Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  1. πολλὰ δὲ ἴφια μῆλʼ Ὑπερίονος Ἠελίοιο.
  2. δὴ τότʼ ἐγὼν ἔτι πόντῳ ἐὼν ἐν νηὶ μελαίνῃ
  3. μυκηθμοῦ τʼ ἤκουσα βοῶν αὐλιζομενάων
  4. οἰῶν τε βληχήν· καί μοι ἔπος ἔμπεσε θυμῷ
  5. μάντηος ἀλαοῦ, Θηβαίου Τειρεσίαο,
  6. Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
  7. νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο.
  8. δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·
  9. κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες ἑταῖροι,
  10. ὄφρʼ ὑμῖν εἴπω μαντήια Τειρεσίαο
  11. Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλε
  12. νῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο·
  13. ἔνθα γὰρ αἰνότατον κακὸν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν.
  14. ἀλλὰ παρὲξ τὴν νῆσον ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν.
  15. ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ.
  16. αὐτίκα δʼ Εὐρύλοχος στυγερῷ μʼ ἠμείβετο μύθῳ·
  17. σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ· περί τοι μένος, οὐδέ τι γυῖα
  18. κάμνεις· ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται,
  19. ὅς ῥʼ ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳ
  20. οὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι, ἔνθα κεν αὖτε
  21. νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον,
  22. ἀλλʼ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγας
  23. νήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.
  24. ἐκ νυκτῶν δʼ ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν,
  25. γίγνονται· πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον,
  26. ἤν πως ἐξαπίνης ἔλθῃ ἀνέμοιο θύελλα,
  27. ἢ Νότου ἢ Ζεφύροιο δυσαέος, οἵ τε μάλιστα
  28. νῆα διαρραίουσι θεῶν ἀέκητι ἀνάκτων.
  29. ἀλλʼ ἦ τοι νῦν μὲν πειθώμεθα νυκτὶ μελαίνῃ
  30. δόρπον θʼ ὁπλισόμεσθα θοῇ παρὰ νηὶ μένοντες,
  31. ἠῶθεν δʼ ἀναβάντες ἐνήσομεν εὐρέι πόντῳ.
  32. ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι.
  33. καὶ τότε δὴ γίγνωσκον ὃ δὴ κακὰ μήδετο δαίμων,
  34. καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδων·
  35. Εὐρύλοχʼ, ἦ μάλα δή με βιάζετε μοῦνον ἐόντα.
  36. ἀλλʼ ἄγε νῦν μοι πάντες ὀμόσσατε καρτερὸν ὅρκον·
  37. εἴ κέ τινʼ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶυ μέγʼ οἰῶν
  38. εὕρωμεν, μή πού τις ἀτασθαλίῃσι κακῇσιν
  39. ἢ βοῦν ἠέ τι μῆλον ἀποκτάνῃ· ἀλλὰ ἕκηλοι
  40. ἐσθίετε βρώμην, τὴν ἀθανάτη πόρε Κίρκη.
  41. ὣς ἐφάμην, οἱ δʼ αὐτίκʼ ἀπώμνυον, ὡς ἐκέλευον.
  42. αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσάν τε τελεύτησάν τε τὸν ὅρκον,
  43. στήσαμεν ἐν λιμένι γλαφυρῷ ἐυεργέα νῆα
  44. ἄγχʼ ὕδατος γλυκεροῖο, καὶ ἐξαπέβησαν ἑταῖροι
  45. νηός, ἔπειτα δὲ δόρπον ἐπισταμένως τετύκοντο.
  46. αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,
  47. μνησάμενοι δὴ ἔπειτα φίλους ἔκλαιον ἑταίρους,
  48. οὓς ἔφαγε Σκύλλη γλαφυρῆς ἐκ νηὸς ἑλοῦσα·
  49. κλαιόντεσσι δὲ τοῖσιν ἐπήλυθε νήδυμος ὕπνος.
  50. ἦμος δὲ τρίχα νυκτὸς ἔην, μετὰ δʼ ἄστρα βεβήκει,
  51. ὦρσεν ἔπι ζαῆν ἄνεμον νεφεληγερέτα Ζεὺς
  52. λαίλαπι θεσπεσίῃ, σὺν δὲ νεφέεσσι κάλυψε
  53. γαῖαν ὁμοῦ καὶ πόντον· ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ.
  54. ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  55. νῆα μὲν ὡρμίσαμεν κοῖλον σπέος εἰσερύσαντες.
  56. ἔνθα δʼ ἔσαν νυμφέων καλοὶ χοροὶ ἠδὲ θόωκοι·
  57. καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ μῦθον ἔειπον·
  58. ὦ φίλοι, ἐν γὰρ νηὶ θοῇ βρῶσίς τε πόσις τε
  59. ἔστιν, τῶν δὲ βοῶν ἀπεχώμεθα, μή τι πάθωμεν·
  60. δεινοῦ γὰρ θεοῦ αἵδε βόες καὶ ἴφια μῆλα,
  61. Ἠελίου, ὃς πάντʼ ἐφορᾷ καὶ πάντʼ ἐπακούει.
  62. ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δʼ ἐπεπείθετο θυμὸς ἀγήνωρ.
  63. μῆνα δὲ πάντʼ ἄλληκτος ἄη Νότος, οὐδέ τις ἄλλος
  64. γίγνετʼ ἔπειτʼ ἀνέμων εἰ μὴ Εὖρός τε Νότος τε.
  65. οἱ δʼ ἧος μὲν σῖτον ἔχον καὶ οἶνον ἐρυθρόν,
  66. τόφρα βοῶν ἀπέχοντο λιλαιόμενοι βιότοιο.
  67. ἀλλʼ ὅτε δὴ νηὸς ἐξέφθιτο ἤια πάντα,
  68. καὶ δὴ ἄγρην ἐφέπεσκον ἀλητεύοντες ἀνάγκῃ,
  69. ἰχθῦς ὄρνιθάς τε, φίλας ὅ τι χεῖρας ἵκοιτο,
  70. γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν, ἔτειρε δὲ γαστέρα λιμός·
  71. δὴ τότʼ ἐγὼν ἀνὰ νῆσον ἀπέστιχον, ὄφρα θεοῖσιν
  72. εὐξαίμην, εἴ τίς μοι ὁδὸν φήνειε νέεσθαι.
  73. ἀλλʼ ὅτε δὴ διὰ νήσου ἰὼν ἤλυξα ἑταίρους,
  74. χεῖρας νιψάμενος, ὅθʼ ἐπὶ σκέπας ἦν ἀνέμοιο,
  75. ἠρώμην πάντεσσι θεοῖς οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν·