Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. καὶ φράσαι ἤ κεν νῶϊν Ἀθήνη σὺν Διὶ πατρὶ
  2. ἀρκέσει, ἦέ τινʼ ἄλλον ἀμύντορα μερμηρίξω.
  3. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  4. ἐσθλώ τοι τούτω γʼ ἐπαμύντορε, τοὺς ἀγορεύεις,
  5. ὕψι περ ἐν νεφέεσσι καθημένω· ὥ τε καὶ ἄλλοις
  6. ἀνδράσι τε κρατέουσι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσι.
  7. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς·
  8. οὐ μέν τοι κείνω γε πολὺν χρόνον ἀμφὶς ἔσεσθον
  9. φυλόπιδος κρατερῆς, ὁπότε μνηστῆρσι καὶ ἡμῖν
  10. ἐν μεγάροισιν ἐμοῖσι μένος κρίνηται Ἄρηος.
  11. ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν ἔρχευ ἅμʼ ἠοῖ φαινομένηφιν
  12. οἴκαδε, καὶ μνηστῆρσιν ὑπερφιάλοισιν ὁμίλει·
  13. αὐτὰρ ἐμὲ προτὶ ἄστυ συβώτης ὕστερον ἄξει,
  14. πτωχῷ λευγαλέῳ ἐναλίγκιον ἠδὲ γέροντι.
  15. εἰ δέ μʼ ἀτιμήσουσι δόμον κάτα, σὸν δὲ φίλον κῆρ
  16. τετλάτω ἐν στήθεσσι κακῶς πάσχοντος ἐμεῖο,
  17. ἤν περ καὶ διὰ δῶμα ποδῶν ἕλκωσι θύραζε
  18. ἢ βέλεσι βάλλωσι· σὺ δʼ εἰσορόων ἀνέχεσθαι.
  19. ἀλλʼ ἦ τοι παύεσθαι ἀνωγέμεν ἀφροσυνάων,
  20. μειλιχίοις ἐπέεσσι παραυδῶν· οἱ δέ τοι οὔ τι
  21. πείσονται· δὴ γάρ σφι παρίσταται αἴσιμον ἦμαρ.
  22. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
  23. ὁππότε κεν πολύβουλος ἐνὶ φρεσὶ θῇσιν Ἀθήνη,
  24. νεύσω μέν τοι ἐγὼ κεφαλῇ, σὺ δʼ ἔπειτα νοήσας
  25. ὅσσα τοι ἐν μεγάροισιν Ἀρήϊα τεύχεα κεῖται
  26. ἐς μυχὸν ὑψηλοῦ θαλάμου καταθεῖναι ἀείρας
  27. πάντα μάλʼ· αὐτὰρ μνηστῆρας μαλακοῖς ἐπέεσσι
  28. παρφάσθαι, ὅτε κέν σε μεταλλῶσιν ποθέοντες·
  29. ἐκ καπνοῦ κατέθηκʼ, ἐπεὶ οὐκέτι τοῖσιν ἐῴκει
  30. οἷά ποτε Τροίηνδε κιὼν κατέλειπεν Ὀδυσσεύς,
  31. ἀλλὰ κατῄκισται, ὅσσον πυρὸς ἵκετʼ ἀϋτμή.
  32. πρὸς δʼ ἔτι καὶ τόδε μεῖζον ἐνὶ φρεσὶ θῆκε Κρονίων,
  33. μή πως οἰνωθέντες, ἔριν στήσαντες ἐν ὑμῖν,
  34. ἀλλήλους τρώσητε καταισχύνητέ τε δαῖτα
  35. καὶ μνηστύν· αὐτὸς γὰρ ἐφέλκεται ἄνδρα σίδηρος.
  36. νῶϊν δʼ οἴοισιν δύο φάσγανα καὶ δύο δοῦρε
  37. καλλιπέειν καὶ δοιὰ βοάγρια χερσὶν ἑλέσθαι,
  38. ὡς ἂν ἐπιθύσαντες ἑλοίμεθα· τοὺς δέ κʼ ἔπειτα
  39. Παλλὰς Ἀθηναίη θέλξει καὶ μητίετα Ζεύς.
  40. ἄλλο δέ τοι ἐρέω, σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν·
  41. εἰ ἐτεόν γʼ ἐμός ἐσσι καὶ αἵματος ἡμετέροιο,
  42. μή τις ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἀκουσάτω ἔνδον ἐόντος,
  43. μήτʼ οὖν Λαέρτης ἴστω τό γε μήτε συβώτης
  44. μήτε τις οἰκήων μήτʼ αὐτὴ Πηνελόπεια,
  45. ἀλλʼ οἶοι σύ τʼ ἐγώ τε γυναικῶν γνώομεν ἰθύν·
  46. καί κέ τεο δμώων ἀνδρῶν ἔτι πειρηθεῖμεν,
  47. ἠμὲν ὅπου τις νῶϊ τίει καὶ δείδιε θυμῷ,
  48. ἠδʼ ὅτις οὐκ ἀλέγει, σὲ δʼ ἀτιμᾷ τοῖον ἐόντα.
  49. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε φαίδιμος υἱός
  50. ὦ πάτερ, ἦ τοι ἐμὸν θυμὸν καὶ ἔπειτά γʼ, ὀΐω,
  51. γνώσεαι· οὐ μὲν γάρ τι χαλιφροσύναι γέ μʼ ἔχουσιν·
  52. ἀλλʼ οὔ τοι τόδε κέρδος ἐγὼν ἔσσεσθαι ὀΐω
  53. ἡμῖν ἀμφοτέροισι· σὲ δὲ φράζεσθαι ἄνωγα.
  54. δηθὰ γὰρ αὔτως εἴσῃ ἑκάστου πειρητίζων,
  55. ἔργα μετερχόμενος· τοὶ δʼ ἐν μεγάροισιν ἕκηλοι
  56. χρήματα δαρδάπτουσιν ὑπέρβιον οὐδʼ ἔπι φειδώ.
  57. ἀλλʼ ἦ τοί σε γυναῖκας ἐγὼ δεδάασθαι ἄνωγα,