Odyssey
Homer
Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.
- οἱ δʼ ἄρα μοι γλυκὺν ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν ἔχευαν.
- Εὐρύλοχος δʼ ἑτάροισι κακῆς ἐξήρχετο βουλῆς·
- κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι.
- πάντες μὲν στυγεροὶ θάνατοι δειλοῖσι βροτοῖσι,
- λιμῷ δʼ οἴκτιστον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖν.
- ἀλλʼ ἄγετʼ, Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
- ῥέξομεν ἀθανάτοισι, τοὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν.
- εἰ δέ κεν εἰς Ἰθάκην ἀφικοίμεθα, πατρίδα γαῖαν,
- αἶψά κεν Ἠελίῳ Ὑπερίονι πίονα νηὸν
- τεύξομεν, ἐν δέ κε θεῖμεν ἀγάλματα πολλὰ καὶ ἐσθλά.
- εἰ δὲ χολωσάμενός τι βοῶν ὀρθοκραιράων
- νῆʼ ἐθέλῃ ὀλέσαι, ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι,
- βούλομʼ ἅπαξ πρὸς κῦμα χανὼν ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι,
- ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐὼν ἐν νήσῳ ἐρήμῃ.
- ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
- αὐτίκα δʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας
- ἐγγύθεν, οὐ γὰρ τῆλε νεὸς κυανοπρῴροιο
- βοσκέσκονθʼ ἕλικες καλαὶ βόες εὐρυμέτωποι·
- τὰς δὲ περίστησάν τε καὶ εὐχετόωντο θεοῖσιν,
- φύλλα δρεψάμενοι τέρενα δρυὸς ὑψικόμοιο·
- οὐ γὰρ ἔχον κρῖ λευκὸν ἐυσσέλμου ἐπὶ νηός.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,
- μηρούς τʼ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν
- δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν.
- οὐδʼ εἶχον μέθυ λεῖψαι ἐπʼ αἰθομένοις ἱεροῖσιν,
- ἀλλʼ ὕδατι σπένδοντες ἐπώπτων ἔγκατα πάντα.
- αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρʼ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,
- μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν.
- καὶ τότε μοι βλεφάρων ἐξέσσυτο νήδυμος ὕπνος,
- βῆν δʼ ἰέναι ἐπὶ νῆα θοὴν καὶ θῖνα θαλάσσης.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦα κιὼν νεὸς ἀμφιελίσσης,
- καὶ τότε με κνίσης ἀμφήλυθεν ἡδὺς ἀυτμή.
- οἰμώξας δὲ θεοῖσι μέγʼ ἀθανάτοισι γεγώνευν·
- Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
- ἦ με μάλʼ εἰς ἄτην κοιμήσατε νηλέι ὕπνῳ.
- οἱ δʼ ἕταροι μέγα ἔργον ἐμητίσαντο μένοντες.
- ὠκέα δʼ Ἠελίῳ Ὑπερίονι ἄγγελος ἦλθε
- Λαμπετίη τανύπεπλος, ὅ οἱ βόας ἔκταμεν ἡμεῖς.
- αὐτίκα δʼ ἀθανάτοισι μετηύδα χωόμενος κῆρ·
- Ζεῦ πάτερ ἠδʼ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
- τῖσαι δὴ ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
- οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον, ᾗσιν ἐγώ γε
- χαίρεσκον μὲν ἰὼν εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα,
- ἠδʼ ὁπότʼ ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτραποίμην.
- εἰ δέ μοι οὐ τίσουσι βοῶν ἐπιεικέʼ ἀμοιβήν,
- δύσομαι εἰς Ἀίδαο καὶ ἐν νεκύεσσι φαείνω.
- τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
- Ἠέλιʼ, ἦ τοι μὲν σὺ μετʼ ἀθανάτοισι φάεινε
- καὶ θνητοῖσι βροτοῖσιν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν·
- τῶν δέ κʼ ἐγὼ τάχα νῆα θοὴν ἀργῆτι κεραυνῷ
- τυτθὰ βαλὼν κεάσαιμι μέσῳ ἐνὶ οἴνοπι πόντῳ.
- ταῦτα δʼ ἐγὼν ἤκουσα Καλυψοῦς ἠυκόμοιο·
- ἡ δʼ ἔφη Ἑρμείαο διακτόρου αὐτὴ ἀκοῦσαι.
- αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ἐπὶ νῆα κατήλυθον ἠδὲ θάλασσαν,
- νείκεον ἄλλοθεν ἄλλον ἐπισταδόν, οὐδέ τι μῆχος
- εὑρέμεναι δυνάμεσθα, βόες δʼ ἀποτέθνασαν ἤδη.
- τοῖσιν δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοὶ τέραα προύφαινον·
- εἷρπον μὲν ῥινοί, κρέα δʼ ἀμφʼ ὀβελοῖσι μεμύκει,
- ὀπταλέα τε καὶ ὠμά, βοῶν δʼ ὣς γίγνετο φωνή.
- ἑξῆμαρ μὲν ἔπειτα ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι
- δαίνυντʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας·
- ἀλλʼ ὅτε δὴ ἕβδομον ἦμαρ ἐπὶ Ζεὺς θῆκε Κρονίων,
- καὶ τότʼ ἔπειτʼ ἄνεμος μὲν ἐπαύσατο λαίλαπι θύων,
- ἡμεῖς δʼ αἶψʼ ἀναβάντες ἐνήκαμεν εὐρέι πόντῳ,
- ἱστὸν στησάμενοι ἀνά θʼ ἱστία λεύκʼ ἐρύσαντες.
- ἀλλʼ ὅτε δὴ τὴν νῆσον ἐλείπομεν, οὐδέ τις ἄλλη
- φαίνετο γαιάων, ἀλλʼ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα,
- δὴ τότε κυανέην νεφέλην ἔστησε Κρονίων
- νηὸς ὕπερ γλαφυρῆς, ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπʼ αὐτῆς.
- ἡ δʼ ἔθει οὐ μάλα πολλὸν ἐπὶ χρόνον· αἶψα γὰρ ἦλθε
- κεκληγὼς Ζέφυρος μεγάλῃ σὺν λαίλαπι θύων,
- ἱστοῦ δὲ προτόνους ἔρρηξʼ ἀνέμοιο θύελλα
- ἀμφοτέρους· ἱστὸς δʼ ὀπίσω πέσεν, ὅπλα τε πάντα
- εἰς ἄντλον κατέχυνθʼ. ὁ δʼ ἄρα πρυμνῇ ἐνὶ νηὶ
- πλῆξε κυβερνήτεω κεφαλήν, σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξε