται.
- ἀλλʼ ἐμοὶ οὐκ ἐντεῦθεν ὀΐομαι αἰνὸν ὄνειρον
- ἐλθέμεν· ἦ κʼ ἀσπαστὸν ἐμοὶ καὶ παιδὶ γένοιτο.
- ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
- ἥδε δὴ ἠὼς εἶσι δυσώνυμος, ἥ μʼ Ὀδυσῆος
- οἴκου ἀποσχήσει· νῦν γὰρ καταθήσω ἄεθλον,
- τοὺς πελέκεας, τοὺς κεῖνος ἐνὶ μεγάροισιν ἑοῖσιν
- ἵστασχʼ ἑξείης, δρυόχους ὥς, δώδεκα πάντας·
- στὰς δʼ ὅ γε πολλὸν ἄνευθε διαρρίπτασκεν ὀϊστόν.
- νῦν δὲ μνηστήρεσσιν ἄεθλον τοῦτον ἐφήσω·
- ὃς δέ κε ῥηΐτατʼ ἐντανύσῃ βιὸν ἐν παλάμῃσι
- καὶ διοϊστεύσῃ πελέκεων δυοκαίδεκα πάντων,
- τῷ κεν ἅμʼ ἑσποίμην, νοσφισσαμένη τόδε δῶμα
- κουρίδιον, μάλα καλόν, ἐνίπλειον βιότοιο·
- τοῦ ποτὲ μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς
- ὦ γύναι αἰδοίη Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
- μηκέτι νῦν ἀνάβαλλε δόμοις ἔνι τοῦτον ἄεθλον·
- πρὶν γάρ τοι πολύμητις ἐλεύσεται ἐνθάδʼ Ὀδυσσεύς,
- πρὶν τούτους τόδε τόξον ἐΰξοον ἀμφαφόωντας
- νευρήν τʼ ἐντανύσαι διοϊστεῦσαί τε σιδήρου.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
- εἴ κʼ ἐθέλοις μοι, ξεῖνε, παρήμενος ἐν μεγάροισι
- τέρπειν, οὔ κέ μοι ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισι χυθείη.
- ἀλλʼ οὐ γάρ πως ἔστιν ἀΰπνους ἔμμεναι αἰεὶ
- ἀνθρώπους· ἐπὶ γάρ τοι ἑκάστῳ μοῖραν ἔθηκαν
- ἀθάνατοι θνητοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν.
- ἀλλʼ ἦ τοι μὲν ἐγὼν ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα
- λέξομαι εἰς εὐνήν, ἥ μοι στονόεσσα τέτυκται,
- αἰεὶ δάκρυσʼ ἐμοῖσι πεφυρμένη, ἐξ οὗ Ὀδυσσεὺς
- ᾤχετʼ ἐποψόμενος Κακοΐλιον οὐκ ὀνομαστήν.
- ἔνθα κε λεξαίμην· σὺ δὲ λέξεο τῷδʼ ἐνὶ οἴκῳ,
- ἢ χαμάδις στορέσας ἤ τοι κατὰ δέμνια θέντων.
- ὣς εἰποῦσʼ ἀνέβαινʼ ὑπερώϊα σιγαλόεντα,
- οὐκ οἴη, ἅμα τῇ γε καὶ ἀμφίπολοι κίον ἄλλαι.
- ἐς δʼ ὑπερῷʼ ἀναβᾶσα σὺν ἀμφιπόλοισι γυναιξὶ
- κλαῖεν ἔπειτʼ Ὀδυσῆα, φίλον πόσιν, ὄφρα οἱ ὕπνον
- ἡδὺν ἐπὶ βλεφάροισι βάλε γλαυκῶπις Ἀθήνη.
- αὐτὰρ ὁ ἐν προδόμῳ εὐνάζετο δῖος Ὀδυσσεύς·
- κὰμ μὲν ἀδέψητον βοέην στόρεσʼ, αὐτὰρ ὕπερθε
- κώεα πόλλʼ ὀΐων, τοὺς ἱρεύεσκον Ἀχαιοί·
- Εὐρυνόμη δʼ ἄρʼ ἐπὶ χλαῖναν βάλε κοιμηθέντι.
- ἔνθʼ Ὀδυσεὺς μνηστῆρσι κακὰ φρονέων ἐνὶ θυμῷ
- κεῖτʼ ἐγρηγορόων· ταὶ δʼ ἐκ μεγάροιο γυναῖκες
- ἤϊσαν, αἳ μνηστῆρσιν ἐμισγέσκοντο πάρος περ,
- ἀλλήλῃσι γέλω τε καὶ εὐφροσύνην παρέχουσαι.
- τοῦ δʼ ὠρίνετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισι·
- πολλὰ δὲ μερμήριζε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
- ἠὲ μεταΐξας θάνατον τεύξειεν ἑκάστῃ,
- ἦ ἔτʼ ἐῷ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισι μιγῆναι
- ὕστατα καὶ πύματα, κραδίη δέ οἱ ἔνδον ὑλάκτει.
- ὡς δὲ κύων ἀμαλῇσι περὶ σκυλάκεσσι βεβῶσα
- ἄνδρʼ ἀγνοιήσασʼ ὑλάει μέμονέν τε μάχεσθαι,
- ὥς ῥα τοῦ ἔνδον ὑλάκτει ἀγαιομένου κακὰ ἔργα·
- στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ·
- τέτλαθι δή, κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο ποτʼ ἔτλης.
- ἤματι τῷ ὅτε μοι μένος ἄσχετος ἤσθιε Κύκλωψ
- ἰφθίμους ἑτάρους· σὺ δʼ ἐτόλμας, ὄφρα σε μῆτις
- ἐξάγαγʼ ἐξ ἄντροιο ὀϊόμενον θανέεσθαι.
- ὣς ἔφατʼ, ἐν στήθεσσι καθαπτόμενος φίλον ἦτορ·
- τῷ δὲ μάλʼ ἐν πείσῃ κραδίη μένε τετληυῖα
- νωλεμέως· ἀτὰρ αὐτὸς ἑλίσσετο ἔνθα καὶ ἔνθα.
- ὡς δʼ ὅτε γαστέρʼ ἀνὴρ πολέος πυρὸς αἰθομένοιο,
- ἐμπλείην κνίσης τε καὶ αἵματος, ἔνθα καὶ ἔνθα
- αἰόλλῃ, μάλα δʼ ὦκα λιλαίεται ὀπτηθῆναι,
- ὣς ἄρʼ ὅ γʼ ἔνθα καὶ ἔνθα ἑλίσσετο, μερμηρίζων
- ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσει
- μοῦνος ἐὼν πολέσι. σχεδόθεν δέ οἱ ἦλθεν Ἀθήνη
- οὐρανόθεν καταβᾶσα· δέμας δʼ ἤϊκτο γυναικί·
- στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·
- τίπτʼ αὖτʼ ἐγρήσσεις, πάντων περὶ κάμμορε φωτῶν;
- οἶκος μέν τοι ὅδʼ ἐστί, γυνὴ δέ τοι ἥδʼ ἐνὶ οἴκῳ
- καὶ, πάϊς, οἷόν πού τις ἐέλδεται ἔμμεναι υἷα.
- τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
- ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα, θεά, κατὰ μοῖραν ἔειπες·
- ἀλλά τί μοι τόδε θυμὸς ἐνὶ φρεσὶ μερμηρίζει,
- ὅππως δὴ μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσω,
- μοῦνος ἐών· οἱ δʼ αἰὲν ἀολλέες ἔνδον ἔασι.
- πρὸς δʼ ἔτι καὶ τόδε μεῖζον ἐνὶ φρεσὶ μερμηρίζω·
- εἴ περ γὰρ κτείναιμι Διός τε σέθεν τε ἕκητι,
- πῆ κεν ὑπεκπροφύγοιμι; τά σε φράζεσθαι ἄνωγα.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- σχέτλιε, καὶ μέν τίς τε χερείονι πείθεθʼ ἑταίρῳ,
- ὅς περ θνητός τʼ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδεν·
- αὐτὰρ ἐγὼ θεός εἰμι, διαμπερὲς ἥ σε φυλάσσω
- ἐν πάντεσσι πόνοις. ἐρέω δέ τοι ἐξαναφανδόν·
- εἴ περ πεντήκοντα λόχοι μερόπων ἀνθρώπων
- νῶϊ περισταῖεν, κτεῖναι μεμαῶτες Ἄρηϊ,
- καί κεν τῶν ἐλάσαιο βόας καὶ ἴφια μῆλα.
- ἀλλʼ ἑλέτω σε καὶ ὕπνος· ἀνίη καὶ τὸ φυλάσσειν
- πάννυχον ἐγρήσσοντα, κακῶν δʼ ὑποδύσεαι ἤδη.
- ὣς φάτο, καί ῥά οἱ ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευεν,
- αὐτὴ δʼ ἂψ ἐς Ὄλυμπον ἀφίκετο δῖα θεάων.
- εὖτε τὸν ὕπνος ἔμαρπτε, λύων μελεδήματα θυμοῦ,
- λυσιμελής, ἄλοχος δʼ ἄρʼ ἐπέγρετο κεδνὰ ἰδυῖα·
- κλαῖε δʼ ἄρʼ ἐν λέκτροισι καθεζομένη μαλακοῖσιν.
- αὐτὰρ ἐπεὶ κλαίουσα κορέσσατο ὃν κατὰ θυμόν,
- Ἀρτέμιδι πρώτιστον ἐπεύξατο δῖα γυναικῶν·
- Ἄρτεμι, πότνα θεά, θύγατερ Διός, αἴθε μοι ἤδη
- ἰὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλοῦσʼ ἐκ θυμὸν ἕλοιο
- αὐτίκα νῦν, ἢ ἔπειτα μʼ ἀναρπάξασα θύελλα
- οἴχοιτο προφέρουσα κατʼ ἠερόεντα κέλευθα,
- ἐν προχοῇς δὲ βάλοι ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.