Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. παίδων δὲ προτέρων καὶ κουριδίοιο φίλοιο
  2. οὐκέτι μέμνηται τεθνηκότος οὐδὲ μεταλλᾷ.
  3. ἀλλὰ σύ γʼ ἐλθὼν αὐτὸς ἐπιτρέψειας ἕκαστα
  4. δμῳάων ἥ τίς τοι ἀρίστη φαίνεται εἶναι,
  5. εἰς ὅ κέ τοι φήνωσι θεοὶ κυδρὴν παράκοιτιν.
  6. ἄλλο δέ τοί τι ἔπος ἐρέω, σὺ δὲ σύνθεο θυμῷ.
  7. μνηστήρων σʼ ἐπιτηδὲς ἀριστῆες λοχόωσιν
  8. ἐν πορθμῷ Ἰθάκης τε Σάμοιό τε παιπαλοέσσης.
  9. ἱέμενοι κτεῖναι, πρὶν πατρίδα γαῖαν ἱκέσθαι.
  10. ἀλλὰ τά γʼ οὐκ ὀΐω· πρὶν καί τινα γαῖα καθέξει
  11. ἀνδρῶν μνηστήρων, οἵ τοι βίοτον κατέδουσιν.
  12. ἀλλὰ ἑκὰς νήσων ἀπέχειν εὐεργέα νῆα,
  13. νυκτὶ δʼ ὁμῶς πλείειν· πέμψει δέ τοι οὖρον ὄπισθεν
  14. ἀθανάτων ὅς τίς σε φυλάσσει τε ῥύεταί τε.
  15. αὐτὰρ ἐπὴν πρώτην ἀκτὴν Ἰθάκης ἀφίκηαι,
  16. νῆα μὲν ἐς πόλιν ὀτρῦναι καὶ πάντας ἑταίρους,
  17. αὐτὸς δὲ πρώτιστα συβώτην εἰσαφικέσθαι,
  18. ὅς τοι ὑῶν ἐπίουρος, ὁμῶς δέ τοι ἤπια οἶδεν.
  19. ἔνθα δὲ νύκτʼ ἀέσαι· τὸν δʼ ὀτρῦναι πόλιν εἴσω
  20. ἀγγελίην ἐρέοντα περίφρονι Πηνελοπείῃ,
  21. οὕνεκά οἱ σῶς ἐσσὶ καὶ ἐκ Πύλου εἰλήλουθας.
  22. ἡ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πρὸς μακρὸν Ὄλυμπον,
  23. αὐτὰρ ὁ Νεστορίδην ἐξ ἡδέος ὕπνου ἔγειρεν
  24. λὰξ ποδὶ κινήσας, καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπεν·
  25. ἔγρεο, Νεστορίδη Πεισίστρατε, μώνυχας ἵππους
  26. ζεῦξον ὑφʼ ἅρματʼ ἄγων, ὄφρα πρήσσωμεν ὁδοῖο.
  27. τὸν δʼ αὖ Νεστορίδης Πεισίστρατος ἀντίον ηὔδα·
  28. Τηλέμαχʼ, οὔ πως ἔστιν ἐπειγομένους περ ὁδοῖο
  29. νύκτα διὰ δνοφερὴν ἐλάαν· τάχα δʼ ἔσσεται ἠώς.
  30. ἀλλὰ μένʼ εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θήῃ
  31. ἥρως Ἀτρείδης, δουρικλειτὸς Μενέλαος,
  32. καὶ μύθοις ἀγανοῖσι παραυδήσας ἀποπέμψῃ.
  33. τοῦ γάρ τε ξεῖνος μιμνήσκεται ἤματα πάντα
  34. ἀνδρὸς ξεινοδόκου, ὅς κεν φιλότητα παράσχῃ.
  35. ὣς ἔφατʼ, αὐτίκα δὲ χρυσόθρονος ἤλυθεν Ἠώς.
  36. ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,
  37. ἀνστὰς ἐξ εὐνῆς, Ἑλένης πάρα καλλικόμοιο.
  38. τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησεν Ὀδυσσῆος φίλος υἱός,
  39. σπερχόμενός ῥα χιτῶνα περὶ χροῒ σιγαλόεντα
  40. δῦνεν, καὶ μέγα φᾶρος ἐπὶ στιβαροῖς βάλετʼ ὤμοις
  41. ἥρως, βῆ δὲ θύραζε, παριστάμενος δὲ προσηύδα
  42. Τηλέμαχος, φίλος υἱὸς Ὀδυσσῆος θείοιο·
  43. Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
  44. ἤδη νῦν μʼ ἀπόπεμπε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·
  45. ἤδη γάρ μοι θυμὸς ἐέλδεται οἴκαδʼ ἱκέσθαι.
  46. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·
  47. Τηλέμαχʼ, οὔ τί σʼ ἐγώ γε πολὺν χρόνον ἐνθάδʼ ἐρύξω
  48. ἱέμενον νόστοιο· νεμεσσῶμαι δὲ καὶ ἄλλῳ
  49. ἀνδρὶ ξεινοδόκῳ, ὅς κʼ ἔξοχα μὲν φιλέῃσιν,
  50. ἔξοχα δʼ ἐχθαίρῃσιν· ἀμείνω δʼ αἴσιμα πάντα.
  51. ἶσόν τοι κακόν ἐσθʼ, ὅς τʼ οὐκ ἐθέλοντα νέεσθαι
  52. ξεῖνον ἐποτρύνει καὶ ὃς ἐσσύμενον κατερύκει.
  53. χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν.
  54. ἀλλὰ μένʼ εἰς ὅ κε δῶρα φέρων ἐπιδίφρια θείω
  55. καλά, σὺ δʼ ὀφθαλμοῖσιν ἴδῃς, εἴπω δὲ γυναιξὶ
  56. δεῖπνον ἐνὶ μεγάροις τετυκεῖν ἅλις ἔνδον ἐόντων.
  57. ἀμφότερον, κῦδός τε καὶ ἀγλαΐη καὶ ὄνειαρ,
  58. δειπνήσαντας ἴμεν πολλὴν ἐπʼ ἀπείρονα γαῖαν.
  59. εἰ δʼ ἐθέλεις τραφθῆναι ἀνʼ Ἑλλάδα καὶ μέσον Ἄργος,
  60. ὄφρα τοι αὐτὸς ἕπωμαι, ὑποζεύξω δέ τοι ἵππους,
  61. ἄστεα δʼ ἀνθρώπων ἡγήσομαι· οὐδέ τις ἡμέας
  62. αὔτως ἀππέμψει, δώσει δέ τι ἕν γε φέρεσθαι,
  63. ἠέ τινα τριπόδων εὐχάλκων ἠὲ λεβήτων,
  64. ἠὲ δύʼ ἡμιόνους ἠὲ χρύσειον ἄλεισον.
  65. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·
  66. Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν,
  67. βούλομαι ἤδη νεῖσθαι ἐφʼ ἡμέτερʼ· οὐ γὰρ ὄπισθεν
  68. οὖρον ἰὼν κατέλειπον ἐπὶ κτεάτεσσιν ἐμοῖσιν·
  69. μὴ πατέρʼ ἀντίθεον διζήμενος αὐτὸς ὄλωμαι,
  70. ἤ τί μοι ἐκ μεγάρων κειμήλιον ἐσθλὸν ὄληται.
  71. αὐτὰρ ἐπεὶ τό γʼ ἄκουσε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,
  72. αὐτίκʼ ἄρʼ ᾗ ἀλόχῳ ἠδὲ δμῳῇσι κέλευσε
  73. δεῖπνον ἐνὶ μεγάροις τετυκεῖν ἅλις ἔνδον ἐόντων.
  74. ἀγχίμολον δέ οἱ ἦλθε Βοηθοΐδης Ἐτεωνεύς,
  75. ἀνστὰς ἐξ εὐνῆς, ἐπεὶ οὐ πολὺ ναῖεν ἀπʼ αὐτοῦ·
  76. τὸν πῦρ κῆαι ἄνωγε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
  77. ὀπτῆσαί τε κρεῶν· ὁ δʼ ἄρʼ οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας.
  78. αὐτὸς δʼ ἐς θάλαμον κατεβήσετο κηώεντα,
  79. οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γʼ Ἑλένη κίε καὶ Μεγαπένθης.
  80. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι κειμήλια κεῖτο,
  81. Ἀτρεΐδης μὲν ἔπειτα δέπας λάβεν ἀμφικύπελλον,
  82. υἱὸν δὲ κρητῆρα φέρειν Μεγαπένθεʼ ἄνωγεν
  83. ἀργύρεον· Ἑλένη δὲ παρίστατο φωριαμοῖσιν,
  84. ἔνθʼ ἔσαν οἱ πέπλοι παμποίκιλοι, οὓς κάμεν αὐτή.
  85. τῶν ἕνʼ ἀειραμένη Ἑλένη φέρε, δῖα γυναικῶν,
  86. ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος,
  87. ἀστὴρ δʼ ὣς ἀπέλαμπεν· ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων.
  88. βὰν δʼ ἰέναι προτέρω διὰ δώματος, ἧος ἵκοντο
  89. Τηλέμαχον· τὸν δὲ προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
  90. Τηλέμαχʼ, ἦ τοι νόστον, ὅπως φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς,
  91. ὥς τοι Ζεὺς τελέσειεν, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.
  92. δώρων δʼ, ὅσσʼ ἐν ἐμῷ οἴκῳ κειμήλια κεῖται,
  93. δώσω ὃ κάλλιστον καὶ τιμηέστατόν ἐστι.
  94. δώσω τοι κρητῆρα τετυγμένον· ἀργύρεος δὲ
  95. ἐστὶν ἅπας, χρυσῷ δʼ ἐπὶ χείλεα κεκράανται,
  96. ἔργον δʼ Ἡφαίστοιο· πόρεν δέ ἑ Φαίδιμος ἥρως,
  97. Σιδονίων βασιλεύς, ὅθʼ ἑὸς δόμος ἀμφεκάλυψε
  98. κεῖσέ με νοστήσαντα· τεῒν δʼ ἐθέλω τόδʼ ὀπάσσαι.
  99. ὣς εἰπὼν ἐν χειρὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον
  100. ἥρως Ἀτρεΐδης· ὁ δʼ ἄρα κρητῆρα φαεινὸν
  101. θῆκʼ αὐτοῦ προπάροιθε φέρων κρατερὸς Μεγαπένθης,
  102. ἀργύρεον· Ἑλένη δὲ παρίστατο καλλιπάρῃος
  103. πέπλον ἔχουσʼ ἐν χερσίν, ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
  104. δῶρόν τοι καὶ ἐγώ, τέκνον φίλε, τοῦτο δίδωμι,
  105. μνῆμʼ Ἑλένης χειρῶν, πολυηράτου ἐς γάμου ὥρην,
  106. σῇ ἀλόχῳ φορέειν· τῆος δὲ φίλῃ παρὰ μητρὶ
  107. κείσθω ἐνὶ μεγάρῳ. σὺ δέ μοι χαίρων ἀφίκοιο
  108. οἶκον ἐϋκτίμενον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
  109. ὣς εἰποῦσʼ ἐν χερσὶ τίθει, ὁ δʼ ἐδέξατο χαίρων.
  110. καὶ τὰ μὲν ἐς πείρινθα τίθει Πεισίστρατος ἥρως
  111. δεξάμενος, καὶ πάντα ἑῷ θηήσατο θυμῷ·
  112. τοὺς δʼ ἦγε πρὸς δῶμα κάρη ξανθὸς Μενέλαος.
  113. ἑζέσθην δʼ ἄρʼ ἔπειτα κατὰ κλισμούς τε θρόνους τε.
  114. χέρνιβα δʼ ἀμφίπολος προχόῳ ἐπέχευε φέρουσα
  115. καλῇ χρυσείῃ, ὑπὲρ ἀργυρέοιο λέβητος,
  116. νίψασθαι· παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν.
  117. σῖτον δʼ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα·
  118. εἴδατα πόλλʼ ἐπιθεῖσα, χαριζομένη παρεόντων·
  119. πὰρ δὲ Βοηθοΐδης κρέα δαίετο καὶ νέμε μοίρας·
  120. οἰνοχόει δʼ υἱὸς Μενελάου κυδαλίμοιο.
  121. οἱ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
  122. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  123. δὴ τότε Τηλέμαχος καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸς
  124. ἵππους τε ζεύγνυντʼ ἀνά θʼ ἅρματα ποικίλʼ ἔβαινον,