Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. οὐ μὲν γάρ τι φύγεσκε βαθείης βένθεσιν ὕλης
  2. κνώδαλον, ὅττι δίοιτο· καὶ ἴχνεσι γὰρ περιῄδη·
  3. νῦν δʼ ἔχεται κακότητι, ἄναξ δέ οἱ ἄλλοθι πάτρης
  4. ὤλετο, τὸν δὲ γυναῖκες ἀκηδέες οὐ κομέουσι.
  5. δμῶες δʼ, εὖτʼ ἂν μηκέτʼ ἐπικρατέωσιν ἄνακτες,
  6. οὐκέτʼ ἔπειτʼ ἐθέλουσιν ἐναίσιμα ἐργάζεσθαι·
  7. ἥμισυ γάρ τʼ ἀρετῆς ἀποαίνυται εὐρύοπα Ζεὺς
  8. ἀνέρος, εὖτʼ ἄν μιν κατὰ δούλιον ἦμαρ ἕλῃσιν.
  9. ὣς εἰπὼν εἰσῆλθε δόμους εὖ ναιετάοντας,
  10. βῆ δʼ ἰθὺς μεγάροιο μετὰ μνηστῆρας ἀγαυούς.
  11. Ἄργον δʼ αὖ κατὰ μοῖρʼ ἔλαβεν μέλανος θανάτοιο,
  12. αὐτίκʼ ἰδόντʼ Ὀδυσῆα ἐεικοστῷ ἐνιαυτῷ.
  13. τὸν δὲ πολὺ πρῶτος ἴδε Τηλέμαχος θεοειδὴς
  14. ἐρχόμενον κατὰ δῶμα συβώτην, ὦκα δʼ ἔπειτα
  15. νεῦσʼ ἐπὶ οἷ καλέσας· ὁ δὲ παπτήνας ἕλε δίφρον
  16. κείμενον, ἔνθα τε δαιτρὸς ἐφίζεσκε κρέα πολλὰ
  17. δαιόμενος μνηστῆρσι δόμον κάτα δαινυμένοισι·
  18. τὸν κατέθηκε φέρων πρὸς Τηλεμάχοιο τράπεζαν
  19. ἀντίον, ἔνθα δʼ ἄρʼ αὐτὸς ἐφέζετο· τῷ δʼ ἄρα κῆρυξ
  20. μοῖραν ἑλὼν ἐτίθει κανέου τʼ ἐκ σῖτον ἀείρας.
  21. ἀγχίμολον δὲ μετʼ αὐτὸν ἐδύσετο δώματʼ Ὀδυσσεύς,
  22. πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιος ἠδὲ γέροντι,
  23. σκηπτόμενος· τὰ δὲ λυγρὰ περὶ χροΐ εἵματα ἕστο.
  24. ἷζε δʼ ἐπὶ μελίνου οὐδοῦ ἔντοσθε θυράων,
  25. κλινάμενος σταθμῷ κυπαρισσίνῳ, ὅν ποτε τέκτων
  26. ξέσσεν ἐπισταμένως καὶ ἐπὶ στάθμην ἴθυνεν.
  27. Τηλέμαχος δʼ ἐπὶ οἷ καλέσας προσέειπε συβώτην,
  28. ἄρτον τʼ οὖλον ἑλὼν περικαλλέος ἐκ κανέοιο
  29. καὶ κρέας, ὥς οἱ χεῖρες ἐχάνδανον ἀμφιβαλόντι·
  30. δὸς τῷ ξείνῳ ταῦτα φέρων αὐτόν τε κέλευε
  31. αἰτίζειν μάλα πάντας ἐποιχόμενον μνηστῆρας·
  32. αἰδὼς δʼ οὐκ ἀγαθὴ κεχρημένῳ ἀνδρὶ παρεῖναι.
  33. ὣς φάτο, βῆ δὲ συφορβός, ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσεν,
  34. ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντʼ ἀγόρευε·
  35. Τηλέμαχός τοι, ξεῖνε, διδοῖ τάδε, καί σε κελεύει
  36. αἰτίζειν μάλα πάντας ἐποιχόμενον μνηστῆρας·
  37. αἰδῶ δʼ οὐκ ἀγαθήν φησʼ ἔμμεναι ἀνδρὶ προΐκτῃ.
  38. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  39. Ζεῦ ἄνα, Τηλέμαχόν μοι ἐν ἀνδράσιν ὄλβιον εἶναι,
  40. καί οἱ πάντα γένοιθʼ ὅσσα φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ.
  41. ἦ ῥα καὶ ἀμφοτέρῃσιν ἐδέξατο καὶ κατέθηκεν
  42. αὖθι ποδῶν προπάροιθεν, ἀεικελίης ἐπὶ πήρης,
  43. ἤσθιε δʼ ἧος ἀοιδὸς ἐνὶ μεγάροισιν ἄειδεν·
  44. εὖθʼ ὁ δεδειπνήκειν, ὁ δʼ ἐπαύετο θεῖος ἀοιδός.
  45. μνηστῆρες δʼ ὁμάδησαν ἀνὰ μέγαρʼ. αὐτὰρ Ἀθήνη,
  46. ἄγχι παρισταμένη Λαερτιάδην Ὀδυσῆα
  47. ὤτρυνʼ, ὡς ἂν πύρνα κατὰ μνηστῆρας ἀγείροι,
  48. γνοίη θʼ οἵ τινές εἰσιν ἐναίσιμοι οἵ τʼ ἀθέμιστοι·
  49. ἀλλʼ οὐδʼ ὥς τινʼ ἔμελλʼ ἀπαλεξήσειν κακότητος.
  50. βῆ δʼ ἴμεν αἰτήσων ἐνδέξια φῶτα ἕκαστον,
  51. πάντοσε χεῖρʼ ὀρέγων, ὡς εἰ πτωχὸς πάλαι εἴη.
  52. οἱ δʼ ἐλεαίροντες δίδοσαν, καὶ ἐθάμβεον αὐτόν,
  53. ἀλλήλους τʼ εἴροντο τίς εἴη καὶ πόθεν ἔλθοι.
  54. τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Μελάνθιος, αἰπόλος αἰγῶν·
  55. κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγακλειτῆς βασιλείης,
  56. τοῦδε περὶ ξείνου· ἦ γάρ μιν πρόσθεν ὄπωπα.
  57. ἦ τοι μέν οἱ δεῦρο συβώτης ἡγεμόνευεν,
  58. αὐτὸν δʼ οὐ σάφα οἶδα, πόθεν γένος εὔχεται εἶναι.
  59. ὣς ἔφατʼ, Ἀντίνοος δʼ ἔπεσιν νείκεσσε συβώτην·
  60. ὦ ἀρίγνωτε συβῶτα, τίη δὲ σὺ τόνδε πόλινδε
  61. ἤγαγες; ἦ οὐχ ἅλις ἧμιν ἀλήμονές εἰσι καὶ ἄλλοι,
  62. πτωχοὶ ἀνιηροί, δαιτῶν ἀπολυμαντῆρες;
  63. ἦ ὄνοσαι ὅτι τοι βίοτον κατέδουσιν ἄνακτος
  64. ἐνθάδʼ ἀγειρόμενοι, σὺ δὲ καὶ προτὶ τόνδʼ ἐκάλεσσας;
  65. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα·
  66. Ἀντίνοʼ, οὐ μὲν καλὰ καὶ ἐσθλὸς ἐὼν ἀγορεύεις·
  67. τίς γὰρ δὴ ξεῖνον καλεῖ ἄλλοθεν αὐτὸς ἐπελθὼν
  68. ἄλλον γʼ, εἰ μὴ τῶν οἳ δημιοεργοὶ ἔασι,
  69. μάντιν ἢ ἰητῆρα κακῶν ἢ τέκτονα δούρων,
  70. ἢ καὶ θέσπιν ἀοιδόν, ὅ κεν τέρπῃσιν ἀείδων;
  71. οὗτοι γὰρ κλητοί γε βροτῶν ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν·
  72. πτωχὸν δʼ οὐκ ἄν τις καλέοι τρύξοντα ἓ αὐτόν.
  73. ἀλλʼ αἰεὶ χαλεπὸς περὶ πάντων εἶς μνηστήρων
  74. δμωσὶν Ὀδυσσῆος, πέρι δʼ αὖτʼ ἐμοί· αὐτὰρ ἐγώ γε
  75. οὐκ ἀλέγω, ἧός μοι ἐχέφρων Πηνελόπεια
  76. ζώει ἐνὶ μεγάροις καὶ Τηλέμαχος θεοειδής.
  77. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  78. σίγα, μή μοι τοῦτον ἀμείβεο πολλὰ ἔπεσσιν·
  79. Ἀντίνοος δʼ εἴωθε κακῶς ἐρεθιζέμεν αἰεὶ
  80. μύθοισιν χαλεποῖσιν, ἐποτρύνει δὲ καὶ ἄλλους.
  81. ἦ ῥα καὶ Ἀντίνοον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  82. Ἀντίνοʼ, ἦ μευ καλὰ πατὴρ ὣς κήδεαι υἷος,
  83. ὃς τὸν ξεῖνον ἄνωγας ἀπὸ μεγάροιο διέσθαι
  84. μύθῳ ἀναγκαίῳ· μὴ τοῦτο θεὸς τελέσειε.
  85. δός οἱ ἑλών· οὔ τοι φθονέω· κέλομαι γὰρ ἐγώ γε·
  86. μήτʼ οὖν μητέρʼ ἐμὴν ἅζευ τό γε μήτε τινʼ ἄλλον
  87. δμώων, οἳ κατὰ δώματʼ Ὀδυσσῆος θείοιο.
  88. ἀλλʼ οὔ τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα·
  89. αὐτὸς γὰρ φαγέμεν πολὺ βούλεαι ἢ δόμεν ἄλλῳ.
  90. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος ἀπαμειβόμενος προσέειπε·
  91. Τηλέμαχʼ ὑψαγόρη, μένος ἄσχετε, ποῖον ἔειπες.
  92. εἴ οἱ τόσσον ἅπαντες ὀρέξειαν μνηστῆρες,
  93. καί κέν μιν τρεῖς μῆνας ἀπόπροθεν οἶκος ἐρύκοι.
  94. ὣς ἄρʼ ἔφη, καὶ θρῆνυν ἑλὼν ὑπέφηνε τραπέζης
  95. κείμενον, ᾧ ῥʼ ἔπεχεν λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων·
  96. οἱ δʼ ἄλλοι πάντες δίδοσαν, πλῆσαν δʼ ἄρα πήρην
  97. σίτου καὶ κρειῶν· τάχα δὴ καὶ ἔμελλεν Ὀδυσσεὺς
  98. αὖτις ἐπʼ οὐδὸν ἰὼν προικὸς γεύσεσθαι Ἀχαιῶν·
  99. στῆ δὲ παρʼ Ἀντίνοον, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπε·
  100. δός, φίλος· οὐ μέν μοι δοκέεις ὁ κάκιστος Ἀχαιῶν
  101. ἔμμεναι, ἀλλʼ ὤριστος, ἐπεὶ βασιλῆϊ ἔοικας.
  102. τῷ σε χρὴ δόμεναι καὶ λώϊον ἠέ περ ἄλλοι
  103. σίτου· ἐγὼ δέ κέ σε κλείω κατʼ ἀπείρονα γαῖαν.
  104. καὶ γὰρ ἐγώ ποτε οἶκον ἐν ἀνθρώποισιν ἔναιον
  105. ὄλβιος ἀφνειὸν καὶ πολλάκι δόσκον ἀλήτῃ,
  106. τοίῳ ὁποῖος ἔοι καὶ ὅτευ κεχρημένος ἔλθοι·
  107. ἦσαν δὲ δμῶες μάλα μυρίοι ἄλλα τε πολλὰ
  108. οἷσίν τʼ εὖ ζώουσι καὶ ἀφνειοὶ καλέονται.
  109. ἀλλὰ Ζεὺς ἀλάπαξε Κρονίων—ἤθελε γάρ που—
  110. ὅς μʼ ἅμα ληϊστῆρσι πολυπλάγκτοισιν ἀνῆκεν
  111. Αἴγυπτόνδʼ ἰέναι, δολιχὴν ὁδόν, ὄφρʼ ἀπολοίμην.
  112. στῆσα δʼ ἐν Αἰγύπτῳ ποταμῷ νέας ἀμφιελίσσας.
  113. ἔνθʼ ἦ τοι μὲν ἐγὼ κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους
  114. αὐτοῦ πὰρ νήεσσι μένειν καὶ νῆας ἔρυσθαι,
  115. ὀπτῆρας δὲ κατὰ σκοπιὰς ὤτρυνα νέεσθαι.
  116. οἱ δʼ ὕβρει εἴξαντες, ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ,
  117. αἶψα μάλʼ Αἰγυπτίων ἀνδρῶν περικαλλέας ἀγροὺς
  118. πόρθεον, ἐκ δὲ γυναῖκας ἄγον καὶ νήπια τέκνα,
  119. αὐτούς τʼ ἔκτεινον· τάχα δʼ ἐς πόλιν ἵκετʼ ἀϋτή.
  120. οἱ δὲ βοῆς ἀΐοντες ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν
  121. ἦλθον· πλῆτο δὲ πᾶν πεδίον πεζῶν τε καὶ ἵππων
  122. χαλκοῦ τε στεροπῆς· ἐν δὲ Ζεὺς τερπικέραυνος
  123. φύζαν ἐμοῖς ἑτάροισι κακὴν βάλεν, οὐδέ τις ἔτλη
  124. στῆναι ἐναντίβιον· περὶ γὰρ κακὰ πάντοθεν ἔστη.
  125. ἔνθʼ ἡμέων πολλοὺς μὲν ἀπέκτανον ὀξέϊ χαλκῷ,
  126. τοὺς δʼ ἄναγον ζωούς, σφίσιν ἐργάζεσθαι ἀνάγκῃ.
  127. αὐτὰρ ἔμʼ ἐς Κύπρον ξείνῳ δόσαν ἀντιάσαντι,
  128. Δμήτορι Ἰασίδῃ, ὃς Κύπρου ἶφι ἄνασσεν·
  129. ἔνθεν δὴ νῦν δεῦρο τόδʼ ἵκω πήματα πάσχων.
  130. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
  131. τίς δαίμων τόδε πῆμα προσήγαγε, δαιτὸς ἀνίην;
  132. στῆθʼ οὕτως ἐς μέσσον, ἐμῆς ἀπάνευθε τραπέζης,
  133. μὴ τάχα πικρὴν Αἴγυπτον καὶ Κύπρον ἵκηαι·
  134. ὥς τις θαρσαλέος καὶ ἀναιδής ἐσσι προΐκτης.
  135. ἑξείης πάντεσσι παρίστασαι· οἱ δὲ διδοῦσι
  136. μαψιδίως, ἐπεὶ οὔ τις ἐπίσχεσις οὐδʼ ἐλεητὺς
  137. ἀλλοτρίων χαρίσασθαι, ἐπεὶ πάρα πολλὰ ἑκάστῳ.
  138. τὸν δʼ ἀναχωρήσας προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·
  139. ὢ πόποι, οὐκ ἄρα σοί γʼ ἐπὶ εἴδεϊ καὶ φρένες ἦσαν·
  140. οὐ σύ γʼ ἂν ἐξ οἴκου σῷ ἐπιστάτῃ οὐδʼ ἅλα δοίης,
  141. ὃς νῦν ἀλλοτρίοισι παρήμενος οὔ τί μοι ἔτλης
  142. σίτου ἀποπροελὼν δόμεναι· τὰ δὲ πολλὰ πάρεστιν.
  143. ὣς ἔφατʼ, Ἀντίνοος δʼ ἐχολώσατο κηρόθι μᾶλλον,
  144. καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  145. νῦν δή σʼ οὐκέτι καλὰ διὲκ μεγάροιό γʼ ὀΐω
  146. ἂψ ἀναχωρήσειν, ὅτε δὴ καὶ ὀνείδεα βάζεις.
  147. ὣς ἄρʼ ἔφη, καὶ θρῆνυν ἑλὼν βάλε δεξιὸν ὦμον,
  148. πρυμνότατον κατὰ νῶτον· ὁ δʼ ἐστάθη ἠΰτε πέτρη
  149. ἔμπεδον, οὐδʼ ἄρα μιν σφῆλεν βέλος Ἀντινόοιο,
  150. ἀλλʼ ἀκέων κίνησε κάρη, κακὰ βυσσοδομεύων.
  151. ἂψ δʼ ὅ γʼ ἐπʼ οὐδὸν ἰὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, κὰδ δʼ ἄρα πήρην
  152. θῆκεν ἐϋπλείην, μετὰ δὲ μνηστῆρσιν ἔειπε·
  153. κέκλυτέ μευ, μνηστῆρες ἀγακλειτῆς βασιλείης,
  154. ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κελεύει.
  155. οὐ μὰν οὔτʼ ἄχος ἐστὶ μετὰ φρεσὶν οὔτε τι πένθος,
  156. ὁππότʼ ἀνὴρ περὶ οἷσι μαχειόμενος κτεάτεσσι
  157. βλήεται, ἢ περὶ βουσὶν ἢ ἀργεννῇς ὀΐεσσιν·
  158. αὐτὰρ ἔμʼ Ἀντίνοος βάλε γαστέρος εἵνεκα λυγρῆς,
  159. οὐλομένης, ἣ πολλὰ κάκʼ ἀνθρώποισι δίδωσιν.
  160. ἀλλʼ εἴ που πτωχῶν γε θεοὶ καὶ Ἐρινύες εἰσίν,
  161. Ἀντίνοον πρὸ γάμοιο τέλος θανάτοιο κιχείη.
  162. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀντίνοος προσέφη, Εὐπείθεος υἱός·
  163. ἔσθιʼ ἕκηλος, ξεῖνε, καθήμενος, ἢ ἄπιθʼ ἄλλῃ,
  164. μή σε νέοι διὰ δώματʼ ἐρύσσωσʼ, οἷʼ ἀγορεύεις,
  165. ἢ ποδὸς ἢ καὶ χειρός, ἀποδρύψωσι δὲ πάντα.
  166. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ὑπερφιάλως νεμέσησαν·
  167. ὧδε δέ τις εἴπεσκε νέων ὑπερηνορεόντων·
  168. Ἀντίνοʼ, οὐ μὲν κάλʼ ἔβαλες δύστηνον ἀλήτην,
  169. οὐλόμενʼ, εἰ δή πού τις ἐπουράνιος θεός ἐστιν.
  170. καί τε θεοὶ ξείνοισιν ἐοικότες ἀλλοδαποῖσι,
  171. παντοῖοι τελέθοντες, ἐπιστρωφῶσι πόληας,
  172. ἀνθρώπων ὕβριν τε καὶ εὐνομίην ἐφορῶντες.
  173. ὣς ἄρʼ ἔφαν μνηστῆρες, ὁ δʼ οὐκ ἐμπάζετο μύθων.
  174. Τηλέμαχος δʼ ἐν μὲν κραδίῃ μέγα πένθος ἄεξε
  175. βλημένου, οὐδʼ ἄρα δάκρυ χαμαὶ βάλεν ἐκ βλεφάροιϊν,
  176. ἀλλʼ ἀκέων κίνησε κάρη, κακὰ βυσσοδομεύων.
  177. τοῦ δʼ ὡς οὖν ἤκουσε περίφρων Πηνελόπεια
  178. βλημένου ἐν μεγάρῳ, μετʼ ἄρα δμῳῇσιν ἔειπεν·
  179. αἴθʼ οὕτως αὐτόν σε βάλοι κλυτότοξος Ἀπόλλων.
  180. τὴν δʼ αὖτʼ Εὐρυνόμη ταμίη πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  181. εἰ γὰρ ἐπʼ ἀρῇσιν τέλος ἡμετέρῃσι γένοιτο·
  182. οὐκ ἄν τις τούτων γε ἐΰθρονον Ἠῶ ἵκοιτο.
  183. τὴν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
  184. μαῖʼ, ἐχθροὶ μὲν πάντες, ἐπεὶ κακὰ μηχανόωνται·
  185. Ἀντίνοος δὲ μάλιστα μελαίνῃ κηρὶ ἔοικε.
  186. ξεῖνός τις δύστηνος ἀλητεύει κατὰ δῶμα
  187. ἀνέρας αἰτίζων· ἀχρημοσύνη γὰρ ἀνώγει·
  188. ἔνθʼ ἄλλοι μὲν πάντες ἐνέπλησάν τʼ ἔδοσάν τε,
  189. οὗτος δὲ θρήνυι πρυμνὸν βάλε δεξιὸν ὦμον.
  190. ἡ μὲν ἄρʼ ὣς ἀγόρευε μετὰ δμῳῇσι γυναιξίν,
  191. ἡμένη ἐν θαλάμῳ· ὁ δʼ ἐδείπνεε δῖος Ὀδυσσεύς·
  192. ἡ δʼ ἐπὶ οἷ καλέσασα προσηύδα δῖον ὑφορβόν·
  193. ἔρχεο, δῖʼ Εὔμαιε, κιὼν τὸν ξεῖνον ἄνωχθι
  194. ἐλθέμεν, ὄφρα τί μιν προσπτύξομαι ἠδʼ ἐρέωμαι
  195. εἴ που Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἠὲ πέπυσται
  196. ἢ ἴδεν ὀφθαλμοῖσι· πολυπλάγκτῳ γὰρ ἔοικε.
  197. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα
  198. εἰ γάρ τοι, βασίλεια, σιωπήσειαν Ἀχαιοί·
  199. οἷʼ ὅ γε μυθεῖται, θέλγοιτό κέ τοι φίλον ἦτορ.
  200. τρεῖς γὰρ δή μιν νύκτας ἔχον, τρία δʼ ἤματʼ ἔρυξα
  201. ἐν κλισίῃ· πρῶτον γὰρ ἔμʼ ἵκετο νηὸς ἀποδράς·
  202. ἀλλʼ οὔ πω κακότητα διήνυσεν ἣν ἀγορεύων.
  203. ὡς δʼ ὅτʼ ἀοιδὸν ἀνὴρ ποτιδέρκεται, ὅς τε θεῶν ἒξ
  204. ἀείδει δεδαὼς ἔπεʼ ἱμερόεντα βροτοῖσι,
  205. τοῦ δʼ ἄμοτον μεμάασιν ἀκουέμεν, ὁππότʼ ἀείδῃ·
  206. ὣς ἐμὲ κεῖνος ἔθελγε παρήμενος ἐν μεγάροισι.
  207. φησὶ δʼ Ὀδυσσῆος ξεῖνος πατρώϊος εἶναι,
  208. Κρήτῃ ναιετάων, ὅθι Μίνωος γένος ἐστίν.
  209. ἔνθεν δὴ νῦν δεῦρο τόδʼ ἵκετο πήματα πάσχων,
  210. προπροκυλινδόμενος· στεῦται δʼ Ὀδυσῆος ἀκοῦσαι,
  211. ἀγχοῦ, Θεσπρωτῶν ἀνδρῶν ἐν πίονι δήμῳ,
  212. ζωοῦ· πολλὰ δʼ ἄγει κειμήλια ὅνδε δόμονδε.
  213. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
  214. ἔρχεο, δεῦρο κάλεσσον, ἵνʼ ἀντίον αὐτὸς ἐνίσπῃ.
  215. οὗτοι δʼ ἠὲ θύρῃσι καθήμενοι ἑψιαάσθων.
  216. ἢ αὐτοῦ κατὰ δώματʼ, ἐπεί σφισι θυμὸς ἐΰφρων.
  217. αὐτῶν μὲν γὰρ κτήματʼ ἀκήρατα κεῖτʼ ἐνὶ οἴκῳ,
  218. σῖτος καὶ μέθυ ἡδύ· τὰ μὲν οἰκῆες ἔδουσιν,
  219. οἱ δʼ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα,
  220. βοῦς ἱερεύοντες καὶ ὄϊς καὶ πίονας αἶγας,
  221. εἰλαπινάζουσιν πίνουσί τε αἴθοπα οἶνον,
  222. μαψιδίως· τὰ δὲ πολλὰ κατάνεται. οὐ γὰρ ἔπʼ ἀνήρ,
  223. οἷος Ὀδυσσεὺς ἔσκεν, ἀρὴν ἀπὸ οἴκου ἀμῦναι.
  224. εἰ δʼ Ὀδυσεὺς ἔλθοι καὶ ἵκοιτʼ ἐς πατρίδα γαῖαν,
  225. αἶψά κε σὺν ᾧ παιδὶ βίας ἀποτίσεται ἀνδρῶν.
  226. ὣς φάτο, Τηλέμαχος δὲ μέγʼ ἔπταρεν, ἀμφὶ δὲ δῶμα
  227. σμερδαλέον κονάβησε· γέλασσε δὲ Πηνελόπεια,
  228. αἶψα δʼ ἄρʼ Εὔμαιον ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  229. ἔρχεό μοι, τὸν ξεῖνον ἐναντίον ὧδε κάλεσσον.
  230. οὐχ ὁράᾳς ὅ μοι υἱὸς ἐπέπταρε πᾶσιν ἔπεσσι;
  231. τῷ κε καὶ οὐκ ἀτελὴς θάνατος μνηστῆρσι γένοιτο
  232. πᾶσι μάλʼ, οὐδέ κέ τις θάνατον καὶ κῆρας ἀλύξει.
  233. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
  234. αἴ κʼ αὐτὸν γνώω νημερτέα πάντʼ ἐνέποντα,
  235. ἕσσω μιν χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, εἵματα καλά.
  236. ὣς φάτο, βῆ δὲ συφορβός, ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσεν·
  237. ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  238. ξεῖνε πάτερ, καλέει σε περίφρων Πηνελόπεια,
  239. μήτηρ Τηλεμάχοιο· μεταλλῆσαί τί ἑ θυμὸς
  240. ἀμφὶ πόσει κέλεται, καὶ κήδεά περ πεπαθυίῃ.
  241. εἰ δέ κέ σε γνώῃ νημερτέα πάντʼ ἐνέποντα,
  242. ἕσσει σε χλαῖνάν τε χιτῶνά τε, τῶν σὺ μάλιστα
  243. χρηΐζεις· σῖτον δὲ καὶ αἰτίζων κατὰ δῆμον
  244. γαστέρα βοσκήσεις· δώσει δέ τοι ὅς κʼ ἐθέλῃσι.
  245. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·
  246. Εὔμαιʼ, αἶψά κʼ ἐγὼ νημερτέα πάντʼ ἐνέποιμι
  247. κούρῃ Ἰκαρίοιο, περίφρονι Πηνελοπείῃ·
  248. οἶδα γὰρ εὖ περὶ κείνου, ὁμὴν δʼ ἀνεδέγμεθʼ ὀϊζύν.
  249. ἀλλὰ μνηστήρων χαλεπῶν ὑποδείδιʼ ὅμιλον,
  250. τῶν ὕβρις τε βίη τε σιδήρεον οὐρανὸν ἵκει.
  251. καὶ γὰρ νῦν, ὅτε μʼ οὗτος ἀνὴρ κατὰ δῶμα κιόντα
  252. οὔ τι κακὸν ῥέξαντα βαλὼν ὀδύνῃσιν ἔδωκεν,
  253. οὔτε τι Τηλέμαχος τό γʼ ἐπήρκεσεν οὔτε τις ἄλλος.
  254. τῷ νῦν Πηνελόπειαν ἐνὶ μεγάροισιν ἄνωχθι
  255. μεῖναι, ἐπειγομένην περ, ἐς ἠέλιον καταδύντα·
  256. καὶ τότε μʼ εἰρέσθω πόσιος πέρι νόστιμον ἦμαρ,
  257. ἀσσοτέρω καθίσασα παραὶ πυρί· εἵματα γάρ τοι
  258. λύγρʼ ἔχω· οἶσθα καὶ αὐτός, ἐπεί σε πρῶθʼ ἱκέτευσα.
  259. ὣς φάτο, βῆ δὲ συφορβός, ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε.
  260. τὸν δʼ ὑπὲρ οὐδοῦ βάντα προσηύδα Πηνελόπεια·
  261. οὐ σύ γʼ ἄγεις, Εὔμαιε· τί τοῦτʼ ἐνόησεν ἀλήτης;
  262. ἦ τινά που δείσας ἐξαίσιον ἦε καὶ ἄλλως
  263. αἰδεῖται κατὰ δῶμα; κακὸς δʼ αἰδοῖος ἀλήτης.
  264. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφης, Εὔμαιε συβῶτα·
  265. μυθεῖται κατὰ μοῖραν, ἅ πέρ κʼ οἴοιτο καὶ ἄλλος,
  266. ὕβριν ἀλυσκάζων ἀνδρῶν ὑπερηνορεόντων.
  267. ἀλλά σε μεῖναι ἄνωγεν ἐς ἠέλιον καταδύντα.
  268. καὶ δὲ σοὶ ὧδʼ αὐτῇ πολὺ κάλλιον, ὦ βασίλεια,
  269. οἴην πρὸς ξεῖνον φάσθαι ἔπος ἠδʼ ἐπακοῦσαι.
  270. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε περίφρων Πηνελόπεια·
  271. οὐκ ἄφρων ὁ ξεῖνος· ὀΐεται, ὥς περ ἂν εἴη·
  272. οὐ γάρ πού τινες ὧδε καταθνητῶν ἀνθρώπων