Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. ὤμνυε δὲ πρὸς ἔμʼ αὐτόν, ἀποσπένδων ἐνὶ οἴκῳ,
  2. νῆα κατειρύσθαι καὶ ἐπαρτέας ἔμμεν ἑταίρους,
  3. οἳ δή μιν πέμψουσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.
  4. ἀλλʼ ἐμὲ πρὶν ἀπέπεμψε· τύχησε γὰρ ἐρχομένη νηῦς
  5. ἀνδρῶν Θεσπρωτῶν ἐς Δουλίχιον πολύπυρον.
  6. καί μοι κτήματʼ ἔδειξεν, ὅσα ξυναγείρατʼ Ὀδυσσεύς·
  7. καί νύ κεν ἐς δεκάτην γενεὴν ἕτερόν γʼ ἔτι βόσκοι,
  8. ὅσσα οἱ ἐν μεγάροις κειμήλια κεῖτο ἄνακτος.
  9. τὸν δʼ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι, ὄφρα θεοῖο
  10. ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι,
  11. ὅππως νοστήσειε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν
  12. ἤδη δὴν ἀπεών, ἤ ἀμφαδὸν ἦε κρυφηδόν.
  13. ὣς ὁ μὲν οὕτως ἐστὶ σόος καὶ ἐλεύσεται ἤδη
  14. ἄγχι μάλʼ, οὐδʼ ἔτι τῆλε φίλων καὶ πατρίδος αἴης
  15. δηρὸν ἀπεσσεῖται· ἔμπης δέ τοι ὅρκια δώσω.
  16. ἴστω νῦν Ζεὺς πρῶτα, θεῶν ὕπατος καὶ ἄριστος,
  17. ἱστίη τʼ Ὀδυσῆος ἀμύμονος, ἣν ἀφικάνω·
  18. ἦ μέν τοι τάδε πάντα τελείεται ὡς ἀγορεύω.
  19. τοῦδʼ αὐτοῦ λυκάβαντος ἐλεύσεται ἐνθάδʼ Ὀδυσσεύς,
  20. τοῦ μὲν φθίνοντος μηνός, τοῦ δʼ ἱσταμένοιο.
  21. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
  22. αἲ γὰρ τοῦτο, ξεῖνε, ἔπος τετελεσμένον εἴη·
  23. τῷ κε τάχα γνοίης φιλότητά τε πολλά τε δῶρα
  24. ἐξ ἐμεῦ, ὡς ἄν τίς σε συναντόμενος μακαρίζοι.
  25. ἀλλά μοι ὧδʼ ἀνὰ θυμὸν ὀΐεται, ὡς ἔσεταί περ·
  26. οὔτʼ Ὀδυσεὺς ἔτι οἶκον ἐλεύσεται, οὔτε σὺ πομπῆς
  27. τεύξῃ, ἐπεὶ οὐ τοῖοι σημάντορές εἰσʼ ἐνὶ οἴκῳ
  28. οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκε μετʼ ἀνδράσιν, εἴ ποτʼ ἔην γε,
  29. ξείνους αἰδοίους ἀποπεμπέμεν ἠδὲ δέχεσθαι.
  30. ἀλλά μιν, ἀμφίπολοι, ἀπονίψατε, κάτθετε δʼ εὐνήν,
  31. δέμνια καὶ χλαίνας καὶ ῥήγεα σιγαλόεντα,
  32. ὥς κʼ εὖ θαλπιόων χρυσόθρονον Ἠῶ ἵκηται.
  33. ἠῶθεν δὲ μάλʼ ἦρι λοέσσαι τε χρῖσαί τε,
  34. ὥς κʼ ἔνδον παρὰ Τηλεμάχῳ δείπνοιο μέδηται
  35. ἥμενος ἐν μεγάρῳ· τῷ δʼ ἄλγιον ὅς κεν ἐκείνων
  36. τοῦτον ἀνιάζῃ θυμοφθόρος· οὐδέ τι ἔργον
  37. ἐνθάδʼ ἔτι πρήξει, μάλα περ κεχολωμένος αἰνῶς.
  38. πῶς γὰρ ἐμεῦ σύ, ξεῖνε, δαήσεαι εἴ τι γυναικῶν
  39. ἀλλάων περίειμι νόον καὶ ἐπίφρονα μῆτιν,
  40. εἴ κεν ἀϋσταλέος, κακὰ εἱμένος ἐν μεγάροισιν
  41. δαινύῃ; ἄνθρωποι δὲ μινυνθάδιοι τελέθουσιν.
  42. ὃς μὲν ἀπηνὴς αὐτὸς ἔῃ καὶ ἀπηνέα εἰδῇ,
  43. τῷ δὲ καταρῶνται πάντες βροτοὶ ἄλγεʼ ὀπίσσω
  44. ζωῷ, ἀτὰρ τεθνεῶτί γʼ ἐφεψιόωνται ἅπαντες·
  45. ὃς δʼ ἂν ἀμύμων αὐτὸς ἔῃ καὶ ἀμύμονα εἰδῇ,