Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • ταῦτα δʼ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο·
  • ἡ δʼ ἔφη Ἑρμείαο διακτόρου αὐτὴ ἀκοῦσαι.
  • αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
  • νείκεον ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν, οὐδέ τι μῆχος
  • εὑρέμεναι δυνάμεσθα, βόες δʼ ἀποτέθνασαν ἤδη.
  • τοῖσιν δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον·
  • εἷρπον μὲν ῥινοί, κρέα δʼ ἀμφʼ ὀβελοῖσι μεμύκει,
  • ὀπταλέα τε καὶ ὠμά, βοῶν δʼ ὣς γίγνετο φωνή.
  • ἑξῆμαρ μὲν ἔπειτα ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι
  • δαίνυντʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας·
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ ἕβδομον ἦμαρ ἐπὶ Ζεὺς θῆκε Κρονίων,
  • καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
  • ἡμεῖς δʼ αἶψʼ ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέι πόντῳ,
  • ἱστὸν στησάμενοι ἀνά θʼ ἱστία λεύκʼ ἐρύσαντες.
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη
  • φαίνετο γαιάων, ἀλλʼ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
  • δὴ τότε κυανέην νεφέλην ἔστησε Κρονίων
  • νηὸς ὕπερ γλαφυρῆς, ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπʼ αὐτῆς.
  • ἡ δʼ ἔθει οὐ μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον· αἶψα γὰρ ἦλθε
  • κεκληγὼς Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λαίλαπι θύων,
  • ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα
  • ἀμφοτέρους· ἱστὸς δʼ ὀπίσω πέσεν, ὅπλα τε πάντα
  • εἰς ἄντλον κατέχυνθʼ. ὁ δʼ ἄρα πρυμνῇ ἐνὶ νηὶ
  • πλῆξε κυβερνήτεω κεφαλήν, σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξε
  • πάντʼ ἄμυδις κεφαλῆς· ὁ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼς
  • κάππεσʼ ἀπʼ ἰκριόφιν, λίπε δʼ ὀστέα θυμὸς ἀγήνωρ.
  • Ζεὺς δʼ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν·
  • ἡ δʼ ἐλελίχθη πᾶσα Διὸς πληγεῖσα κεραυνῷ,
  • ἐν δὲ θεείου πλῆτο, πέσον δʼ ἐκ νηὸς ἑταῖροι.
  • οἱ δὲ κορώνῃσιν ἴκελοι περὶ νῆα μέλαιναν
  • κύμασιν ἐμφορέοντο, θεὸς δʼ ἀποαίνυτο νόστον.
  • αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νηὸς ἐφοίτων, ὄφρʼ ἀπὸ τοίχους
  • λῦσε κλύδων τρόπιος, τὴν δὲ ψιλὴν φέρε κῦμα,
  • ἐκ δέ οἱ ἱστὸν ἄραξε ποτὶ τρόπιν. αὐτὰρ ἐπʼ αὐτῷ
  • ἐπίτονος βέβλητο, βοὸς ῥινοῖο τετευχώς·
  • τῷ ῥʼ ἄμφω συνέεργον, ὁμοῦ τρόπιν ἠδὲ καὶ ἱστόν,
  • ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖς φερόμην ὀλοοῖς ἀνέμοισιν.
  • ἔνθʼ ἦ τοι Ζέφυρος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
  • ἦλθε δʼ ἐπὶ Νότος ὦκα, φέρων ἐμῷ ἄλγεα θυμῷ,
  • ὄφρʼ ἔτι τὴν ὀλοὴν ἀναμετρήσαιμι Χάρυβδιν.
  • παννύχιος φερόμην, ἅμα δʼ ἠελίῳ ἀνιόντι
  • ἦλθον ἐπὶ Σκύλλης σκόπελον δεινήν τε Χάρυβδιν.
  • ἡ μὲν ἀνερροίβδησε θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ·
  • αὐτὰρ ἐγὼ ποτὶ μακρὸν ἐρινεὸν ὑψόσʼ ἀερθείς,
  • τῷ προσφὺς ἐχόμην ὡς νυκτερίς. οὐδέ πῃ εἶχον
  • οὔτε στηρίξαι ποσὶν ἔμπεδον οὔτʼ ἐπιβῆναι·
  • ῥίζαι γὰρ ἑκὰς εἶχον, ἀπήωροι δʼ ἔσαν ὄζοι,
  • μακροί τε μεγάλοι τε, κατεσκίαον δὲ Χάρυβδιν.
  • νωλεμέως δʼ ἐχόμην, ὄφρʼ ἐξεμέσειεν ὀπίσσω
  • ἱστὸν καὶ τρόπιν αὖτις· ἐελδομένῳ δέ μοι ἦλθον
  • ὄψʼ· ἦμος δʼ ἐπὶ δόρπον ἀνὴρ ἀγορῆθεν ἀνέστη
  • κρίνων νείκεα πολλὰ δικαζομένων αἰζηῶν,
  • τῆμος δὴ τά γε δοῦρα Χαρύβδιος ἐξεφαάνθη.
  • ἧκα δʼ ἐγὼ καθύπερθε πόδας καὶ χεῖρε φέρεσθαι,
  • μέσσῳ δʼ ἐνδούπησα παρὲξ περιμήκεα δοῦρα,
  • ἑζόμενος δʼ ἐπὶ τοῖσι διήρεσα χερσὶν ἐμῇσι.
  • Σκύλλην δʼ οὐκέτʼ ἔασε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
  • εἰσιδέειν· οὐ γάρ κεν ὑπέκφυγον αἰπὺν ὄλεθρον.
  • ἔνθεν δʼ ἐννῆμαρ φερόμην, δεκάτῃ δέ με νυκτὶ
  • νῆσον ἐς Ὠγυγίην πέλασαν θεοί, ἔνθα Καλυψὼ
  • ναίει ἐυπλόκαμος, δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα,
  • ἥ μʼ ἐφίλει τʼ ἐκόμει τε. τί τοι τάδε μυθολογεύω;
  • ἤδη γάρ τοι χθιζὸς ἐμυθεόμην ἐνὶ οἴκῳ
  • σοί τε καὶ ἰφθίμῃ ἀλόχῳ· ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν
  • αὖτις ἀριζήλως εἰρημένα μυθολογεύειν.
    1. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ,
    2. κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο κατὰ μέγαρα σκιόεντα.
    3. τὸν δʼ αὖτʼ Ἀλκίνοος ἀπαμείβετο φώνησέν τε·
    4. ὦ Ὀδυσεῦ, ἐπεὶ ἵκευ ἐμὸν ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,
    5. ὑψερεφές, τῷ σʼ οὔ τι παλιμπλαγχθέντα γʼ ὀΐω
    6. ἂψ ἀπονοστήσειν, εἰ καὶ μάλα πολλὰ πέπονθας.
    7. ὑμέων δʼ ἀνδρὶ ἑκάστῳ ἐφιέμενος τάδε εἴρω,
    8. ὅσσοι ἐνὶ μεγάροισι γερούσιον αἴθοπα οἶνον
    9. αἰεὶ πίνετʼ ἐμοῖσιν, ἀκουάζεσθε δʼ ἀοιδοῦ.
    10. εἵματα μὲν δὴ ξείνῳ ἐϋξέστῃ ἐνὶ χηλῷ
    11. κεῖται καὶ χρυσὸς πολυδαίδαλος ἄλλα τε πάντα
    12. δῶρʼ, ὅσα Φαιήκων βουληφόροι ἐνθάδʼ ἔνεικαν·
    13. ἀλλʼ ἄγε οἱ δῶμεν τρίποδα μέγαν ἠδὲ λέβητα
    14. ἀνδρακάς· ἡμεῖς δʼ αὖτε ἀγειρόμενοι κατὰ δῆμον
    15. τισόμεθʼ· ἀργαλέον γὰρ ἕνα προικὸς χαρίσασθαι.
    16. ὣς ἔφατʼ Ἀλκίνοος, τοῖσιν δʼ ἐπιὴνδανε μῦθος.
    17. οἱ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκόνδε ἕκαστος,
    18. ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
    19. νῆάδʼ ἐπεσσεύοντο, φέρον δʼ εὐήνορα χαλκόν.
    20. καὶ τὰ μὲν εὖ κατέθηχʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο,
    21. αὐτὸς ἰὼν διὰ νηὸς ὑπὸ ζυγά, μή τινʼ ἑταίρων
    22. βλάπτοι ἐλαυνόντων, ὁπότε σπερχοίατʼ ἐρετμοῖς.
    23. οἱ δʼ εἰς Ἀλκινόοιο κίον καὶ δαῖτʼ ἀλέγυνον.
    24. τοῖσι δὲ βοῦν ἱέρευσʼ ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο
    25. Ζηνὶ κελαινεφέϊ Κρονίδῃ, ὃς πᾶσιν ἀνάσσει.
    26. μῆρα δὲ κήαντες δαίνυντʼ ἐρικυδέα δαῖτα
    27. τερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός,
    28. Δημόδοκος, λαοῖσι τετιμένος. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
    29. πολλὰ πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε παμφανόωντα,
    30. δῦναι ἐπειγόμενος· δὴ γὰρ μενέαινε νέεσθαι.
    31. ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ δόρποιο λιλαίεται, ᾧ τε πανῆμαρ
    32. νειὸν ἀνʼ ἕλκητον βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον·
    33. ἀσπασίως δʼ ἄρα τῷ κατέδυ φάος ἠελίοιο
    34. δόρπον ἐποίχεσθαι, βλάβεται δέ τε γούνατʼ ἰόντι·
    35. ὣς Ὀδυσῆʼ ἀσπαστὸν ἔδυ φάος ἠελίοιο.
    36. αἶψα δὲ Φαιήκεσσι φιληρέτμοισι μετηύδα,
    37. Ἀλκινόῳ δὲ μάλιστα πιφαυσκόμενος φάτο μῦθον·
    38. Ἀλκίνοε κρεῖον, πάντων ἀριδείκετε λαῶν,
    39. πέμπετέ με σπείσαντες ἀπήμονα, χαίρετε δʼ αὐτοί·
    40. ἤδη γὰρ τετέλεσται ἅ μοι φίλος ἤθελε θυμός,
    41. πομπὴ καὶ φίλα δῶρα, τά μοι θεοὶ Οὐρανίωνες
    42. ὄλβια ποιήσειαν· ἀμύμονα δʼ οἴκοι ἄκοιτιν
    43. νοστήσας εὕροιμι σὺν ἀρτεμέεσσι φίλοισιν.
    44. ὑμεῖς δʼ αὖθι μένοντες ἐϋφραίνοιτε γυναῖκας
    45. κουριδίας καὶ τέκνα· θεοὶ δʼ ἀρετὴν ὀπάσειαν
    46. παντοίην, καὶ μή τι κακὸν μεταδήμιον εἴη.
    47. ὣς ἔφαθʼ, οἱ δʼ ἄρα πάντες ἐπῄνεον ἠδʼ ἐκέλευον
    48. πεμπέμεναι τὸν ξεῖνον, ἐπεὶ κατὰ μοῖραν ἔειπεν.
    49. καὶ τότε κήρυκα προσέφη μένος Ἀλκινόοιο·
    50. Ποντόνοε, κρητῆρα κερασσάμενος μέθυ νεῖμον
    51. πᾶσιν ἀνὰ μέγαρον, ὄφρʼ εὐξάμενοι Διὶ πατρὶ
    52. τὸν ξεῖνον πέμπωμεν ἑὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
    53. ὣς φάτο, Ποντόνοος δὲ μελίφρονα οἶνον ἐκίρνα,
    54. νώμησεν δʼ ἄρα πᾶσιν ἐπισταδόν· οἱ δὲ θεοῖσιν
    55. ἔσπεισαν μακάρεσσι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν,
    56. αὐτόθεν ἐξ ἑδρέων. ἀνὰ δʼ ἵστατο δῖος Ὀδυσσεύς,
    57. Ἀρήτῃ δʼ ἐν χειρὶ τίθει δέπας ἀμφικύπελλον,
    58. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
    59. χαῖρέ μοι, ὦ βασίλεια, διαμπερές, εἰς ὅ κε γῆρας
    60. ἔλθῃ καὶ θάνατος, τά τʼ ἐπʼ ἀνθρώποισι πέλονται.
    61. αὐτὰρ ἐγὼ νέομαι· σὺ δὲ τέρπεο τῷδʼ ἐνὶ οἴκῳ
    62. παισί τε καὶ λαοῖσι καὶ Ἀλκινόῳ βασιλῆϊ.
    63. ὣς εἰπὼν ὑπὲρ οὐδὸν ἐβήσετο δῖος Ὀδυσσεύς,
    64. τῷ δʼ ἅμα κήρυκα προΐει μένος Ἀλκινόοιο,
    65. ἡγεῖσθαι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης·
    66. Ἀρήτη δʼ ἄρα οἱ δμῳὰς ἅμʼ ἔπεμπε γυναῖκας,
    67. τὴν μὲν φᾶρος ἔχουσαν ἐϋπλυνὲς ἠδὲ χιτῶνα,
    68. τὴν δʼ ἑτέρην χηλὸν πυκινὴν ἅμʼ ὄπασσε κομίζειν·
    69. ἡ δʼ ἄλλη σῖτόν τʼ ἔφερεν καὶ οἶνον ἐρυθρόν.
    70. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
    71. αἶψα τά γʼ ἐν νηῒ γλαφυρῇ πομπῆες ἀγαυοὶ
    72. δεξάμενοι κατέθεντο, πόσιν καὶ βρῶσιν ἅπασαν·
    73. κὰδ δʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆϊ στόρεσαν ῥῆγός τε λίνον τε
    74. νηὸς ἐπʼ ἰκριόφιν γλαφυρῆς, ἵνα νήγρετον εὕδοι,
    75. πρυμνῆς· ἂν δὲ καὶ αὐτὸς ἐβήσετο καὶ κατέλεκτο
    76. σιγῇ· τοὶ δὲ καθῖζον ἐπὶ κληῗσιν ἕκαστοι
    77. κόσμῳ, πεῖσμα δʼ ἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθοιο.
    78. εὖθʼ οἱ ἀνακλινθέντες ἀνερρίπτουν ἅλα πηδῷ,
    79. καὶ τῷ νήδυμος ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἔπιπτε,
    80. νήγρετος, ἥδιστος, θανάτῳ ἄγχιστα ἐοικώς.
    81. ἡ δʼ, ὥς τʼ ἐν πεδίῳ τετράοροι ἄρσενες ἵπποι,
    82. πάντες ἅμʼ ὁρμηθέντες ὑπὸ πληγῇσιν ἱμάσθλης,
    83. ὑψόσʼ ἀειρόμενοι ῥίμφα πρήσσουσι κέλευθον,
    84. ὣς ἄρα τῆς πρύμνη μὲν ἀείρετο, κῦμα δʼ ὄπισθε
    85. πορφύρεον μέγα θῦε πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.
    86. ἡ δὲ μάλʼ ἀσφαλέως θέεν ἔμπεδον· οὐδέ κεν ἴρηξ
    87. κίρκος ὁμαρτήσειεν, ἐλαφρότατος πετεηνῶν.
    88. ὣς ἡ ῥίμφα θέουσα θαλάσσης κύματʼ ἔταμνεν,
    89. ἄνδρα φέρουσα θεοῖς ἐναλίγκια μήδεʼ ἔχοντα·
    90. ὃς πρὶν μὲν μάλα πολλὰ πάθʼ ἄλγεα ὃν κατὰ θυμὸν
    91. ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων,
    92. δὴ τότε γʼ ἀτρέμας εὗδε, λελασμένος ὅσσʼ ἐπεπόνθει.
    93. εὖτʼ ἀστὴρ ὑπερέσχε φαάντατος, ὅς τε μάλιστα
    94. ἔρχεται ἀγγέλλων φάος Ἠοῦς ἠριγενείης,
    95. τῆμος δὴ νήσῳ προσεπίλνατο ποντοπόρος νηῦς.
    96. Φόρκυνος δέ τίς ἐστι λιμήν, ἁλίοιο γέροντος,
    97. ἐν δήμῳ Ἰθάκης· δύο δὲ προβλῆτες ἐν αὐτῷ
    98. ἀκταὶ ἀπορρῶγες, λιμένος ποτιπεπτηυῖαι,
    99. αἵ τʼ ἀνέμων σκεπόωσι δυσαήων μέγα κῦμα
    100. ἔκτοθεν· ἔντοσθεν δέ τʼ ἄνευ δεσμοῖο μένουσι
    101. νῆες ἐΰσσελμοι, ὅτʼ ἂν ὅρμου μέτρον ἵκωνται.
    102. αὐτὰρ ἐπὶ κρατὸς λιμένος τανύφυλλος ἐλαίη,
    103. ἀγχόθι δʼ αὐτῆς ἄντρον ἐπήρατον ἠεροειδές,
    104. ἱρὸν νυμφάων αἱ νηϊάδες καλέονται.