Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- ἀγχόθι δʼ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
- ἱρὸν νυμφάων, αἳ νηϊάδες καλέονται·
- τοῦτο δέ τοι σπέος ἐστὶ κατηρεφές, ἔνθα σὺ πολλὰς
- ἔρδεσκες νύμφῃσι τεληέσσας ἑκατόμβας·
- τοῦτο δὲ Νήριτόν ἐστιν ὄρος καταειμένον ὕλῃ.
- ὣς εἰποῦσα θεὰ σκέδασʼ ἠέρα, εἴσατο δὲ χθών·
- γήθησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα πολύτλας δῖος Ὀδυσσεύς,
- χαίρων ᾗ γαίῃ, κύσε δὲ ζείδωρον ἄρουραν.
- αὐτίκα δὲ νύμφῃς ἠρήσατο, χεῖρας ἀνασχών·
- νύμφαι νηϊάδες, κοῦραι Διός, οὔ ποτʼ ἐγώ γε
- ὄψεσθʼ ὔμμʼ ἐφάμην· νῦν δʼ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
- χαίρετʼ· ἀτὰρ καὶ δῶρα διδώσομεν, ὡς τὸ πάρος περ,
- αἴ κεν ἐᾷ πρόφρων με Διὸς θυγάτηρ ἀγελείη
- αὐτόν τε ζώειν καί μοι φίλον υἱὸν ἀέξῃ.
- τὸν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·
- θάρσει, μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.
- ἀλλὰ χρήματα μὲν μυχῷ ἄντρου θεσπεσίοιο
- θείμεν αὐτίκα νῦν, ἵνα περ τάδε τοι σόα μίμνῃ·